Με την παροιμία «Με τη μίλλα μας τηγανίζουμε το βλαντζί μας» μοιάζει η μεταρρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση για το Συνταξιοδοτικό, αφού το κράτος δεν φαίνεται να βάζει ούτε σεντ πέρα από όσα του αναλογούν με βάση τις υφιστάμενες συμβατικές του υποχρεώσεις.
Με βάση τη φόρμουλα που προωθούν τα Υπουργεία Οικονομικών και Εργασίας, η κρατική συμμετοχή περιορίζεται ουσιαστικά σε υποχρεώσεις που το κράτος οφείλει ούτως ή άλλως να εκπληρώσει στη βάση διαχρονικών συμφωνιών με τους κοινωνικούς εταίρους. Μάλιστα, από τους σχετικούς υπολογισμούς προκύπτει ότι η εφαρμογή της προτεινόμενης φόρμουλας ενδέχεται να οδηγήσει ακόμη και σε εξοικονομήσεις για τα κρατικά ταμεία.
Κομβικό ζήτημα αποτελεί η σύνθεση του ποσού που η κυβέρνηση παρουσιάζει ως κόστος της μεταρρύθμισης. Το ποσό αυτό δεν συνδέεται κατ’ ανάγκην με τις αυξήσεις που εξαγγέλλονται προς τους συνταξιούχους, αφού οι βασικές βελτιώσεις προβλέπεται να χρηματοδοτηθούν κυρίως από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και όχι από πρόσθετη κρατική συνεισφορά.
Ο Υπουργός Εργασίας, Μαρίνος Μουσιούττας, ανέφερε χθες ότι η συνολική πρόσθετη επιβάρυνση υπολογίζεται σε περίπου €820 εκατ. σε βάθος εξαετίας. Σύμφωνα με την κυβερνητική κοστολόγηση, €486 εκατ. αφορούν το κράτος και €334 εκατ. το ΤΚΑ.
Το βασικό ερώτημα, ωστόσο, είναι τι ακριβώς περιλαμβάνεται στα €486 εκατ. και πόσο από αυτό το ποσό αποτελεί πραγματικά νέο χρήμα προς όφελος των συνταξιούχων. Η κυβέρνηση συνυπολογίζει στη δική της επιβάρυνση ποσά που συνδέονται με την επιστροφή χρημάτων προς το ΤΚΑ, καθώς και τις σχετικές δημοσιονομικές επιπτώσεις.
Ο ίδιος ο υπουργός έχει αναγνωρίσει ότι υπάρχει διαφορετική προσέγγιση ως προς το κατά πόσον η επιστροφή χρημάτων προς το ΤΚΑ πρέπει να προσμετράται στο κόστος της μεταρρύθμισης. Η κυβερνητική θέση είναι ότι πρόκειται για πραγματικό δημοσιονομικό βάρος, καθώς το κράτος θα στερηθεί τα πλεονάσματα του Ταμείου και ενδεχομένως θα χρειαστεί άλλες πηγές χρηματοδότησης.
Από την άλλη πλευρά, προβάλλεται το επιχείρημα ότι η αποπληρωμή χρημάτων που ήδη οφείλονται στο ΤΚΑ αποτελεί ξεχωριστή υποχρέωση και δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως νέα χρηματοδότηση της μεταρρύθμισης.
Παράλληλα, το υπουργείο επισημαίνει ότι στην πρόταση περιλαμβάνονται κρατικές εισφορές για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, όπως μητέρες που φροντίζουν παιδιά, άτυποι φροντιστές, φοιτητές, μαθητές και άτομα με αναπηρία.
Ανοικτό παραμένει το ζήτημα της αναλογιστικής μείωσης για όσους αφυπηρετούν στα 63, καθώς η τελική ρύθμιση δεν έχει ακόμη κλειδώσει. Η κυβερνητική κατεύθυνση προβλέπει περιορισμό της μείωσης από περίπου 12% στο 7,5%. Ωστόσο, η αλλαγή αφορά μόνο το βασικό μέρος της σύνταξης και δεν συνεπάγεται πλήρη κατάργηση του πέναλτι. Το θέμα αποτελεί ένα από τα βασικά σημεία τριβής στον κοινωνικό διάλογο, καθώς επηρεάζει άμεσα χιλιάδες ασφαλισμένους που επιλέγουν ή αναγκάζονται να αφυπηρετήσουν στα 63.
Στο τραπέζι παραμένουν επίσης οι εισφορές και το όριο αφυπηρέτησης. Η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι στην παρούσα μεταρρύθμιση δεν προωθείται αλλαγή των υφιστάμενων ορίων, χωρίς, ωστόσο, να αποκλείονται μελλοντικές παρεμβάσεις, εάν τεθεί ζήτημα βιωσιμότητας του ΤΚΑ.
ΠΗΓΗ:
Πηγή – Διάλογος
