Η έντονη αντιπαράθεση του Αντώνη Σαμαρά με τον Μητσοτάκη -ο οποίος είχε ήδη αποπεμφθεί από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών και είχε ιδρύσει στη συνέχεια την Πολιτική Άνοιξη- ήταν αυτή που συνετέλεσε στην απώλεια της δεδηλωμένης της κυβέρνησης εκείνης στη Βουλή, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός είχε παροτρύνει συγκεκριμένους βουλευτές να εγκαταλείψουν, ανεξαρτητοποιούμενοι, την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ.
Η αντιπαράθεση του Αντώνη Σαμαρά με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη
Για την ιστορία και την κατανόηση των δραματικών εκείνων γεγονότων της εποχής, πρέπει να γίνει η εξής υπενθύμιση. Η Νέα Δημοκρατία, υπό την αρχηγία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, είχε αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας τον Απρίλιο του 1990, έπειτα από δύο εκλογικές αναμετρήσεις, χωρίς όμως να έχει επιτύχει αυτοδυναμία, παρά το υψηλό ποσοστό 46,89% που είχε καταγράψει, εξαιτίας του εκλογικού νόμου που είχε σκοπίμως καταρτίσει έτσι, επί ΠΑΣΟΚ, ο Άκης Τσοχατζόπουλος. Η εκλογική εκείνη νίκη της Ν.Δ. της είχε εξασφαλίσει μόλις 150 έδρες, αλλά, κατόπιν συμφωνίας του Μητσοτάκη με τον πρόεδρο της ΔΗ.ΑΝΑ. και μετέπειτα Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο, ο βουλευτής του κόμματός του Θεόδωρος Κατσίκης προσχώρησε στη Ν.Δ. και, έτσι, η Κοινοβουλευτική Ομάδα της πέτυχε να ανέλθει σε 151 βουλευτές. Συγχρόνως, έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, καθώς στους 151 προστέθηκε και η ψήφος εμπιστοσύνης του ανεξάρτητου μουσουλμάνου βουλευτή της Θράκης Σαδίκ Αχμέτ.
Έτσι είχαν τα πράγματα κατά την τριετή θητεία της νεοδημοκρατικής εκείνης κυβέρνησης, η οποία, σημειωτέον, είχε κατορθώσει να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας έπειτα από μία περίπου δεκαετή κυβερνητική κυριαρχία του ΠΑΣΟΚ υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Οι εξελίξεις στη ΝΔ
Όμως, αφού είχε προηγηθεί, όπως προαναφέρθηκε, η αποπομπή Σαμαρά από τη θέση του υπουργού των Εξωτερικών λόγω του Σκοπιανού και η ίδρυση από τον ίδιο της Πολιτικής Άνοιξης, δύο ημέρες πριν από την πτώση της κυβέρνησης, λόγω απώλειας της δεδηλωμένης, και συγκεκριμένα στις 7 Σεπτεμβρίου του 1993, ο προσκείμενος στον Αντώνη Σαμαρά βουλευτής της Ν.Δ. Στ. Στεφανόπουλος παρέδωσε στον τότε πρόεδρο της Βουλής, Αθανάσιο Τσαλδάρη, επιστολή ανεξαρτητοποίησής του, επισημαίνοντας συγχρόνως ότι ήρε την εμπιστοσύνη του προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Αλλά υπήρξε και συνέχεια. Μία ημέρα μετά αποχώρησαν από τη Ν.Δ., παραιτηθέντες από το βουλευτικό αξίωμα, οι Ν. Κλείτος και Β. Μαντζώρης, οι οποίοι όμως είχαν παραδώσει τις έδρες τους και, έτσι, είχε μείνει αλώβητη η κοινοβουλευτική πλειοψηφία της Ν.Δ., καθώς αυτοί αντικαταστάθηκαν από τους επιλαχόντες βουλευτές. Συγχρόνως, όμως, στις εφημερίδες αναγράφονταν διάφορα ονόματα βουλευτών που πρόσκειντο στον Αντώνη Σαμαρά και που, κατά τα δημοσιεύματα, μπορεί να έριχναν την κυβέρνηση. Μεταξύ τους ήταν εκείνα του Δ. Σταμάτη, βουλευτή Β’ Θεσσαλονίκης, και του Άκη Γεροντόπουλου, βουλευτή Έβρου.
