Είκοσι πέντε χρόνια μετά, οι μαθητές που έζησαν εκείνες τις στιγμές θυμούνται ακόμη την απότομη αλλαγή στην έκφραση του προέδρου, την αμηχανία τους και την εικόνα των Δίδυμων Πύργων να καταρρέουν στην τηλεόραση.
Το ψιθύρισμα που άλλαξε τα πάντα
Το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου, ο Τζορτζ Μπους είχε επισκεφθεί το Δημοτικό Σχολείο «Emma E. Booker» στην κομητεία Σαρασότα της Φλόριντα.
Ο πρόεδρος παρακολουθούσε μαθητές της δεύτερης τάξης της δασκάλας Sandra Daniels να διαβάζουν και έδειχνε ιδιαίτερα προσηλωμένος στην παρουσίαση των παιδιών.
Όλα άλλαξαν όταν στην αίθουσα μπήκε ο επικεφαλής του προσωπικού του Λευκού Οίκου, Andrew Card. Πλησίασε τον πρόεδρο και του ψιθύρισε στο αυτί:
«Ένα δεύτερο αεροπλάνο προσέκρουσε στον δεύτερο πύργο. Η Αμερική δέχεται επίθεση».
Η κάμερα κατέγραψε τη στιγμή κατά την οποία η έκφραση του Μπους άλλαξε. Το χαμόγελο και η διάθεση θαυμασμού που είχε μέχρι εκείνη τη στιγμή απέναντι στα παιδιά έδωσαν τη θέση τους σε ένα εμφανές βλέμμα ανησυχίας.
«Μπορούσες να δεις την αλλαγή στο πρόσωπό του»
Ανάμεσα στα παιδιά που βρίσκονταν εκεί ήταν η Krystal Davis. Είκοσι πέντε χρόνια αργότερα θυμάται με λεπτομέρεια τη συγκεκριμένη στιγμή. Όπως περιέγραψε στο ABC, τα παιδιά αντιλήφθηκαν αμέσως ότι κάτι είχε αλλάξει στον πρόεδρο.
«Μπορούσες να δεις την αλλαγή στον πρόεδρο μόλις έλαβε το μήνυμα, και μετά μπορούσες να τη διακρίνεις στο πρόσωπό του», ανέφερε.
Στη συνέχεια, όπως είπε, ο Μπους προσπάθησε να επαναφέρει το χαμόγελό του, σαν να ήθελε να μην αντιληφθούν τα παιδιά τη σοβαρότητα όσων είχαν συμβεί.
«Δεν θέλω να ανησυχήσω τα παιδιά», ήταν ουσιαστικά το μήνυμα που εξέπεμπε η στάση του, σύμφωνα με την ανάμνησή της.
«Κατάλαβε αμέσως ότι κάτι δεν πήγαινε καλά εκείνη τη στιγμή. Όλη η συμπεριφορά του άλλαξε», είπε η Davis.
Τα παιδιά νόμιζαν ότι είχαν κάνει κάτι λάθος
Όταν ολοκληρώθηκε το μάθημα της ανάγνωσης και ο Μπους συνοδευόταν έξω από την αίθουσα, οι μαθητές δεν γνώριζαν ακόμη τι είχε συμβεί.
Η Davis θυμάται ότι η ίδια και οι συμμαθητές της αναρωτιούνταν γιατί ο πρόεδρος έφυγε τόσο ξαφνικά.
«Εντάξει, στη μέση της ανάγνωσης, τι συνέβη; Τι κάναμε; Μήπως κάναμε κάτι λάθος; Μήπως δεν του άρεσε που διαβάζαμε ή κάτι τέτοιο;», σκέφτονταν τότε.
Χωρίς να το αντιλαμβάνονται, τα παιδιά της δεύτερης δημοτικού βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στην πρώτη σειρά ενός γεγονότος που θα άλλαζε την αμερικανική και παγκόσμια ιστορία.
Από την εκπαιδευτική πολιτική σε έκτακτο διάγγελμα
Την ίδια ώρα, ένας ακόμη μαθητής, ο 10χρονος Stevenson Tose’-Rigell, γιος της διευθύντριας του σχολείου Gwendolyn Tose’-Rigell, περίμενε στη βιβλιοθήκη για την προγραμματισμένη εμφάνιση του προέδρου.
Ο Μπους επρόκειτο αρχικά να μιλήσει για την εκπαιδευτική του πολιτική και τον νόμο «No Child Left Behind». Η αναμονή, ωστόσο, κράτησε για ώρες.
