Μία ισοπαλία και δη σε ντέρμπι δεν είναι τραγική, ειδικά όταν έρχεται εκτός έδρας. Όταν όμως τα δεδομένα είναι διαφορετικά και συμβαίνει σε παιχνίδι μέσα στο «σπίτι» της ομάδας, τότε το αίσθημα της πικρίας είναι που κυριαρχεί.
Κάτι τέτοιο ισχύει στην περίπτωση της Ομόνοιας, μετά το «λευκό» συμβιβασμό με τον Απόλλωνα. Η ομάδα του Χένινγκ Μπεργκ ήταν αυτή που έψαξε περισσότερο τη νίκη και είχε τον μεγαλύτερο αριθμό ευκαιριών και όπως είναι λογικό, έμεινε περισσότερο απογοητευμένη από τον έναν βαθμό.
Όχι μόνο διότι έπαιζε στο γήπεδό της και είχε μεγαλύτερη ανάγκη τη νίκη, αλλά και γιατί ήταν καλύτερη στον αγωνιστικό χώρο. Η πολιορκία που είχε στο μεγαλύτερο διάστημα του παιχνιδιού, δεν μετουσιώθηκε σε γκολ κι αυτός ήταν ο πιο βασικός λόγος που έμεινε στο «στείρο» 0-0.
Έλειψε ξανά το καθαρό μυαλό στην τελική προσπάθεια από τους παίκτες του «τριφυλλιού». Δεν είναι κάτι που συνέβη για πρώτη φορά, για να πει κάποιος πως απλά βρέθηκαν σε κακό βράδυ. Είναι το πέμπτο επίσημο παιχνίδι από τα εννιά που έχει δώσει, στο οποίο δεν βρίσκει δίχτυα. Δύο φορές συνέβη στην Ευρώπη και δύο στο πρωτάθλημα.
Το οξύμωρο είναι πως οι δύο αναμετρήσεις ήταν στο ΓΣΠ. Κάτι ασυνήθιστο για τα δεδομένα της ομάδας του Μπεργκ, που την περσινή χρονιά έμεινε «άσφαιρη» σε έξι από τα 52 ματς της. Συνεπώς γίνεται φανερό πως προκύπτει επιιθετικό πρόβλημα.
Η δυστοκία σε ορισμένα παιχνίδια δεν είναι τυχαία και δεν πρόκειται για κάποια σύμπτωση. Τουλάχιστον προς το παρόν, τα κενά των Μαέ και Σεμέδο μοιάζουν δυσαναπλήρωτα, ωστόσο υπάρχει η πεποίθηση, πως όταν «δέσει» η Ομόνοια θα αρχίσει να σκοράρει με μεγαλύτερη συνέπεια.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΜΠΟΣ (ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΛΗΘΕΙΑ / ΕΝΘΕΤΟ SUPER SPORT)
ΠΗΓΗ:SportsΔείτε το βίντεο ή τα στιγμιότυπα στην αρχική πηγή: Read More
