Διαβάστε περισσότερα Οι περισσότεροι άνθρωποι που παρακολουθούν στενά τη βρετανική πολιτική πιθανότατα γνωρίζουν τα βασικά στοιχεία σχετικά με το Jaywick, έναν θύλακα του Clacton στην ακτή του Essex. Είναι ένα εκτεταμένο σύμπλεγμα από στενά δρομάκια, μονοπάτια και πρώην εξοχικά σαλέ που έχουν μετατραπεί σε μόνιμες κατοικίες, το οποίο έχει καταταχθεί ως η φτωχότερη περιοχή στην Αγγλία αρκετές φορές από το 2011, πιο πρόσφατα τον περασμένο Οκτώβριο. Το επισκέφτηκα για πρώτη φορά το 2014, κατά τη διάρκεια της ενδιάμεσης εκλογικής εκστρατείας που θα έβλεπε τον πρώην Συντηρητικό Douglas Carswell – τον θυμάστε; – να εκλέγεται ως ο πρώτος βουλευτής του Κόμματος Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP). «Κοιτάξτε μας», μου είπε ένας άντρας. «Είμαστε μια απομονωμένη περιοχή για την οποία κανείς δεν νοιάζεται». Ήταν ένας από τους πολλούς υποστηρικτές του Nigel Farage με τους οποίους μίλησα. Το 2024, όταν οι ντόπιοι εξέλεξαν τον ηγέτη των Μεταρρυθμιστών ως νέο βουλευτή τους για το Clacton, πολλοί πιθανότατα το έκαναν με την ελπίδα ότι η παραμέληση του Jaywick θα τελείωνε. Υποψιάζομαι, δυστυχώς, ότι το μη κοινοβουλευτικό εισόδημα του Farage και τα διεθνή του ταξίδια τους δίνουν την εντύπωση ότι το Jaywick παραμένει μια απομονωμένη περιοχή για την οποία κανείς δεν νοιάζεται. Αλλά, όχι πια. Όταν ο Φάρατζ μίλησε στο κοινό την Τρίτη μέσω ενός βίντεο που διαχειριζόταν η Reform UK, μετά από 15 λεπτά αυτοάμυνας, είχε μεγάλα νέα: στον απόηχο των ενδιάμεσων εκλογών στο Makerfield, οι κάτοικοι του Jaywick – μαζί με εκείνους που ζουν σε παραθαλάσσιες κοινότητες όπως το Frinton, το Walton-on-the-Naze και το Clacton, θα έχουν μια παράξενη φωνή. του ηγέτη της Reform UK να αποφύγει τον έλεγχο εξαναγκάζοντας σε μια συμπληρωματική εκλογή μπορεί να λειτουργήσει, αλλά όλα τα στοιχεία τον ίδιο: κανείς άλλος δεν κερδίζει τίποτα από αυτό, λέει ο συντάκτης της Guardian, Τζον Χάρις