Η προαναγγελία αποχώρησης του Αντώνη Σαμαρά
Να σημειώσουμε ότι, όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος Γιώργος Μασσαβέτας στο βιβλίο του με τίτλο «Ανατρέψατε Μητσοτάκη», τη Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου, ώρα 19.15 το απόγευμα, ο Αντώνης Σαμαράς είχε αναγγείλει το προσκλητήριό του για την ανατροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη με την εξής δήλωση: «Καθιστώ σαφές προς όλους ότι “Άνοιξη” και στήριξη της κυβέρνησης αποτελούν δύο αντίθετες θέσεις, που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν».
Η αντίδραση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη
Σε απάντηση, ο Μητσοτάκης είχε δηλώσει τα εξής: «Ο Αντ. Σαμαράς έκανε απόψε το βήμα προς τη μεγάλη προδοσία του 47% του ελληνικού λαού. Γίνεται όργανο των αντιπάλων μας και των οικονομικών συμφερόντων, των οποίων είναι δέσμιος, με σκοπό να πλήξει πισώπλατα την παράταξη που τον δημιούργησε, την ώρα που η σκληρή προσπάθεια τριάμισι ετών αποδίδει τους καρπούς της, αδιαφορώντας για τα συμφέροντα της χώρας και του ελληνικού λαού…». Όμως, στις 9 του Σεπτεμβρίου του έτους εκείνου ανεξαρτητοποιήθηκε και ο βουλευτής Κιλκίς Γ. Συμπιλίδης και έτσι ανατράπηκε η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Η ανεξαρτητοποίηση Συμπιλίδη
Έχει ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον η περιγραφή για την ανεξαρτητοποίηση Συμπιλίδη που κάνει στο βιβλίο «Όπως τα έζησα» ο προσφάτως αποβιώσας Γιάννης Βαρβιτσιώτης, κορυφαίο στέλεχος της παράταξης: «Στις 8 Σεπτεμβρίου με επισκέφτηκε στο γραφείο μου στο Πεντάγωνο (σ.σ.: τότε ο Βαρβιτσιώτης ήταν υπουργός Αμύνης) ο Γιώργος Συμπιλίδης, βουλευτής Κιλκίς. Καθώς ανέμενε στον προθάλαμο, η επί χρόνια ικανότατη γραμματέας μου, Ιωάννα Σταθάτου, παρουσία του αντισυνταγματάρχη Θ. Τελώνη, επιτελούς του γραφείου μου, τον ρώτησε: “Δεν πιστεύω, κύριε βουλευτά, να σας ψάχνουμε αύριο;”. Ο Γ. Συμπιλίδης, τότε, ενοχλημένος, απάντησε: “Εγώ δεν πρόκειται να χαθώ. Ετοιμάζω μάλιστα 12 λεωφορεία με φίλους μου, για να μεταβούμε όλοι στη Θεσσαλονίκη, όπου πρόκειται να μιλήσει ο πρόεδρος (Μητσοτάκης)”».
Μόλις την επόμενη ημέρα (9 Σεπτεμβρίου του 1993) ο Γ. Συμπιλίδης είχε εξαφανιστεί. Αργότερα μάθαμε ότι είχε υποβάλει δήλωση στο προεδρείο της Βουλής ότι ανεξαρτητοποιείται. Όταν γνωστοποιήθηκε η ανεξαρτητοποίηση Συμπιλίδη (γεγονός που σήμαινε ότι ο αριθμός βουλευτών που στήριζαν τώρα την κυβέρνηση είχε περιοριστεί στους 150), ο πρωθυπουργός, Κ. Μητσοτάκης, συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κ. Καραμανλή, στον οποίο εισηγήθηκε τη διάλυση της Βουλής και την άμεση διενέργεια πρόωρων εκλογών για τις 10 Οκτωβρίου, αίτημα που ο ΠτΔ αποδέχτηκε.
