Με πρωτοβουλία του προέδρου του ΙΣΘ, Νίκου Μπάτζιου, στο επίκεντρο της συζήτησης τέθηκαν τέσσερα κρίσιμα ζητήματα: αν η ΑΙ μπορεί να υποκαταστήσει τον γιατρό, ποιος φέρει την ευθύνη σε περίπτωση λανθασμένης διάγνωσης, κατά πόσο προστατεύονται τα δεδομένα υγείας και πώς μεταβάλλεται η σχέση γιατρού-ασθενούς. Όπως υπογράμμισε ο κ. Μπάτζιος, η συζήτηση δεν κινήθηκε ούτε σε «τεχνοφοβικό πανικό» ούτε σε άκριτο ενθουσιασμό, αλλά επικεντρώθηκε στην ευθύνη, καθώς «όσο η τελική υπογραφή μένει στον γιατρό, ο ασθενής έχει κάποιον να λογοδοτήσει».
Η καθηγήτρια Ιατρικής Πληροφορικής του Τμήματος Ιατρικής ΑΠΘ, Ιωάννα Χουβαρδά, ξεκαθάρισε ότι «η τεχνητή νοημοσύνη προβλέπει κίνδυνο, δεν υπογράφει διάγνωση», επισημαίνοντας ότι μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην πρόληψη και στην ανάλυση μεγάλου όγκου δεδομένων, υπό την προϋπόθεση ότι χρησιμοποιούνται έγκυρα και αντιπροσωπευτικά στοιχεία και υπάρχει ανθρώπινη εποπτεία. Από την πλευρά της, η καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου του ΑΠΘ, Λίνα Παπαδοπούλου, τόνισε πως «ο νόμος ακολουθεί την τεχνολογία και η δημοκρατία και η πολιτεία πρέπει να θέσει όρια», θέτοντας στο επίκεντρο ζητήματα ισότητας, ιδιωτικότητας, μεροληψίας των δεδομένων και του δικαιώματος του ασθενούς να μην πληροφορηθεί ορισμένες προβλέψεις για την υγεία του. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο πρόεδρος της Ακτινολογικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος και επίκουρος καθηγητής του ΑΠΘ, Στέφανος Φοινίτσης, υπογράμμισε ότι «οι ακτινολόγοι δεν αντικαθίστανται και η ζήτηση αυξάνεται», εξηγώντας ότι η ΑΙ μπορεί να προσφέρει ταχύτητα και να περιορίσει λάθη που προκαλούνται από κόπωση, αλλά τα ευρήματα πρέπει να ελέγχονται από τον ειδικό.
Για την παιδιατρική και τη νεογνολογία, η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Μαρία Τζητηρίδου-Χατζοπούλου, σημείωσε ότι «στα παιδιά η τεχνητή νοημοσύνη βοηθά, δεν εξετάζει στη θέση μας», υπογραμμίζοντας την ανάγκη ιδιαίτερης προστασίας των δεδομένων των ανηλίκων. Τέλος, ο καθηγητής Ιατρικού Δικαίου και Ηθικής του ΑΠΘ, Πολυχρόνης Βούλτσος, ήταν σαφής: «η ευθύνη μένει στον γιατρό και ο αλγόριθμος… δεν δικάζεται στη θέση του», καθώς, με το ισχύον νομικό πλαίσιο, η ιατρική ευθύνη δεν μεταφέρεται στη μηχανή.
Το συμπέρασμα της συζήτησης ήταν ότι η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει ήδη την ιατρική πράξη, χωρίς όμως να καταργεί τον ανθρώπινο παράγοντα. Όπως ανέφερε ο κ. Μπάτζιος, απαιτούνται επικυρωμένα εργαλεία, προστασία των δεδομένων, σαφές νομικό πλαίσιο, εκπαίδευση και ανθρωποκεντρική χρήση, καθώς «η τελική απόφαση, η λογοδοσία και η σχέση εμπιστοσύνης παραμένουν ανθρώπινες».
Πηγή: ΠΗΓΗ:Greece
