Τα περιαστικά δάση ρυθμίζουν το μικροκλίμα, βελτιώνουν την ποιότητα του αέρα και ενισχύουν την ανθεκτικότητα των πόλεων απέναντι στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Υπό το πρίσμα αυτό, το αστικό και περιαστικό πράσινο συνιστά στοιχείο βιώσιμου αστικού σχεδιασμού και, ταυτόχρονα, συμπληρωματική υποδομή δημόσιας υγείας. Δεν υποκαθιστά τα νοσοκομεία και τις υπηρεσίες υγείας, αλλά συμβάλλει στην αποτελεσματική πρόληψη, με οφέλη για τη σωματική και ψυχική υγεία των πολιτών καθώς και την καλύτερη διαχείριση χρόνιων νοσημάτων.
Γράφει η Μαριάννα Φωτιάδου
Η σημασία του πρασίνου για την υγεία αναγνωρίζεται πλέον διεθνώς. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επισημαίνει ότι η έκθεση σε χώρους πρασίνου συνδέεται με καλύτερη ψυχική και καρδιαγγειακή υγεία, ενώ παράλληλα περιορίζει την κοινωνική απομόνωση. Για τον λόγο αυτό, αρκετές χώρες έχουν υιοθετήσει πρακτικές «πράσινης συνταγογράφησης», εντάσσοντας την επαφή με τη φύση στις πολιτικές πρόληψης και προαγωγής υγείας.
Στις ελληνικές πόλεις, ιδιαίτερα στις πυκνοκατοικημένες περιοχές, η περιορισμένη παρουσία πρασίνου αποτελεί σημαντική πρόκληση για τη δημόσια υγεία. Η υψηλή πυκνότητα δόμησης και η εκτεταμένη χρήση τσιμέντου εντείνουν το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας, αυξάνοντας την έκθεση των κατοίκων σε υψηλές θερμοκρασίες και στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.
Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μόνο να αυξηθεί η ποσότητα του πρασίνου στις πόλεις, αλλά να διασφαλιστεί ότι αυτό είναι επαρκές, ποιοτικό και ισότιμα προσβάσιμο από όλους τους πολίτες. Προς αυτή την κατεύθυνση, ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο κανόνας 3-30-300 του Cecil Konijnendijk, σύμφωνα με τον οποίο κάθε πολίτης θα πρέπει να μπορεί να βλέπει τουλάχιστον τρία δέντρα από το σπίτι του, να ζει σε γειτονιά με τουλάχιστον 30% δεντροκάλυψη και να έχει πρόσβαση σε ποιοτικό χώρο πρασίνου σε απόσταση έως 300 μέτρων.
Η συζήτηση μετά τις πρόσφατες πυρκαγιές δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στην αποκατάσταση των καμένων εκτάσεων. Χρειαζόμαστε μια νέα αντίληψη που αντιμετωπίζει το αστικό και περιαστικό πράσινο ως βασική υποδομή δημόσιας υγείας. Η διατήρηση και ενίσχυσή του αποτελεί επένδυση στην αποτελεσματική πρόληψη, στην υγεία των πολιτών και στη βιωσιμότητα των συστημάτων υγείας. Γιατί όταν προστατεύουμε το πράσινο των πόλεων, προστατεύουμε την υγεία και την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που ζουν μέσα σε αυτές.
Μαριάννα Φωτιάδου
Πηγή:
