Η ώρα της κρίσης για τη Μαρίν Λεπέν: Πώς οι Βρυξέλλες απειλούν να της κλείσουν τον δρόμο για το Ελιζέ

Την εκδίκησή τους είναι έτοιμες να πάρουν οιΒρυξέλλεςαπέναντι στη σφοδρή επικρίτρια τηςΕυρωπαϊκής Ένωσης Μαρίν Λεπέν,που είχε χαρακτηρίσει τον θεσμό ως «το τέρας που καταβροχθίζει τα πάντα».

Την Τρίτη, σε εφετείο του Παρισιού, η επικεφαλής του ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού θα μάθει αν οι προεδρικές της φιλοδοξίες για το 2027 θα τερματιστούν. Την ίδια ώρα, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το κόμμα της είναι ξεκάθαρο φαβορί για την κατάκτηση του Ελιζέ.

Η υπόθεση υπεξαίρεση

Στο επίκεντρο βρίσκεται ηυπόθεση υπεξαίρεσηςεις βάρος της, που ξεκίνησε πριν από πάνω από μια δεκαετία στο ΕυρωπαϊκόΚοινοβούλιο,όπου η ίδια είχε κριθεί ευρωβουλευτής.

Το 2024 η Λεπέν και οι σύμμαχοί της δικάστηκαν για εξαπάτηση των Ευρωπαίων φορολογουμένων, αποσπώντας περίπου 4,5 εκατ. ευρώ μεταξύ 2004 και 2016, προσλαμβάνοντας βοηθούς που φέρονται να ασχολούνταν κυρίως με την εσωτερική πολιτική δραστηριότητα του κόμματος και όχι με τα επίσημα καθήκοντά τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Παρότι οι συγκατηγορούμενοι αρνήθηκαν οποιαδήποτε παράνομη πράξη και προσπάθησα να αντεπιτεθούν, μιλώντας για «κυνήγι μαγισσών», το δικαστήριο δεν πείστηκε, μπροστά στα στοιχεία της εισαγγελίας.

Ανάμεσα στα αποδεικτικά στοιχεία που κατατέθηκαν, ήταν ένα μήνυμα ενός από τους κατηγορουμένους, ο οποίος ζητούσε να γνωρίσει τον ευρωβουλευτή για τον οποίο υποτίθεται ότι εργαζόταν, αρκετούς μήνες μετά την έναρξη της σύμβασής του. Σε άλλη περίπτωση αποκαλύφθηκε ότι ένας βοηθός είχε ανταλλάξει μόλις ένα μήνυμα με τον ευρωβουλευτή του κατά τη διάρκεια οκτάμηνης συνεργασίας.

Η Λεπέν είχε κριθεί ένοχη με ποινή αποκλεισμού 5 ετών από τα δημόσια αξιώματα

Η 57χρονη πρώην ευρωβουλευτής κρίθηκε ένοχη σε πρώτο βαθμό και της επιβλήθηκε ποινή αποκλεισμού πέντε ετών από την ανάληψη δημόσιου αξιώματος. Η απόφαση αυτή ουσιαστικά την έθεσε εκτός της προεδρικής κούρσας του 2027 για τη διαδοχή τουΕμανουέλ Μακρόν,στην οποία προηγούνταν στις περισσότερες δημοσκοπήσεις.ΗΛεπένάσκησε αμέσωςέφεση και ακολουθήθηκε ταχεία διαδικασία. Παρότι διακήρυττε ότι είναι αθώα, στο δικαστήριο άλλαξε γραμμή, λέγοντας ότι ενδεχομένως παραβίασε τον νόμο, χωρίς να το γνωρίζει. Η νομική της ομάδα αμφισβήτησε στη συνέχεια την αρχική απόφαση για τεχνικούς νομικούς λόγους και υποστήριξε ότι η απαγόρευση είναι δυσανάλογη.

Περιορισμένες οι πιθανότητες της Λεπέν

Παρά την αλλαγή στρατηγικής, όπως αναφέρει το Politico, η Μαρίν Λεπέν έχει περιορισμένες πιθανότητες. Πλέον, εμφανίστηκε λιγότερο μαχητική, λέγοντας ότι δεν θα διεκδικήσει την προεδρία αν διατηρηθεί η απαγόρευση ή αν καταδικαστεί να φορά ηλεκτρονικό βραχιολάκι.

«Δεν εξαρτάται πλέον από εμένα», είπε η Λεπέν για τις προεδρικές της φιλοδοξίες σε συνέντευξή της στο τηλεοπτικό δίκτυο LCI την Τετάρτη. «Αλλά θα συνεχίσω να αγωνίζομαι. Θα συνεχίσω να είμαι ακτιβίστρια. Και αν είμαι απλώς ακτιβίστρια, τότε θα είμαι ακτιβίστρια».

Πάντως, ο πρόεδρος του Εθνικού Συναγερμού Ζορντάν Μπαρντελάκαταγράφει ακόμη καλύτερα ποσοστά στις δημοσκοπήσεις. Ακόμη κι αν η Λεπέν καταδικαστεί, η Ευρώπη αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας, της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας της Ένωσης, να είναι ένας ακροδεξιός πολιτικός που επιδιώκει να αποδυναμώσει με θεμελιώδη τρόπο τις Βρυξέλλες.

Στην αντεπίθεση οι Βρυξέλλες

Ο γενικός διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ντιντιέ Κλετί, κατέθεσε στις 15 Ιανουαρίου δίνοντας στοιχεία που ίσως κριθούν καθοριστικά για την τύχη της Λεπέν.

Στην ιστορική αίθουσα του Δικαστικού Μεγάρου του Παρισιού, όπου πριν από περισσότερα από 80 χρόνια ο Φιλίπ Πετέν καταδικάστηκε για προδοσία λόγω της συνεργασίας του με τη ναζιστική Γερμανία, ο Κλετί κατηγόρησε τη Λεπέν και το κόμμα της ότι χρησιμοποιούσαν συστηματικά ευρωπαϊκά κονδύλια για να πληρώνουν βοηθούς, που στην πραγματικότητα υπηρετούσαν τον κομματικό μηχανισμό στα γραφεία της Γαλλίας, κάτι που απαγορεύεται.

Στην αρχή της δίκης σε δεύτερο βαθμό, η Λεπέν δήλωσε στο δικαστήριο ότι «αν διαπράχθηκε αδίκημα, ας είναι έτσι», αλλά επέμεινε πως «ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι είχε διαπράξει έστω και την παραμικρή παράβαση». Η ίδια υποστήριξε ότι ήταν διαφανής και δεν είχε επαρκή προειδοποίηση για τους περιορισμούς.