Η SZ γράφει για την επιτακτική ανάγκη αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, ενώ η taz «δυσφορεί» για τη διαφαινόμενη επιτυχία του Μουντιάλ στις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ.
Το φετινό καλοκαίρι που μόλις αρχίζει δείχνει ήδη να επιβεβαιώνει την τάση των τελευταίων ετών: ολοένα περισσότεροι και εντονότεροι καύσωνες και φαινόμενα ξηρασίας σημειώνονται στην Ευρώπη, ακόμα και σε χώρες όπου για δεκαετίες τέτοιες συνθήκες ήταν απούσες.
«Στους κύκλους του κλιματικού κινήματος υπάρχει εδώ και χρόνια η σκέψη ότι πρέπει πρώτα όλα να γίνουν πραγματικά πολύ άσχημα, προτού οι άνθρωποι αποφασίσουν να κάνουν κάτι για αυτό», παρατηρεί η Süddeutsche Zeitung και διερωτάται: «Μετά λοιπόν από αυτή την εβδομάδα με καύσωνα-ρεκόρ ήταν αρκετά άσχημα;».
Η Γερμανία «δεν έχει ξαναζήσει τέτοια ζέστη για τόσες μέρες. […] Και εφόσον δεν κάνουν λάθος σχεδόν όλοι οι ειδικοί, αυτό ήταν μόνο ένας ενδιάμεσος σταθμός», με τις συνθήκες καύσωνα, ως επίπτωση της κλιματικής αλλαγής, να επιδεινώνονται διαρκώς από έτος σε έτος.
Παρ’ όλα αυτά, «οι προσπάθειες καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής έχουν περάσει στο παρασκήνιο – πολιτικά και κοινωνικά». Αυτό οφείλεται ιδίως στον φόβο ή τουλάχιστον τη δυσφορία που αισθάνονται οι άνθρωποι. Από εκεί «ένα μέρος των ανθρώπων ζητά γρήγορη απεξάρτηση από το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και τον άνθρακα, καθώς και στροφή προς τη φυτική διατροφή – με οποιοδήποτε κόστος. Άλλοι πάλι καταφεύγουν στην άρνηση και την υποβάθμιση του προβλήματος, αφήνονται πολύ πρόθυμα να παρασυρθούν στο να βλέπουν όλη την υπόθεση ως μία συνωμοσία των “πράσινων ελίτ”».
Ταυτοχρόνως, η εφημερίδα του Μονάχου δεν πείθεται πλήρως ούτε από το επιχείρημα πως η πράσινη μετάβαση αποτελεί αντίρροπη δύναμη στην οικονομική ανάπτυξη. Όπως επισημαίνει, «στις τεχνολογίες νερού, […] την κυκλική οικονομία […] και το υδρογόνο» οι γερμανικές εταιρείες πρωτοπορούν, ενώ η ΕΕ και η γερμανική κυβέρνηση έχουν ακόμη το περιθώριο «να αποτρέψουν τη “μετανάστευση” των συναφών τεχνολογιών και της καινοτομίας προς τις ΗΠΑ ή την Κίνα».
Πέραν άλλωστε της δυναμικής των πράσινων τεχνολογιών, «προστίθεται και το οικονομικό κόστος των υψηλών θερμοκρασιών. Η παραγωγικότητα μειώνεται. Ιδίως για τους συντηρητικούς και τους οικονομικά φιλελεύθερους αυτό θα έπρεπε να είναι επιχείρημα υπέρ του ότι δεν πρέπει κανείς απλώς να αφήσει τα πράγματα να εξελιχθούν. Διότι τα κουκιά δεν βγαίνουν.
