Helios Airways: Το αεροπορικό δυστύχημα που βύθισε στο πένθος Ελλάδα και Κύπρο – Η πτήση που έγινε… σιωπή (Εικόνες & Βίντεο)

Helios Airways: Το αεροπορικό δυστύχημα που βύθισε στο πένθος Ελλάδα και Κύπρο – Η πτήση που έγινε… σιωπή (Εικόνες & Βίντεο)

      Η 14η Αυγούστου 2005 ξημέρωσε σαν μια ακόμη καλοκαιρινή ημέρα στηνΚύπρο. Το αεροδρόμιο της Λάρνακας ήταν γεμάτοταξιδιώτες που ετοιμάζονταν να φύγουν για τις καλοκαιρινές τους διακοπές ή να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Ανάμεσά τους βρίσκονταν οικογένειες, παιδιά, ηλικιωμένοι, νέοι άνθρωποι με όνειρα και σχέδια. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η πτήσηHelios Airways522 θα έμενε στην ιστορία ως μία από τις πιο τραγικές αεροπορικές τραγωδίες της Ευρώπης.

Helios Airways: Το αεροπορικό δυστύχημα που βύθισε στο πένθος Ελλάδα και Κύπρο 

Το αεροσκάφος, ένα Boeing 737-300, επρόκειτο να εκτελέσει το δρομολόγιο Λάρνακα–Αθήνα–Πράγα. Η πτήση 522 μετέφερε 115 επιβάτες και έξι μέλη πληρώματος. Στις 9:07 το πρωί απογειώθηκε κανονικά από τη Λάρνακα. Οι πρώτες στιγμές της πτήσης δεν προμήνυαν τίποτα ασυνήθιστο. Οι επιβάτες είχαν δέσει τις ζώνες τους, το πλήρωμα εξυπηρετούσε τον κόσμο και οι πιλότοι ακολουθούσαν τη διαδικασία ανόδου προς το προβλεπόμενο ύψος πτήσης. Όμως, στις 12:03 το μεσημέρι, τοαεροσκάφος συνετρίβη απροσδόκητα σε ορεινή περιοχή κοντά στο Γραμματικό Αττικής, σκορπίζοντας τον θάνατο σε όλους τους επιβαίνοντες και αφήνοντας πίσω την πιο πολύνεκρη αεροπορική καταστροφή, που σημειώθηκε ποτέ σε ελληνικό έδαφος.


Ο μοιραίος διακόπτης

Λίγες ώρες νωρίτερα, το αεροσκάφος είχε υποβληθεί σε τεχνικό έλεγχο λόγω προβλήματος στη στεγανότητα μιας θύρας. Κατά τη διάρκεια των εργασιών, ο διακόπτης του συστήματος συμπίεσης της καμπίνας είχε μεταφερθεί στη χειροκίνητη λειτουργία. Το κρίσιμο λάθος ήταν ότι δεν επανήλθε στην αυτόματη θέση, πριν από την αναχώρηση. Παράλληλα, το πλήρωμα δεν εντόπισε την εσφαλμένη ρύθμιση κατά τους προ πτήσης ελέγχους. Αυτή η μικρή παράλειψη επρόκειτο να προκαλέσει μια αλυσίδα γεγονότων χωρίς επιστροφή…
Καθώς το αεροσκάφος ανέβαινε σε μεγαλύτερο ύψος, η πίεση μέσα στην καμπίνα δεν διατηρήθηκε στα φυσιολογικά επίπεδα. Ένα ηχητικό σήμα ακούστηκε στο πιλοτήριο, προειδοποιώντας για το πρόβλημα. Οι πιλότοι, όμως, θεώρησαν λανθασμένα ότι επρόκειτο για διαφορετική προειδοποίηση σχετική με τη διαμόρφωση απογείωσης, καθώς τα δύο συστήματα χρησιμοποιούσαν παρόμοιο ήχο. Η σύγχυση αυτή αποδείχθηκε μοιραία.

Καθώς το αεροπλάνο συνέχιζε την άνοδο, το επίπεδο οξυγόνου μειωνόταν. Οι επιβάτες πιθανότατα άρχισαν να αισθάνονται υπνηλία, πονοκέφαλο και σύγχυση, συμπτώματα της υποξίας. Οι μάσκες οξυγόνου έπεσαν αυτόματα στην καμπίνα, όμως η παροχή τους διαρκούσε μόνο λίγα λεπτά, αρκετά ώστε το αεροσκάφος να κατέβει σε χαμηλότερο ύψος—κάτι που δεν συνέβη.

