Ζωντανεύουν ξανά οι μύθοι της Υπαίθρου της Λάρνακας

​ Read More ​

Το ζωντάνεμα των μεγάλων μύθων της επαρχίας Λάρνακας είναι ανάμεσα στις πιο όμορφες πρωτοβουλίες του τελευταίου διαστήματος, με πρωτεργάτες την Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής Περιφέρειας Λάρνακας και τον Σύλλογο Γυναικών Υπαίθρου Λάρνακας.

Η διευθύντρια της ΕΤΑΠ, Νανά Ασμένη Παύλου, ανέφερε ότι ιστορίες χωριών της επαρχίας Λάρνακας, οι οποίες για δεκαετίες μεταφέρονταν προφορικά από γενιά σε γενιά και αποτελούν πολύτιμο κομμάτι της τοπικής μνήμης και ταυτότητας, ξαναζωντανεύουν μέσα από πρωτοβουλία της Εταιρείας Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής Περιφέρειας Λάρνακας και του Συλλόγου Γυναικών Υπαίθρου Λάρνακας, με τη στήριξη του Υφυπουργείου Τουρισμού.

«Η οπτικοακουστική αυτή δράση φέρνει στο προσκήνιο εννέα τοπικούς θρύλους της επαρχίας Λάρνακας μέσα από αφηγήσεις κατοίκων. Τα βίντεο συνοδεύονται από αγγλικούς υπότιτλους, προσφέροντας μια προσβάσιμη πολιτιστική εμπειρία και στους ξένους επισκέπτες. Παράλληλα, σε κάθε κοινότητα έχουν τοποθετηθεί πινακίδες με QR codes σε σημεία που συνδέονται με τον κάθε μύθο, δίνοντας τη δυνατότητα στους επισκέπτες να παρακολουθούν τις αφηγήσεις μέσω των κινητών τους τηλεφώνων», ανέφερε η κα Παύλου, τονίζοντας ότι η δράση πετυχαίνει πολλαπλούς στόχους που σχετίζονται με την πολιτιστική κληρονομιά και την τουριστική εμπειρία.

Οι εννέα κοινότητες και οι μύθοι τους είναι:

• Άγιος Θεόδωρος – Η Κουφή του Πεντασχοίνου: Ο μύθος μιλά για ένα τεράστιο, τρομακτικό φίδι που ζούσε στις εκβολές του ποταμού Πεντάσχοινου και φόβιζε τους κατοίκους του χωριού. Οι χωριανοί κατάφεραν να το νικήσουν με εξυπνάδα και συνεργασία, αποδεικνύοντας πως ακόμη και ο μεγαλύτερος φόβος μπορεί να ξεπεραστεί όταν οι άνθρωποι ενώνονται.

• Αλαμινός – Ο Μύθος του Λούκα: Ο Λούκας, ο «τρελός του χωριού», περνούσε τη ζωή του ψάχνοντας έναν χαμένο πειρατικό θησαυρό, παρά τα πειράγματα των συγχωριανών του. Ο μύθος θυμίζει πως η πίστη και η επιμονή ενός ανθρώπου αξίζουν περισσότερο από τον ίδιο τον χρυσό.

• Καλαβασός – Το Γεφυρούδι: Σύμφωνα με την παράδοση, τα σπίτια της γειτονιάς επικοινωνούσαν μεταξύ τους, ώστε να βοηθούν τις κοπέλες να κρύβονται από το παιδομάζωμα της Τουρκοκρατίας. Το «Γεφυρούδι» έμεινε ως σύμβολο προστασίας, αλληλεγγύης και ευρηματικότητας των κατοίκων.

• Αναφωτία – Η Λόττα του Πικρού: Η τραγική ιστορία μιας νέας κοπέλας που δεν μπόρεσε να ζήσει τον έρωτά της μετατράπηκε σε έναν από τους πιο σκοτεινούς κυπριακούς θρύλους. Ο μύθος της Λόττας συνδέει την περιοχή του Πικρού με ιστορίες αγάπης, φόβου και λαϊκής παράδοσης.

• Λάγεια – Πάσχα την Κυριακή της Ελιάς: Ένα μπέρδεμα του πάτερ και της παπαδιάς στο μέτρημα των ημερών οδήγησε τους κατοίκους της Λάγειας να γιορτάσουν το Πάσχα μία εβδομάδα νωρίτερα. Ο χιουμοριστικός αυτός μύθος παραμένει μέχρι σήμερα κομμάτι της σατιρικής παράδοσης του χωριού.

• Λεύκαρα – Το Ελιοκόκκονο: Ένας βοσκός από τα Λεύκαρα ανακάλυψε τυχαία έναν κρυμμένο θησαυρό ενώ έτρωγε ελιές κοντά σε μια πέτρινη δόμη. Η ιστορία αναδεικνύει την εξυπνάδα και την πονηριά των Λευκαριτών, στοιχεία που συνοδεύουν μέχρι σήμερα τη φήμη του χωριού.

• Ορά – Είμεθα Οράτες Εφτατσαερίτες: Η γνωστή φράση γεννήθηκε όταν ένας Οράτης χρειάστηκε επτά καρέκλες σε καφενείο της πόλης μόνο για τη δική του άνεση. Μέσα από αυτή την υπερβολή, ο μύθος φανερώνει τον περήφανο και ιδιαίτερο χαρακτήρα των κατοίκων της Οράς.

• Σκαρίνου – Η Τρύπα του Μαύρου: Ένας μυστηριώδης ληστής που κρυβόταν σε σπηλιά κοντά στη Σκαρίνου τρομοκρατούσε για χρόνια τους διαβάτες της περιοχής. Η εξόντωσή του από έναν νεαρό και τη μούλα του έγινε σύμβολο θάρρους και λύτρωσης για τα γύρω χωριά.

• Κάτω Δρυς – Ο Μύθος της Ρήγαινας: Δύο περήφανες Ρήγαινες ζούσαν για χρόνια ως γειτόνισσες χωρίς να ανταλλάξουν ούτε λέξη μεταξύ τους. Ο μύθος διδάσκει πως η περηφάνια φέρνει απομόνωση, ενώ η συμφιλίωση και η συγχώρεση έχουν μεγαλύτερη αξία από κάθε θησαυρό.

Τάσος Περδίος

 ​Το ζωντάνεμα των μεγάλων μύθων της επαρχίας Λάρνακας είναι ανάμεσα στις πιο όμορφες πρωτοβουλίες του τελευταίου διαστήματος, με πρωτεργάτες την Εταιρεία