Η Ιταλία είναι μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών που αντιτίθενται περισσότερο στις αφίξεις μεταναστών λόγω της θέσης της στην Κεντρική Μεσόγειο, καθιστώντας τη μετανάστευση ένα φλέγον ζήτημα και μια μείζονα πρόκληση για τις διαδοχικές κυβερνήσεις.

Η ένταξη των μεταναστών, ιδιαίτερα εκείνων από χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία, παραμένει αμφιλεγόμενη στην ιταλική πολιτική και κοινωνία. Οι συζητήσεις για τα θρησκευτικά σύμβολα, την πολιτισμική ενσωμάτωση, τους κανόνες ιθαγένειας και τη μεταναστευτική πολιτική διχάζουν συχνά την κοινή γνώμη.

«Σύντομα θα παρουσιαστεί στο υπουργικό συμβούλιο ένα μέτρο για τον νομικό καθορισμό ενός μέγιστου αριθμού αλλοδαπών μαθητών ανά τάξη. Απαιτεί επίσης από τους γονείς αλλοδαπών μαθητών που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες ένταξης στο σχολικό σύστημα να μάθουν ιταλικά και απαγορεύει τις μπούρκες και τα νικάμπ στα σχολεία», δήλωσε η Μελόνι στην ετήσια συγκέντρωση της πτέρυγας νεολαίας του κόμματός της «Αδέλφια της Ιταλίας».

«Αν υπάρχει μόνο ένα παιδί σε μια τάξη που δεν καταλαβαίνει ιταλικά, αυτό το παιδί πιθανότατα θα μπορέσει να μάθει τη γλώσσα και να ενταχθεί γρήγορα με τη βοήθεια των συμμαθητών και των δασκάλων. Ωστόσο, εάν ο αριθμός των παιδιών που δεν καταλαβαίνουν τη γλώσσα γίνει μεγάλος, ή ακόμα και η πλειοψηφία, αυτό δεν είναι πλέον ένταξη, είναι παραμέληση», πρόσθεσε.

Ωστόσο η Μελόνι δεν διευκρίνισε ποιο θα είναι το ανώτατο όριο αλλοδαπών μαθητών ανά τάξη.

Οι μαθητές που δεν έχουν την ιταλική υπηκοότητα αντιπροσωπεύουν το 11,6% όσων είναι εγγεγραμμένοι στα ιταλικά σχολεία, σχεδόν 12 στους 100 μαθητές, σύμφωνα με το ερευνητικό ίδρυμα Fondazione ISMU, στοιχεία του οποίου επικαλείται το Reuters.

«Πρέπει να πηγαίνετε στο σχολείο με το πρόσωπό σας ακάλυπτο, και στην Ιταλία κανείς, στο όνομα μιας πραγματικής ή υποτιθέμενης παράδοσης, δεν μπορεί να αποφασίσει ότι μια νεαρή γυναίκα πρέπει να κρύβεται», τόνισε η Μελόνι.