Οι μειώσεις στο εμπόριο ενέργειας και λιπασμάτων επηρεάζουν τις παγκόσμιες τιμές των αγαθών και των τροφίμων, οι οποίες θα επηρεάσουν κυρίως τις φτωχότερες χώρες και τις πιο ευάλωτες. Από τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ τον Φεβρουάριο, το Ιράν έχει αξιοποιήσει την ασύμμετρη ικανότητά του να σταματήσει τη ναυτιλία μέσω του στενού.
Η τρέχουσα στρατηγική των ΗΠΑ για την επαναλειτουργία του στενού είναι η επιβολή ενός αποκλεισμού στην κυκλοφορία από και προς τα ιρανικά λιμάνια, ενώ πραγματοποιούν χτυπήματα με το Ιράν σε μια προσπάθεια να τους αναγκάσει σε διαπραγματεύσεις. Αυτή η προσέγγιση έχει μέχρι στιγμής αποτύχει, καθώς το Ιράν φαίνεται πιο πρόθυμο να υπομείνει μια παρατεταμένη σύγκρουση από τις ΗΠΑ. Αυτή η τακτική αποστραγγίζει επίσης από τα στρατηγικά πυρομαχικά των ΗΠΑ και έχει αποδειχθεί πολύ δαπανηρή. Ποιες άλλες επιλογές έχουν οι ΗΠΑ;
1. Χερσαία εισβολή
Για να ξανανοίξουν βίαια το στενό, οι ΗΠΑ πιθανότατα θα πρέπει να καταλάβουν πάνω από 300 χλμ. της παρακείμενης ακτογραμμής ή να εισβάλουν σε ολόκληρη τη χώρα του Ιράν. Μια περιορισμένη κατάληψη του ιρανικού εδάφους θα απαιτούσε μια τεράστια αμφίβια επίθεση και θα εξασφάλιζε μια περιοχή που είναι απίθανο να παρέχει οδούς εκκένωσης ή ενίσχυσης από την ξηρά.
Αυτό θα υποβάλει τα αμερικανικά στρατεύματα σε συνεχείς απειλές βομβαρδισμού, εξέγερσης και αντεπίθεσης. Μια συνολική εξαγορά της χώρας των 93 εκατομμυρίων κατοίκων (δεν συγκρίνεται με τα 25 εκατομμύρια του Ιράκ το 2003) θα επιβαρυνθεί με υψηλό κόστος και θα διακινδύνευε με τέλμα οικοδόμησης έθνους. Πέρα από τον ανθρώπινο και οικονομικό απολογισμό, μια αποτυχημένη εισβολή θα ήταν μια πολιτική καταστροφή για την ηγεσία των ΗΠΑ.
2. Αποχώρηση
Η απόσυρση από τη σύγκρουση εξ ολοκλήρου θα παρέκλινε την αμερικανική ήπια ισχύ διαβρώνοντας την εικόνα των ΗΠΑ ως υπεύθυνο κράτους και θα έθετε αμφιβολίες για τη σκληρή δύναμή τους, ενώ ταυτόχρονα θα εγκατέλειπε τους εταίρους των ΗΠΑ στον Κόλπο για να αντιμετωπίσουν τις βαρύτατες επιπτώσεις. Στη χειρότερη περίπτωση, θα μπορούσε να επιταχύνει την κατάρρευση της διεθνούς θέσης της Αμερικής, αφήνοντας παράλληλα την παγκόσμια οικονομία στο έλεος του Ιράν, ενώ θα έθετε επίσης σε κίνδυνο την υπό την ηγεσία των ΗΠΑ παγκόσμια τάξη και τον νόμο της θάλασσας, ανοίγοντας την πόρτα σε άλλες πιθανές συγκρούσεις.
3. Παρακάμπτοντας Ορμούζ
Υπάρχει ήδη μια χούφτα αγωγών που περικλείουν το Ορμούζ και επτά ακόμη βρίσκονται υπό κατασκευή ή σχεδιάζονται. Αυτοί οι αγωγοί έχουν ήδη δείξει τη σημασία τους, όπως αποδεικνύεται από τη Σαουδική Αραβία που ανακατευθύνει μέρος του πετρελαίου της μέσω ενός αγωγού στην αρχή του πολέμου.
Οι αγωγοί όμως αυτοί έχουν σχεδιαστεί για να μετριάσουν τον κίνδυνο, όχι να μετακινήσουν το σύνολο των αποστολών πετρελαίου. Η κάλυψη αυτού του επιπέδου παραγωγικής ικανότητας θα απαιτούσε μια φιλόδοξη και δαπανηρή επένδυση με αβεβαιότητα σχετικά με τη χρηματοδότηση, τα χρονοδιαγράμματα και την αποτελεσματικότητα στη μόνωση του κόσμου από μελλοντικές διαταραχές.
Οι αγωγοί είναι μεγάλοι, στατικοί και ορατοί, καθιστώντας τους εύκολους στόχους για ασύμμετρες επιθέσεις χαμηλού κόστους από την Τεχεράνη, τις ιρακινές σιιτικές πολιτοφυλακές και τους αντάρτες Χούτι της Υεμένης. Ολα αυτά σημαίνουν ότι οι αγωγοί ταιριάζουν καλύτερα ως στρατηγική αντιστάθμισης κινδύνου, όχι ως μαγική σφαίρα.
Εάν δεν επιτεθούν, μια αυξανόμενη ποικιλία πηγών και λιμανιών για αυτούς τους αγωγούς θα υποστήριζε την παγκόσμια ενεργειακή ανθεκτικότητα, μειώνοντας τον αντίκτυπο των διαταραχών σε μεμονωμένα σημεία «πνιγμού» στη Μέση Ανατολή.
4. Διπλωματία
Από την κατάρρευση της κατάπαυσης του πυρός τον Ιούλιο, οι δύο χώρες δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε τουλάχιστον συμφωνία που θα μπορούσε να δώσει μια προσωρινή λύση στο στενό, πόσω μάλλον μια μόνιμη. Ο Τραμπ και οι αξιωματούχοι του Ομάν και του Κατάρ σηματοδότησαν αισιοδοξία για την εξασφάλιση μιας συμφωνίας που θα ανοίξει ξανά το στενό, αν και δεν είναι προφανές ποια κόμματα βρίσκονται σε επαφή μεταξύ τους. Η συμφωνία που έχει δημοσιοποιηθεί είναι η προτεινόμενη συμφωνία Ιράν-Ομάν, η οποία θα επιτρέψει την εμπορική κυκλοφορία μέσω του στενού για ένα τέλος υπηρεσίας ενός επί του παρόντος απροσδιόριστου ποσού. Αυτή η πρόταση πιθανότατα θα χρειαστεί τροποποίηση, καθώς η επιβολή τελών ήταν μια κόκκινη γραμμή για τις ΗΠΑ, ειδικά αν ληφθεί υπόψη ότι δεν υπήρχαν τέλη πριν από τη σύγκρουση.
Live
