Η κυβέρνηση ενώπιον των αποφάσεών της για το Συνταξιοδοτικό

Του
Νεόφυτου Νεοφύτου

Η απουσία ουσιαστικού και παραγωγικού διαλόγου, αλλά και η έλλειψη κοινής αντίληψης για τη μορφή και το περιεχόμενο της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, οδήγησαν την κυβέρνηση στην αναβολή της κατάθεσης του σχετικού νομοσχεδίου για τον Σεπτέμβριο.

Δόθηκε, ουσιαστικά, ένα δίμηνο για εντατικοποίηση των επαφών μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, ώστε να γεφυρωθούν οι διαφωνίες και να διαμορφωθεί κοινή αντίληψη για το περιεχόμενο των αλλαγών στο συνταξιοδοτικό σύστημα.

Οι συντεχνίες έχουν ήδη καταθέσει τις θέσεις και τις κόκκινες γραμμές τους. Το ίδιο και η εργοδοτική πλευρά. Τώρα είναι η σειρά της κυβέρνησης να τοποθετηθεί, να εξετάσει αν υπάρχει πεδίο σύγκλισης και, όπου αυτό δεν είναι εφικτό, να λάβει ξεκάθαρες αποφάσεις στα βασικά ζητήματα που παραμένουν ανοιχτά. Ήρθε η ώρα να ξεκαθαρίσει η κυβέρνηση τι είδους συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση επιδιώκει και ποιο θα είναι το περιεχόμενό της.

Ο αρμόδιος υπουργός οφείλει να καταθέσει συγκεκριμένες θέσεις για κρίσιμα ζητήματα: την κατάργηση ή μη του πέναλτι 12% στις συντάξεις, τα όρια των χαμηλών συντάξεων και τις προβλεπόμενες αυξήσεις, το θέμα των πολλαπλών συντάξεων και το ενδεχόμενο καθιέρωσης ενιαίας σύνταξης με ανώτατο όριο, το θέμα των εισφορών στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, καθώς και του χρέους της κυβέρνησης προς το Ταμείο, αλλά και τα Ταμεία Προνοίας και την υποχρέωση συνεισφοράς εργοδοτών και εργαζομένων.

Η κυβέρνηση οφείλει να ξεκαθαρίσει και τη θέση της για το όριο συνταξιοδότησης. Σήμερα εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορετικές κατηγορίες εργαζομένων που συνταξιοδοτούνται στα 55, στα 60 ή στα 65 έτη. Προτίθεται να αγγίξει το όριο συνταξιοδότησης ή όχι; Για τις συντεχνίες, πάντως, η αύξησή του αποτελεί αδιαπραγμάτευτη κόκκινη γραμμή.

Η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση δεν αφορά μόνο τους σημερινούς συνταξιούχους. Αφορά και τις επόμενες γενιές. Γι’ αυτό απαιτούνται αλλαγές που θα διασφαλίζουν ελάχιστες, αλλά και αξιοπρεπείς συντάξεις. Τώρα είναι η ώρα όσοι δηλώνουν σεβασμό προς την τρίτη ηλικία να το αποδείξουν στην πράξη.

Ο στόχος πρέπει να είναι κοινός: ένα βιώσιμο συνταξιοδοτικό σύστημα και αξιοπρεπείς συντάξεις. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από συνεργασία και κατάληξη σε ένα συνολικό και ευρύτερα αποδεκτό πλαίσιο.

Διαφορετικά, το νομοσχέδιο θα οδηγηθεί στη Βουλή τον Σεπτέμβριο και εκεί θα καταγραφούν οι τελικές θέσεις των κομμάτων. Τότε θα φανεί ποιος στηρίζει ποιες αλλαγές και ποια θα είναι η τελική στάση της εκτελεστικής εξουσίας.