Η στήριξη του τότε πρωθυπουργού στον Μεσσήνιο, παρά τις συμβουλές για το αντίθετο, και το παιχνίδι με την Προεδρία της Δημοκρατίας επί Έβερτ
Ο υπερπροστατευτικός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης
Η αλήθεια, για όποια σημασία έχει από ιστορικής πλευράς, είναι, όπως επεσήμαιναν δημοσιογράφοι και πολιτικοί της εποχής, ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξε ιδιαιτέρως προστατευτικός απέναντι στο συγκεκριμένο στέλεχος της Ν.Δ., δηλαδή τον Αντώνη Σαμαρά.
Οι δημοσιογράφοι το είχαν αποδώσει τότε στο γεγονός ότι ο Μητσοτάκης ήθελε να δημιουργήσει ένα αντίβαρο και, για την ακρίβεια, να βάλει έναν αντίπαλο απέναντι στον Μιλτιάδη Έβερτ, ο οποίος και είχε αρχηγικές βλέψεις και καταφερόταν κατά του τότε πρωθυπουργού. Έτσι, όταν έκανε τον Σαμαρά υπουργό των Εξωτερικών, τόσο ο Ανδρέας Παπανδρέου όσο και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχαν επιχειρήσει να τον αποτρέψουν. Μάλιστα, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε πει στον Μητσοτάκη: «Πρόσεχε, διότι είναι νέος και άπειρος».
“Ήθελα έναν νέο υπουργό των Εξωτερικών, μεθοδικό και με εξαιρετική ικανότητα επικοινωνίας”
Σε απάντηση, ο Μητσοτάκης είχε εκμυστηρευτεί στον δημοσιογράφο Γιώργο Μασσαβέτα, αλλά και συνήθιζε να δίνει αυτή την απάντηση σε όποιον τον ρωτούσε: «Ήθελα έναν νέο υπουργό των Εξωτερικών, μεθοδικό και με εξαιρετική ικανότητα επικοινωνίας. Ο Σαμαράς ήξερα πως είχε κάνει καλές σπουδές, είναι επιμελής, παρακολουθούσε τις διεθνείς εξελίξεις, κρατούσε σημειώσεις όταν του μιλούσες… Παρουσίασε στην αρχή κάποιες αδυναμίες. Γι’ αυτό είχα παρακαλέσει τον Γκένσερ (σ.σ.: υπουργό Εξωτερικών τότε της Γερμανίας και φίλο του Μητσοτάκη) -ο οποίος μου το θύμισε πολλές φορές αργότερα- να τον βοηθάει. Όπως τον βοηθούσα κι εγώ. Διότι ευθύνη του πολιτικού είναι να βοηθάει να αναδειχθούν νέοι άνθρωποι, ικανοί να προσφέρουν στον τόπο και στο κόμμα τους…». Την ώρα που γράφονταν οι γραμμές αυτές δεν ήταν γνωστό αν ο πρώην πρωθυπουργός τελικώς θα προέβαινε στην ίδρυση κόμματος για να κατέβει σε αυτό επικεφαλής στις προσεχείς εκλογές.
Τι φοβούνται στη ΝΔ
Στην αντιμετώπιση αυτού του ενδεχομένου, που ασφαλώς και ορισμένοι στη Ν.Δ. φοβούνται ότι θα επηρέαζε το εκλογικό αποτέλεσμα, από το κυβερνών κόμμα διακινούσαν ένα «ιστορικό» που αφορούσε τη στάση Σαμαρά απέναντι στη Ν.Δ., και πιο συγκεκριμένα εναντίον της. Ειδικότερα, υπενθύμιζαν αφενός την περιγραφείσα ανωτέρω υπόθεση Συμπιλίδη, που τελικώς είχε ως αποτέλεσμα όχι μόνο την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αλλά και την άνοδο του Ανδρέα και πάλι στην εξουσία, αφετέρου ότι επί Έβερτ, παραμονές της εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, είχε προτείνει ο κ. Σαμαράς στον Ανδρέα Παπανδρέου να κατεβάσει ως υποψήφιο τον Κωστή Στεφανόπουλο, πρόταση που ο τότε πρόεδρος του Κινήματος και πρωθυπουργός είχε αποδεχθεί και έτσι απετράπησαν οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές, από τις οποίες ευελπιστούσε η Ν.Δ. και ο τότε αρχηγός της ότι θα επανακτούσαν την εξουσία…
Δημοσιεύτηκε στα Παραπολιτικά
ΠΗΓΗ:Viral