Στο πιλοτήριο, οι δύο χειριστές υπέστησαν, επίσης, τις επιπτώσεις της έλλειψης οξυγόνου. Οι αντιδράσεις τους έγιναν πιο αργές και η κρίση τους επηρεάστηκε σημαντικά. Σύντομα έχασαν τις αισθήσεις τους. Το αεροσκάφος, όμως, συνέχισε να πετά χάρη στον αυτόματο πιλότο, ακολουθώντας την προγραμματισμένη πορεία του προς την Αθήνα.

Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας προσπαθούσαν επανειλημμένα να επικοινωνήσουν με το πλήρωμα, χωρίς καμία απάντηση. Αρχικά θεώρησαν ότι υπήρχε πρόβλημα στις επικοινωνίες. Όσο περνούσε η ώρα, όμως, η ανησυχία μεγάλωνε… Το αεροσκάφος έφτασε στην περιοχή της Αθήνας, αλλά αντί να αρχίσει την προσέγγιση για προσγείωση, συνέχισε να πετά σε κύκλους, όπως είχε προγραμματιστεί από τον αυτόματο πιλότο, όταν δεν έλαβε νέες οδηγίες.


Τα μαχητικά και η αποκάλυψη της αλήθειας

Οι ελληνικές αρχές αποφάσισαν να απογειώσουν δύο μαχητικά F-16 για να αναγνωρίσουν το αεροσκάφος. Οι πιλότοι των μαχητικών πλησίασαν το Boeing και αντίκρισαν μια εικόνα που δύσκολα ξεχνιέται… Ο κυβερνήτης δεν βρισκόταν στη θέση του, ενώ ο συγκυβερνήτης παρέμενε σκυμμένος πάνω στα χειριστήρια χωρίς να αντιδρά. Στην καμπίνα οι περισσότεροι επιβάτες φαίνονταν ακίνητοι, με τις μάσκες οξυγόνου να κρέμονται μπροστά τους.
Λίγη ώρα αργότερα, οι πιλότοι των F-16 παρατήρησαν μια κίνηση μέσα στο πιλοτήριο. Ένας άνδρας μπήκε, κάθισε στη θέση του κυβερνήτη και προσπάθησε να πάρει τον έλεγχο. Οι έρευνες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για τον αεροσυνοδό Ανδρέα Προδρόμου, ο οποίος διέθετε άδεια χειριστή μικρών αεροσκαφών και είχε καταφέρει να παραμείνει συνειδητός χρησιμοποιώντας φορητή φιάλη οξυγόνου. Παρά την τεράστια προσπάθειά του, δεν είχε την απαιτούμενη εκπαίδευση για να χειριστεί ένα Boeing 737 υπό τόσο δύσκολες συνθήκες.


Η συντριβή και το σοκ

Οι κινητήρες συνέχισαν να λειτουργούν μέχρι να εξαντληθούν τα καύσιμα. Πρώτα σταμάτησε ο ένας και λίγο αργότερα ο δεύτερος. Το αεροσκάφος έχασε σταδιακά την ισχύ του και άρχισε να κατεβαίνει ανεξέλεγκτα. Λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι συνετρίβη σε λοφώδη περιοχή κοντά στο Γραμματικό Αττικής. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή και κανείς από τους 121 ανθρώπους που επέβαιναν στο αεροσκάφος δεν επέζησε.

aeropotiko-distixima-ilios-simeio-sintrivis

Η είδηση προκάλεσε σοκ στην Ελλάδα και την Κύπρο. Συγγενείς περίμεναν στα αεροδρόμια της Αθήνας και της Πράγας, χωρίς να γνωρίζουν τι είχε συμβεί. Οι ώρες της αγωνίας μετατράπηκαν σε ανείπωτο πένθος, όταν επιβεβαιώθηκε ότι δεν υπήρχαν επιζώντες.


