Αν υπάρχει ένας ποδοσφαιριστής που αποχωρεί από τη σειρά των αγώνων με την Καϊράτ έχοντας κάνει ό,τι περνούσε από το χέρι του, αυτός είναι ο Φαμπιάνο.
Ο Βραζιλιάνος τερματοφύλακας ήταν για ακόμη μία φορά ο φύλακας-άγγελος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Στα δύο παιχνίδια απέναντι στους πρωταθλητές Καζακστάν πραγματοποίησε σωρεία καθοριστικών επεμβάσεων, κράτησε όρθια την ομάδα μας στις πιο δύσκολες στιγμές και έδωσε την ευκαιρία στους «πράσινους» να διεκδικήσουν την πρόκριση μέχρι και το τελευταίο πέναλτι.
Στο Αλμάτι ειδικά, η εμφάνισή του ήταν από εκείνες που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε από τον Βραζιλιάνο στις ευρωπαϊκές βραδιές. Είπε δύο φορές «όχι» στο ίδιο λεπτό σε τετ α τετ, σταμάτησε δυνατά σουτ, είχε σωστές τοποθετήσεις, κράτησε το σκορ εκεί όπου μπορούσε και όταν χρειάστηκε είχε για σύμμαχο και τα δοκάρια. Αν δεν βρισκόταν κάτω από τα δοκάρια ο Φαμπιάνο, η ιστορία του αγώνα πιθανότατα θα είχε τελειώσει πολύ νωρίτερα.
Στο τέλος ούτε εκείνος μπόρεσε να αποτρέψει τον αποκλεισμό. Και δεν θα μπορούσε. Ένας τερματοφύλακας μπορεί να κάνει θαύματα, δεν μπορεί όμως να κερδίσει μόνος του μία πρόκριση, ειδικά όταν η ομάδα του αγωνίζεται για σχεδόν δύο ολόκληρα παιχνίδια με αριθμητικό μειονέκτημα.
Ο Φαμπιάνο έκανε το καθήκον του και με το παραπάνω. Έδωσε στην ΟΜΟΝΟΙΑ την ευκαιρία να ονειρευτεί μέχρι το τελευταίο πέναλτι. Ακόμη και μετά τον αποκλεισμό ήταν ο πρώτος που έτρεξε στον απαρηγόρητο Νικόλα…
Τι άλλο να κάνει, πραγματικά;
Sports Διαβάστε περισσότερα
