Αγωνίστηκε στην Ομόνοια μόλις δύο περιόδους, όμως πρόλαβε να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα, να αναδειχθεί πρώτος σκόρερ και να σημειώσει ένα από τα πιο δραματικά γκολ στην ιστορία των ντέρμπι με τον ΑΠΟΕΛ. Ο Γιόζεφ Τζούριακ δεν ήταν απλώς ένας χαρισματικός σκόρερ. Ήταν το «πράσινο αεροπλανάκι» που έμεινε για πάντα στις καρδιές των φίλων του «τριφυλλιού».
Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που χρειάζονται πολλά χρόνια για να γράψουν το όνομά τους στην ιστορία μιας ομάδας. Υπάρχουν, όμως, και εκείνοι που μέσα σε ελάχιστο χρόνο καταφέρνουν να δημιουργήσουν εικόνες, στιγμές και συναισθήματα που δεν ξεθωριάζουν ποτέ.
Ο Γιόζεφ Τζούριακ ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.
Ο Ούγγρος επιθετικός φόρεσε τη φανέλα της Ομόνοιας από το 1991 μέχρι το 1993. Δύο μόνο αγωνιστικές περίοδοι ήταν αρκετές για να τον κατατάξουν ανάμεσα στους σπουδαιότερους ξένους ποδοσφαιριστές που πέρασαν από το κυπριακό ποδόσφαιρο.
Ψηλός, δυνατός, με πολύ καλή αίσθηση του γκολ και εξαιρετικές τοποθετήσεις μέσα στην περιοχή, ο Τζούριακ ήταν ο επιθετικός που μπορούσε να εκμεταλλευτεί ακόμη και τη μισή ευκαιρία. Δεν περίμενε απλώς την μπάλα. Διάβαζε τη φάση, έβρισκε τον κενό χώρο και εμφανιζόταν την κατάλληλη στιγμή μπροστά από την αντίπαλη εστία.
Και όταν η μπάλα κατέληγε στα δίχτυα, άνοιγε τα χέρια του και «πετούσε».
Ήταν το περίφημο «αεροπλανάκι», ένας πανηγυρισμός που ταυτίστηκε με την παρουσία του στην Ομόνοια και εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στιγμιότυπα εκείνης της εποχής.
Από την Ουγγαρία στην Κύπρο
Ο Γιόζεφ Τζούριακ γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1962 στο Γκέντελε της Ουγγαρίας. Άρχισε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στην Ντιόσγκιορ και πολύ γρήγορα απέδειξε την ιδιαίτερη σχέση του με το γκολ. Αναδείχθηκε δύο συνεχόμενες φορές πρώτος σκόρερ στη δεύτερη κατηγορία της Ουγγαρίας, τις περιόδους 1984-85 και 1985-86.
Το 1986 έκανε το μεγάλο βήμα και εντάχθηκε στη Φερεντσβάρος, μία από τις ιστορικότερες και δημοφιλέστερες ομάδες της χώρας. Σε 96 συμμετοχές πρωταθλήματος πέτυχε 44 γκολ, ενώ την περίοδο 1989-90 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της κορυφαίας ουγγρικής κατηγορίας.
Ακολούθησαν σύντομα περάσματα από την Κέμνιτσερ στην τότε Ανατολική Γερμανία και τη Σπαρτάκ Σουμπότιτσα της Γιουγκοσλαβίας, πριν επιστρέψει για μικρό διάστημα στη Φερεντσβάρος.
Το 1991 πήρε τον δρόμο για την Κύπρο και την Ομόνοια. Έφθασε στο νησί σε ηλικία 29 ετών, ώριμος πλέον ποδοσφαιρικά και με μεγάλη εμπειρία. Δεν χρειάστηκε χρόνο προσαρμογής. Από τους πρώτους κιόλας αγώνες έδειξε ότι είχε έρθει για να πρωταγωνιστήσει.
Πρώτος σκόρερ από την πρώτη χρονιά
Η πρώτη του περίοδος με το «τριφύλλι», το 1991-92, ήταν εντυπωσιακή. Ο Τζούριακ αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του κυπριακού πρωταθλήματος με 21 γκολ, ενώ οι συνολικές επιδόσεις του σε όλες τις διοργανώσεις ήταν ακόμη υψηλότερες.
Η επίσημη καταγραφή της Ομόνοιας τού πιστώνει συνολικά 60 συμμετοχές και 43 τέρματα κατά τη διετία 1991-1993. Πρόκειται για έναν εκπληκτικό απολογισμό: σχεδόν τρία γκολ ανά τέσσερις αγώνες. Στο πρωτάθλημα κατέγραψε 48 συμμετοχές και 34 γκολ.