«Περιμέναμε στο βήμα τουλάχιστον για μερικές ώρες. Δεν ξέραμε τι γινόταν εκείνη τη στιγμή», θυμήθηκε ο Tose’-Rigell, εξηγώντας ότι οι υπεύθυνοι προσπαθούσαν να κρατήσουν τα παιδιά απασχολημένα και σε καλή διάθεση.
Όταν τελικά εμφανίστηκε ο Μπους, ο 10χρονος κατάλαβε γρήγορα ότι το περιεχόμενο της ομιλίας είχε αλλάξει δραματικά.
Αντί για την εκπαίδευση, ο πρόεδρος απευθύνθηκε στον αμερικανικό λαό και επιβεβαίωσε ότι η χώρα βρισκόταν αντιμέτωπη με «μια προφανή τρομοκρατική επίθεση».
«Φαίνεται ότι δεχόμαστε επίθεση», ήταν περίπου η σκέψη που περνούσε από το μυαλό του παιδιού.
Οι μαθητές βλέπουν τους Δίδυμους Πύργους να καταρρέουν
Πίσω στην τάξη, η Davis και οι συμμαθητές της μεταφέρθηκαν σε άλλη αίθουσα. Εκεί ένας δάσκαλος προσπάθησε να τους εξηγήσει τι συνέβαινε.
Στη συνέχεια οι μαθητές είδαν στην τηλεόραση τις εικόνες από τη Νέα Υόρκη και την κατάρρευση των Δίδυμων Πύργων του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου.
Ο Tose’-Rigell δεν μπορούσε να φύγει αμέσως από το σχολείο, καθώς η μητέρα του ήταν η διευθύντρια. Έτσι παρακολούθησε τις δραματικές εξελίξεις από μια μικρή τηλεόραση στο γραφείο της. Για ένα παιδί δέκα ετών, η εικόνα αυτή θα έμενε χαραγμένη στη μνήμη του.
Το Air Force One και η επιστροφή στην Ουάσιγκτον
Μετά τα γεγονότα στο σχολείο, ο Τζορτζ Μπους επιβιβάστηκε στο προεδρικό αεροσκάφος Air Force One.
Από τη Φλόριντα κατευθύνθηκε αρχικά προς στρατιωτικές βάσεις στη Λουιζιάνα και τη Νεμπράσκα και επέστρεψε τελικά στην Ουάσιγκτον αργά το ίδιο βράδυ.
Μέχρι το τέλος εκείνης της ημέρας, σχεδόν 3.000 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους στις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου στη Νέα Υόρκη, στο Πεντάγωνο στο Άρλινγκτον της Βιρτζίνια και στο σημείο όπου συνετρίβη η πτήση 93 της United Airlines, στο Σάνκσβιλ της Πενσυλβανίας.
Είκοσι πέντε χρόνια μετά, η μνήμη παραμένει στο ίδιο σχολείο
Το πέρασμα των χρόνων δεν εξαφάνισε τις μνήμες εκείνων των μαθητών. Τον Μάιο, το Δημοτικό Σχολείο «Emma E. Booker» τίμησε την 25η επέτειο της 11ης Σεπτεμβρίου υποδεχόμενο μια χαλύβδινη δοκό από το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου.
Η δοκός μεταφέρθηκε στο σχολείο από το Ίδρυμα «Tunnel to Towers», στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας του «Steel Across America». Στόχος ήταν να δοθεί στο κοινό η δυνατότητα να αγγίξει ένα πραγματικό κομμάτι του κτιρίου που συνδέθηκε με την τραγωδία.
«Ένα ιερό κομμάτι της ιστορίας»
Ο Stephen Siller Jr., πατέρας του οποίου ήταν ο Stephen Siller, ένας από τους 343 πυροσβέστες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Νέας Υόρκης που σκοτώθηκαν την 11η Σεπτεμβρίου, χαρακτήρισε την επίσκεψη στο συγκεκριμένο σχολείο μία από τις πιο συγκλονιστικές εμπειρίες του στο πλαίσιο του «Steel Across America». Το ίδρυμα έχει πραγματοποιήσει δεκάδες αντίστοιχες επισκέψεις.
«Τα μικρά παιδιά… καταλαβαίνουν ότι αυτό είναι ένα ιερό κομμάτι της ιστορίας», σημείωσε ο Siller Jr., εξηγώντας ότι η δοκός κάποτε αποτελούσε τμήμα των Δίδυμων Πύργων και στήριζε δάπεδα και τοίχους, ενώ σήμερα μεταφέρει συμβολικά το βάρος της μνήμης εκείνης της ημέρας.
