Read More Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας είναι γεμάτη ηθικές αντιφάσεις, ακριβώς όπως και το έθνος που ίδρυσαν οι συντάκτες της. Το Προοίμιο διακηρύσσει ότι «όλοι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν ίσοι» και ότι οι εξουσίες της κυβέρνησης πρέπει να απορρέουν από τη «συναίνεση των κυβερνωμένων». Ωστόσο, η πλειοψηφία των υπογραφόντων κατείχε πολλούς ή λίγους από τους συνανθρώπους τους. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Τόμας Τζέφερσον, ο κύριος συντάκτης του εγγράφου, ανάγκασε πάνω από εξακόσιους μαύρους σκλάβους να εργάζονται στο κτήμα του στην κεντρική Βιρτζίνια. Η Διακήρυξη καταδικάζει τον Βρετανό Βασιλιά Γεώργιο Γ’ για μια «ιστορία επαναλαμβανόμενων τραυματισμών και σφετερισμών» των οποίων ο «στόχος» ήταν «η καθιέρωση μιας απόλυτης τυραννίας πάνω σε αυτές τις Πολιτείες». Τα περισσότερα από τα παράπονα που αναφέρει ήταν προσπάθειες του μονάρχη (και του Κοινοβουλίου) να περιορίσουν ή να καταργήσουν τη λαϊκή κυριαρχία στις δεκατρείς αποικίες. Αλλά το έγγραφο κατηγορεί επίσης τον Βασιλιά ότι επέτρεπε στους «ανηλεείς Ινδιάνους αγρίους» στα σύνορα να δολοφονούν «ανθρώπους κάθε ηλικίας, φύλου και κατάστασης» των Αμερικανών οι οποίοι, τελικά, είχαν εισβάλει στα εδάφη τους. Έτσι, από την αρχή, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ένα έθνος αφιερωμένο στην ελευθερία για τους περισσότερους κατοίκους του, αλλά ταυτόχρονα ένα έθνος που ενθάρρυνε τους λευκούς να αρπάζουν γηγενή εδάφη και πόρους και να επεκτείνουν τον θεσμό της δουλείας. Ωστόσο, τα ιδανικά που εκφράστηκαν στη Διακήρυξη έγιναν απαραίτητος πόρος για τους Αμερικανούς που αγωνίζονταν να οικοδομήσουν μια δημοκρατία που θα ανταποκρινόταν στην υποσχεθείσα υπόσχεσή της και θα διόρθωνε τα Τα ιδανικά της ανεξαρτησίας των ΗΠΑ ήταν υποκριτικά από την αρχή, αλλά έχουν εμπνεύσει εκατομμύρια ανθρώπους και συνεχίζουν να το κάνουν σήμερα