Ο Μαγυάρος φορ αποτέλεσε βασικό κομμάτι μιας εξαιρετικής γενιάς ποδοσφαιριστών. Δίπλα σε παίκτες όπως ο Γιώργος Σαββίδης, ο Πανίκος Ξιούρουππας, ο Κώστας Πέτσας, ο Ανδρέας Κάντηλος, ο Ευαγόρας Χριστοφή, ο Άθως Χρυσάνθου και ο Νεντίμ Τούτιτς, δημιούργησε μια ομάδα που συνδύαζε την ποιότητα με το επιθετικό και θεαματικό ποδόσφαιρο.
Η πτήση που έμεινε στην ιστορία
Η στιγμή που σημάδεψε ανεξίτηλα την παρουσία του στην Ομόνοια γράφτηκε στις 8 Απριλίου 1992, στο Μακάρειο Στάδιο.
Ομόνοια και ΑΠΟΕΛ αναμετρώνταν για τα προημιτελικά του Κυπέλλου. Λίγο πριν από το τέλος, το σκορ ήταν 2-2, αποτέλεσμα που έδινε την πρόκριση στον ΑΠΟΕΛ. Τότε εμφανίστηκε ο Τζούριακ.
Με ένα γκολ που πέρασε στην ιστορία, διαμόρφωσε το 3-2, έδωσε τη νίκη και την πρόκριση στην Ομόνοια και προκάλεσε έκρηξη ενθουσιασμού στις εξέδρες του Μακαρείου. Αμέσως μετά άνοιξε τα χέρια του και έτρεξε πανηγυρίζοντας σαν αεροπλάνο.
Εκείνη η πτήση ήταν αρκετή για να γεννηθεί ένας θρύλος. Από εκείνη την ημέρα, ο Γιόζεφ Τζούριακ έγινε για τους Ομονοιάτες το «αεροπλανάκι». Ένα παρατσούκλι που τον ακολούθησε σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία του και εξακολουθεί να τον συνοδεύει δεκαετίες αργότερα.
Η δικαίωση με το πρωτάθλημα
Η πρώτη του χρονιά στην Κύπρο συνοδεύτηκε από την ανάδειξή του σε πρώτο σκόρερ, αλλά όχι από την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Η μεγάλη δικαίωση ήρθε την αμέσως επόμενη περίοδο.
Τη σεζόν 1992-93, η Ομόνοια του αείμνηστου Ιόντσο Άρσοφ κατέκτησε το 17ο πρωτάθλημα της ιστορίας της, επιστρέφοντας στην κορυφή του κυπριακού ποδοσφαίρου. Ο Τζούριακ πρόσθεσε το όνομά του σε μια σπουδαία ομάδα, η οποία δεν περιορίστηκε στα αποτελέσματα, αλλά άφησε το στίγμα της και με την ποιότητα του ποδοσφαίρου της.
Το καλοκαίρι του 1993 αποχώρησε από την Κύπρο και επέστρεψε στην Ουγγαρία. Αγωνίστηκε στις Kerületi, Βατς και ξανά στην Ντιόσγκιορ, προτού ολοκληρώσει την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία.
Αργότερα εργάστηκε ως αθλητικός συντάκτης και ακολούθησε την προπονητική. Δραστηριοποιήθηκε σε ομάδες της Ουγγαρίας, αλλά και στο εξωτερικό, μεταξύ άλλων στην Αλβανία, τη Μαλαισία και τις Μαλδίβες. Το 2008 κατέκτησε δύο εγχώριους τίτλους ως προπονητής της Club Valencia στις Μαλδίβες.
Ένας ξένος που έγινε δικός της
Η σχέση του Τζούριακ με την Ομόνοια δεν τερματίστηκε με την αποχώρησή του. Παρέμεινε κοντά στην ομάδα και, σύμφωνα με παλαιότερη αναφορά, τη βοήθησε με πληροφορίες και συμβουλές για ποδοσφαιριστές από την Ουγγαρία.
Το 2013 η Ομόνοια τον προσκάλεσε στην Κύπρο και τον τίμησε για την προσφορά του, προβάλλοντας στο γήπεδο στιγμιότυπα από τη διετή, αλλά τόσο γεμάτη παρουσία του με την πράσινη φανέλα. Ήταν μια έμπρακτη αναγνώριση προς έναν ποδοσφαιριστή που δεν αντιμετωπίστηκε ποτέ ως ένας περαστικός ξένος.
Ο Γιόζεφ Τζούριακ δεν έμεινε για πολλά χρόνια στην Ομόνοια. Έμεινε, όμως, αρκετά για να κατακτήσει έναν τίτλο, να κερδίσει το χρυσό παπούτσι, να πετύχει 43 γκολ και να χαρίσει στον κόσμο μια από τις πιο έντονες στιγμές στην ιστορία των «αιωνίων» ντέρμπι.
Κυρίως, έμεινε αρκετά για να μάθει σε μια ολόκληρη γενιά Ομονοιατών ότι, όταν η μπάλα κατέληγε στα δίχτυα, ένα πράσινο «αεροπλανάκι» ήταν έτοιμο να απογειωθεί.
Πηγή – Omonoia News