Η χώρα έχει τη δύναμη και την τεχνογνωσία να αντιμετωπίσει ενεργά αυτή την κρίση, αντί να βυθίζεται περαιτέρω σε συλλογική κατάθλιψη», σχολιάζει τελικά η SZ. «Και αν τα κόμματα και ο πληθυσμός προτιμούν τελικά να αποστρέψουν το βλέμμα, να συνεχίσουν να ποντάρουν σε κινητήρες εσωτερικής καύσης, σε καυστήρες πετρελαίου και σε ρωσικές προμήθειες φυσικού αερίου, τότε μάλλον δεν ζήσαμε ακόμη αρκετή ζέστη».
Για την καλλωπισμένη, λαμπερή εικόνα του φετινού Μουντιάλ σε αντιδιαστολή με την πολιτική των ΗΠΑ και του Ντόναλντ Τραμπ γράφει από την πλευρά της η tageszeitung του Βερολίνου.
«Χάρη σε ένα μεγάλο αθλητικό γεγονός στη χώρα της, η κυβέρνηση των ΗΠΑ, η οποία εφαρμόζει ανελέητα την πολιτική αποκλεισμού της ακόμη και κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ, αποκτά ξαφνικά τα θετικά της πρωτοσέλιδα».
Οι πιο αδύναμες ομάδες «έχουν κατακτήσει τις καρδιές των ποδοσφαιρόφιλων σε αυτό το μεγάλο τουρνουά. Και πράγματι, ποιος δεν χάρηκε για τον πρώτο βαθμό της μικρότερης χώρας που έχει συμμετάσχει ποτέ σε Μουντιάλ ή για το πώς πανηγύρισαν οι παίκτες από το Κουρασάο, αφ’ ότου ισοφάρισαν τη Γερμανία.
Οι μονομαχίες των “νάνων” απέναντι στους ποδοσφαιρικούς “γίγαντες” έχουν γίνει μεγάλα συναισθηματικά γεγονότα μιας φάσης ομίλων που αγωνιστικά ήταν μάλλον άτονη. Έχει έτσι θετική απήχηση το ότι η FIFA, στην επιδίωξή της για ολοένα υψηλότερα έσοδα, έκανε το Μουντιάλ μεγαλύτερο από ποτέ».
Η καλή ατμόσφαιρα του Μουντιάλ «θυμίζει λίγο το 2018, όταν το τουρνουά διεξήχθη στη Ρωσία του Βλάντιμιρ Πούτιν. Η Κριμαία είχε προ πολλού προσαρτηθεί, ρωσικές μονάδες δρούσαν ανεξέλεγκτα στην Ανατολική Ουκρανία και ποδοσφαιρόφιλοι από όλο τον κόσμο έπιναν και τραγουδούσαν κεφάτοι. Το σκοτεινό βασίλειο στην Ανατολή ήταν ξαφνικά χαρούμενο και φωτεινό. Ένα υποδειγματικό παράδειγμα sportswashing.
Μέχρι τον τελικό στις 19 Ιουλίου, το ποδόσφαιρο θα έχει σίγουρα γράψει ακόμα πολλές συγκινητικές ιστορίες, κάποιος σούπερ σταρ θα έχει πετύχει κάποιο παρανοϊκό ρεκόρ και κάποιοι φίλαθλοι θα έχουν σίγουρα μεταμφιεστεί πάλι με πολύ χαριτωμένες αμφιέσεις», παρατηρεί η taz. «Στο μεταξύ, ωστόσο, ο πρωταγωνιστικός ρόλος στην τελική τελετή του τουρνουά έχει προ πολλού δοθεί. Το τρόπαιο στον αρχηγό της νικήτριας ομάδας θα το παραδώσει ο Ντόναλντ Τραμπ και θα μπορέσει έτσι να διεκδικήσει ως δική του επιτυχία όλες αυτές τις ιστορίες».
Γι’ αυτό και η εφημερίδα του Βερολίνου καταλήγει πως, καθώς φαίνεται, «το Μουντιάλ απειλεί να γίνει επιτυχία. Και αυτό δεν είναι καλή είδηση για τον κόσμο».