Η προσωπική σύνδεση της Σαρασότα με την 11η Σεπτεμβρίου
Ο διευθυντής των σχολείων της κομητείας Σαρασότα, Terry Connor, τόνισε σε δήλωσή του στο ABC News ότι η περιοχή έχει έναν ιδιαίτερα προσωπικό δεσμό με την ιστορία της 11ης Σεπτεμβρίου.
«Για τα σχολεία της κομητείας Σαρασότα, η κληρονομιά της 11ης Σεπτεμβρίου φέρει μια μοναδικά προσωπική σύνδεση», ανέφερε.
Στην 25η επέτειο, πρόσθεσε, η εκπαιδευτική κοινότητα τιμά τους ανθρώπους που χάθηκαν, θυμάται εκείνους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και εκφράζει την ευγνωμοσύνη της σε όσους εξακολουθούν να υπηρετούν τις κοινότητες και τη χώρα.
«Συνειδητοποιείς ότι άνθρωποι έχασαν πραγματικά τη ζωή τους»
Για την Krystal Davis, η πραγματική διάσταση όσων είχαν συμβεί άρχισε να γίνεται κατανοητή τις ημέρες που ακολούθησαν.
«Συνειδητοποιείς ότι χθες άνθρωποι έχασαν πραγματικά τη ζωή τους», είπε, ανακαλώντας την περίοδο μετά τις επιθέσεις.
Η ίδια θυμάται ότι οι μαθητές είχαν βρεθεί κυριολεκτικά στο κέντρο μιας ιστορικής στιγμής, με τον πρόεδρο των ΗΠΑ να βρίσκεται εκεί, στη Σαρασότα, όταν η Αμερική δεχόταν επίθεση.
Σήμερα η Davis εργάζεται στον χώρο της υγειονομικής περίθαλψης, ενώ έχει εκφράσει την επιθυμία να γίνει αστυνομικός. Όπως εξηγεί, η εμπειρία της 11ης Σεπτεμβρίου επηρέασε βαθιά την επιθυμία της να προσφέρει στους άλλους.
«Ως μαθήτρια της δεύτερης τάξης, δεν μπορούσα να το εξηγήσω», ανέφερε. Με τα χρόνια, όμως, κατάλαβε ότι εκείνη η ημέρα την έκανε να θέλει να κάνει περισσότερα για την κοινότητά της, για τον εαυτό της και για τα παιδιά της. «Εκείνη η μέρα θα είναι πάντα κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ», είπε.
Η μνήμη της μητέρας του μέσα από τα αρχεία της 11ης Σεπτεμβρίου
Για τον Stevenson Tose’-Rigell, οι αναμνήσεις εκείνης της ημέρας συνδέονται άρρηκτα με τη μητέρα του.
Η Gwendolyn Tose’-Rigell, τότε διευθύντρια του σχολείου, βρέθηκε στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ ενημερώθηκε μέσα στο σχολείο για τις επιθέσεις.
Η ίδια πέθανε το 2007, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο. Ο γιος της περιγράφει τα συναισθήματά του ως ένα μείγμα θλίψης και υπερηφάνειας. «Πάντα ήξερα ότι η μαμά μου ήταν μια ροκ σταρ», είπε, εξηγώντας ότι στο δικό του μυαλό ήταν η «υπερηρωίδα» του.
Το γεγονός ότι την είδε εκείνη την ημέρα να βρίσκεται σε μια σκηνή διεθνούς ενδιαφέροντος και στη συνέχεια να λαμβάνει εθνική αναγνώριση αποτελεί μια από τις πιο έντονες αναμνήσεις του.
Κάθε φορά που βλέπει αρχειακό υλικό από την 11η Σεπτεμβρίου, η εικόνα της μητέρας του επιστρέφει στη μνήμη του.
«Νιώθω σαν να επιστρέφει. Σαν να μετενσαρκώνεται ξανά στην οθόνη μία φορά τον χρόνο», είπε.
Είκοσι πέντε χρόνια μετά, εκείνη η σχολική αίθουσα στη Φλόριντα δεν αποτελεί απλώς το σημείο όπου βρισκόταν ένας Αμερικανός πρόεδρος όταν πληροφορήθηκε ότι η χώρα του δεχόταν επίθεση. Για τα παιδιά που ήταν εκεί, έγινε το μέρος όπου η παιδική τους ηλικία συναντήθηκε ξαφνικά με ένα από τα πιο δραματικά γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας.
Πηγή: ΠΗΓΗ:Greece
