Η Γαλλία δεν έχει μυθολογικούς ήρωες, έχει όμως τον δικό της «Οδυσσέα», τον στρατηγό Σαρλ ντε Γκολ, που έχει γίνει ένα απρόσμενο κινηματογραφικό φαινόμενο τις τελευταίες ημέρες, ανοίγοντας ξανά τη συζήτηση για την εθνική κυριαρχία, την αντίσταση και τη σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Γάλλος στρατηγός, ηγέτης της Ελεύθερης Γαλλίας και ιδρυτική μορφή της Πέμπτης Δημοκρατίας, γνωρίζει μια απρόσμενη δεύτερη ζωή στη μεγάλη οθόνη, καθώς η βιογραφική υπερπαραγωγή «Η μάχη του Γκολ» (La Bataille de Gaulle) εξελίχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά φαινόμενα της χρονιάς.
Η επιτυχία ξεπέρασε τις αρχικές προσδοκίες. Περισσότεροι από πέντε εκατομμύρια θεατές (λιγότεροι κατά 2 εκατομμύρια από την «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν) παρακολούθησαν τα δύο μέρη της ταινίας, γεγονός εντυπωσιακό για μια ιστορική βιογραφία μεγάλης διάρκειας, χωρίς τα χαρακτηριστικά μιας τυπικής εμπορικής υπερπαραγωγής.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι το ποιοι γέμισαν τις αίθουσες. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, σημαντικό μέρος του κοινού ήταν νέοι άνθρωποι, οι οποίοι γνώριζαν τον ντε Γκολ κυρίως μέσα από τα σχολικά βιβλία.
Η ταινία του Αντονέν Μποντρί χωρίζεται σε δύο κεφάλαια και παρακολουθεί την πορεία του ντε Γκολ από την κατάρρευση της Γαλλίας το 1940 έως την απελευθέρωση του Παρισιού το 1944. Το πρώτο μέρος εστιάζει στη δημιουργία των Ελεύθερων Γαλλικών Δυνάμεων και στη μάχη του Μπιρ Χακέιμ, ενώ το δεύτερο στην πορεία προς την απελευθέρωση. Η αφήγηση βασίζεται στη βιογραφία του ιστορικού Τζούλιαν Τζάκσον «Μια συγκεκριμένη ιδέα της Γαλλίας».
Στον πυρήνα της ιστορίας βρίσκεται ένας άνθρωπος που το 1940 αρνήθηκε να αποδεχθεί ότι η ήττα της Γαλλίας ισοδυναμούσε και με το τέλος της. Από το Λονδίνο, στις 18 Ιουνίου 1940, ο Ντε Γκολ απηύθυνε το περίφημο μήνυμά του προς τον γαλλικό λαό, καλώντας σε συνέχιση του αγώνα απέναντι στη ναζιστική Γερμανία και στο καθεστώς του Βισί. Εκεί οικοδομήθηκε και ο μύθος του ανθρώπου που, ακόμη και όταν η χώρα του είχε ηττηθεί, επέμενε ότι η Γαλλία μπορούσε να αναγεννηθεί μέσα από την αντίσταση.
Οπως και στην περίπτωση του περιπλανώμενου, ευάλωτου Οδυσσέα που οραματίστηκε και παρουσίασε ο Κρίστοφερ Νόλαν, αυτός ακριβώς ο Ντε Γκολ φαίνεται να ενδιαφέρει τη νέα γενιά. Οχι ο εθνικός ήρωας, αλλά ο άνθρωπος που γνώρισε αποτυχίες, αμφιβολίες και πολιτικές συγκρούσεις και παρ’ όλα αυτά παρέμεινε προσηλωμένος σε μια ιδέα για τη χώρα του.
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ
Η Γαλλία εισέρχεται σε μια περίοδο έντονου πολιτικού διχασμού, ενώ η συζήτηση για τις επόμενες προεδρικές εκλογές έχει ήδη αρχίσει να διαμορφώνεται γύρω από την αντιπαράθεση διαφορετικών και συχνά ακραίων πολιτικών δυνάμεων. Σύμφωνα με τους κριτικούς κινηματογράφου, η ταινία αγγίζει ένα ζήτημα που παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο: τη γαλλική ανάγκη να ορίζει η ίδια τη θέση της στον κόσμο.
Η παραδοσιακή δυσπιστία του Ντε Γκολ απέναντι στην αμερικανική ισχύ αποκτά νέο περιεχόμενο σε μια Ευρώπη που τα τελευταία χρόνια συζητά ξανά την αυτονομία της, την άμυνά της και τη σχέση της με την Ουάσιγκτον. Η ταινία παρουσιάζει με ιδιαίτερα κριτικό τρόπο τον Φραγκλίνο Ρούζβελτ και την αμερικανική πολιτική απέναντι στη Γαλλία. Η απεικόνιση αυτή έχει προκαλέσει πάντως αντιδράσεις, καθώς ιστορικοί αμφισβητούν την ακρίβεια ορισμένων πτυχών της και υποστηρίζουν ότι αναπαράγει έναν παλαιότερο γαλλικό ιστορικό μύθο περί αμερικανικής επιδίωξης να περιοριστεί ή ακόμη και να υποταχθεί η γαλλική κυριαρχία.
Πηγή: ΠΗΓΗ:Greece