Οι έρευνες και το πόρισμα

Οι έρευνες που ακολούθησαν διήρκεσαν μήνες. Οι ειδικοί ανέλυσαν τα μαύρα κουτιά, τα συντρίμμια και κάθε λεπτομέρεια της πτήσης. Το τελικό πόρισμα έδειξε ότι η τραγωδία δεν οφειλόταν σε μία μόνο αιτία, αλλά σε μια αλληλουχία ανθρώπινων λαθών, ανεπαρκών διαδικασιών και σχεδιαστικών αδυναμιών στα συστήματα προειδοποίησης του αεροσκάφους.

helios-porisma1

helios-porisma2

Σημείο αναφοράς

Μετά το δυστύχημα, η Boeing και οι αεροπορικές αρχές προχώρησαν σε αλλαγές, ώστε οι προειδοποιήσεις για απώλεια πίεσης να είναι πιο σαφείς και να μην μπορούν να συγχέονται με άλλες ειδοποιήσεις. Παράλληλα, ενισχύθηκαν οι διαδικασίες εκπαίδευσης των πληρωμάτων σχετικά με την υποξία και τη σημασία των ελέγχων πριν από κάθε πτήση. Το δυστύχημα της Helios αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τη βελτίωση της αεροπορικής ασφάλειας παγκοσμίως.

Ιδιαίτερη θέση στη μνήμη πολλών κατέχει η ιστορία του Ανδρέα Προδρόμου. Αν και δεν ήταν δυνατόν να σωθεί το αεροσκάφος εκείνη τη στιγμή, η προσπάθειά του να φτάσει στο πιλοτήριο και να ανακτήσει τον έλεγχο θεωρείται πράξη εξαιρετικού θάρρους. Οι τελευταίες στιγμές εκείνης της πτήσης εξακολουθούν να συγκινούν όσους μελετούν την ιστορία της αεροπορίας.


Η δίκη

Η δίκη πέντε στελεχών της εταιρείας, τα οποία αντιμετώπιζαν κατηγορίες για ανθρωποκτονία και πρόκληση θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης, άρχισε στη Λευκωσία στις 17 Σεπτεμβρίου 2009.

Το Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε ενόχους τους Δημήτρη Πανταζή, Γιώργο Κικκίδη, Ιάνκο Στοιμένοβ και Άλαν Ίργουιν, στελέχη της εταιρείας «HELIOS», χωρίς να τους αναγνωρίσει κανένα ελαφρυντικό για τη συντριβή του αεροσκάφους. Το Πλημμελειοδικείο επέβαλε ποινή φυλάκισης ενός έτους για καθεμία από τις απώλειες ζωής, καθώς και επιπλέον τρία έτη ως βασική ποινή για την ανθρωποκτονία από αμέλεια. Η συνολική ποινή των στελεχών της εταιρίας είναι 124 χρόνια.

Στη συνέχεια, το δικαστήριο αποσύρθηκε προκειμένου να αποφασίσει εάν η ποινή θα ήταν εξαγοράσιμη, όπως είχαν ζητήσει οι συνήγοροι υπεράσπισης, καθώς και εάν θα είχε ανασταλτικό αποτέλεσμα έως την εκδίκαση της έφεσης. Η πρόταση για έκτιση φυλάκισης είναι τα δέκα έτη. Τον Φεβρουάριο του 2013, το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων επέβαλε σε τρεις από τους τέσσερις καταδικασθέντες ποινή φυλάκισης δέκα ετών, η οποία μπορούσε να εξαγοραστεί έναντι 80.000 ευρώ για τον καθένα.

Το τέλος της Helios Airways

Η Helios Airways δεν κατάφερε ποτέ να ανακάμψει από το πλήγμα. Μέσα στα επόμενα χρόνια σταμάτησε τη λειτουργία της, ενώ οι δικαστικές διαδικασίες και οι αποζημιώσεις προς τις οικογένειες των θυμάτων συνεχίστηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Πίσω από τους αριθμούς, όμως, υπήρχαν άνθρωποι: γονείς, παιδιά, φίλοι και συνάδελφοι που χάθηκαν τόσο άδικα.

Σήμερα, περισσότερο από δύο δεκαετίες αργότερα, η τραγωδία της Helios Airways Flight 522 εξακολουθεί να διδάσκεται στις σχολές αεροπορίας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς μια σειρά μικρών λαθών μπορεί να οδηγήσει σε μια ανείπωτη καταστροφή. Η ιστορία της υπενθυμίζει ότι η αεροπορική ασφάλεια βασίζεται στη σχολαστική τήρηση των διαδικασιών, στην αποτελεσματική επικοινωνία και στη συνεχή επαγρύπνηση.

Πάνω απ’ όλα, όμως, η 14η Αυγούστου 2005 παραμένει ημέρα μνήμης για τους 121 ανθρώπους που δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους. Η μνήμη τους αποτελεί διαρκή υπενθύμιση ότι κάθε βελτίωση στην ασφάλεια των πτήσεων έχει πίσω της ανθρώπινες ζωές και οικογένειες που πλήρωσαν το βαρύτερο τίμημα…

   Viral

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *