Μια σειρά δολοφονιών πανεπιστημιακών φέρνει τον αστυνόμο Αντρέα Σεβαστιανό αντιμέτωπο μ’ ένα σκοτεινό πλέγμα σχέσεων, φιλοδοξιών και παλιών λογαριασμών στο νέο αστυνομικό μυθιστόρημα του Τειρεσία Λυγερού, «Το ξεκαθάρισμα» (Εκδόσεις Κύφαντα), όπου το έγκλημα λειτουργεί ως αφορμή για μια διεισδυτική ματιά στις ανθρώπινες σχέσεις, τη ματαιοδοξία, την εξουσία και τα σκοτεινά ένστικτα που εξακολουθούν να καθορίζουν τη συμπεριφορά μας. Με αφορμή το βιβλίο, ο συγγραφέας μιλά για τις συγκρούσεις που υποβόσκουν πίσω από τους θεσμούς, αλλά και τη συνύπαρξη των δύο λογοτεχνικών του ταυτοτήτων: του ποιητή Αντρέα Πολυκάρπου και του αστυνομικού συγγραφέα Τειρεσία Λυγερού.

–Τι σε έλκυσε αφηγηματικά στο πανεπιστημιακό περιβάλλον; Πέρα από χώρο γνώσης το βλέπεις κι ως χώρο εξουσίας και συγκρούσεων; Δεν μπορώ να πω ότι υπήρξε κάποιος συγκεκριμένος, προσωπικός λόγος για την επιλογή του πανεπιστημιακού χώρου ως «φόντο» για να εκτυλιχθεί η πλοκή της εν λόγω αστυνομικής ιστορίας. Σίγουρα, όμως, σε όλους τους χώρους (εργασιακούς, πανεπιστήμια, σχολεία κ.λπ) μπορεί να παρατηρηθεί η άσκηση και η επιβολή εξουσίας καθώς και ένα τοξικό και συγκρουσιακό περιβάλλον.

–Πίσω από το μυστήριο και την αστυνομική πλοκή, ποια είναι η βασική αγωνία που ήθελες να διερευνήσεις μέσα από αυτό το βιβλίο; Η αστυνομική πλοκή αποτελεί το «όχημα» ώστε να βγουν στην επιφάνεια οι βαθύτερες σχέσεις των ανθρώπων αλλά κι ο τρόπος που συμβιώνουμε μέσα στην ευρύτερη κοινωνία. Ξέρετε, εμείς οι άνθρωποι είμαστε, ίσως, το μόνο είδος που πάσχει από τόσο μεγάλο ναρκισσισμό ώστε να θεωρούμε ότι δομούμε κοινωνίες υγιείς μακριά από τα ένστικτά μας. Δυστυχώς, όμως, τα ένστικτα πάντοτε θα αφυπνίζονται και θα μας υπενθυμίζουν την καταγωγή μας στην εξέλιξη των ειδών…

–Το αστυνομικό μυθιστόρημα κατά κανόνα λειτουργεί ως εργαλείο κοινωνικής ακτινογραφίας. Τι αποκαλύπτει η δική σου ιστορία για την εποχή μας; Οι συγγραφείς του σύγχρονου αστυνομικού μυθιστορήματος πολλές φορές με το συγγραφικό «νυστέρι» τους ανατέμνουν τον ιστό της κοινωνίας μας. Μέσα από τη δική μου ιστορία, θέλησα να ρίξω φως στη ματαιοδοξία του ανθρώπου, τη μισαλλοδοξία του, την αλαζονεία του καθώς και τον τρόπο που η μετριοκρατία και τα συμφέροντα κινούν τα νήματα.

-Γιατί επέλεξες το ψευδώνυμο «Τειρεσίας Λυγερός» και γιατί ένιωσες την ανάγκη να διατηρείς δύο διαφορετικές λογοτεχνικές ταυτότητες; Το όνομα «Τειρεσίας Λυγερός» δόθηκε στη μνήμη του αγαπημένου μου γάτου που έχασα πολύ νωρίς. Θέλησα με τον τρόπο αυτό να τον κρατήσω «ζωντανό». Ο λόγος για τις δύο λογοτεχνικές ταυτότητες είναι το γεγονός ότι η ποίηση -με την οποία ασχολούμαι πολύ περισσότερο- είναι ένα εντελώς διαφορετικό είδος από το Crime Fiction, αφού μπορεί να συμπυκνώνει όλα τα νοήματα σε λίγους μόλις στίχους. Η ποίηση δεν κόβει απλά σαν νυστέρι, αλλά μας φέρνει όλη την αλήθεια «γυμνή» στα μάτια μας.

–Όταν ο Τειρεσίας Λυγερός γράφει αστυνομική λογοτεχνία, ο ποιητής Αντρέας Πολυκάρπου μέσα του λειτουργεί ως σύμμαχος ή ως εμπόδιο; Ο Τειρεσίας Λυγερός έχει ένα χαρακτηριστικό κομμάτι του εαυτού μου: τον κυνισμό. Κάτι που δεν υπάρχει στην ποίησή μου. Από την άλλη ως άνθρωπος που ασχολούμαι με την ποίηση προσπαθώ να συμβιώνω με τα «φαντάσματά» μου και να τους δίνω μορφή μέσα από τους στίχους μου. Νομίζω ότι οι δύο αυτές ταυτότητες συμπληρώνουν το συγγραφικό μου είναι.

«Το ξεκαθάρισμα», Εκδόσεις Κύφαντα, Σελίδες: 162, Τιμή: €14.00

Ελεύθερα, 21.6.2026