Read More Σήμερα το πρωί, προ ολίγων μόλις ωρών, στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε σε τηλεοπτικό σταθμό, ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας μας, Γιώργος Γεραπετρίτης, εκλήθη και πάλι, για χιλιοστή φορά, να απαντήσει σε ερωτήματα που αφορούσαν την υποτιθέμενη «υποχωρητικότητα» και τη δήθεν «πολιτική κατευνασμού» που εφαρμόζει η κυβέρνηση, πρώτιστα ασφαλώς διαμέσου του ιδίου, στα ελληνοτουρκικά.Έκρινα φρόνιμο και ωφέλιμο, αντί να προβώ σε έναν καυστικό σχολιασμό —όπως έχω πράξει αρκετές φορές κατά το παρελθόν αρθρογραφώντας στο in— των έωλων αλλά και αίολων (ναι, δεν κάνω κάποιο λάθος στη διατύπωση!) επιχειρημάτων κατά της νυν ακολουθούμενης πολιτικής στα ελληνοτουρκικά, να παραθέσω απλώς τρία σχετικά αρχειακά τεκμήρια, από το πολύτιμο Ιστορικό Αρχείο μας ασφαλώς. Συνδέονται με τρεις κορυφαίες προσωπικότητες του δημόσιου βίου της χώρας μας, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον Μίκη Θεοδωράκη, που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, τη μία ή την άλλη ιδιότητα, είχαν ενεργό εμπλοκή στις σχέσεις των δύο χωρών. Η εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων από τα αποδεικτικά αυτά στοιχεία είναι εύκολη, τουλάχιστον για όσους και όσες δε φορούν παρωπίδες.Τεκμήριο πρώτο: «Τα Νέα», Πέμπτη 16 Ιουνίου 1988 (το απόγευμα της προτεραίας είχε τερματιστεί η τριήμερη επίσημη επίσκεψη τού τότε πρωθυπουργού της Τουρκίας, Τουργκούτ Οζάλ, στην Αθήνα), δήλωση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αναφορικά με την επίσκεψη του Οζάλ και τα αποτελέσματα των συνομιλιών του με τον τότε έλληνα πρωθυπουργό, Ανδρέα Παπανδρέου:«Όπως έχω δηλώσει, για την πορεία του ελληνοτουρκικού διαλόγου και για την επίσκεψη του κ. Οζάλ
