Ήρθε η ώρα να είμαστε ειλικρινείς: η κυβέρνηση πρόκειται να εκθέσει εκατοντάδες ευάλωτες γυναίκες στον κίνδυνο θανάτου ή σοβαρού τραυματισμού. Τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας, συμπεριλαμβανομένων γυναικών που έχουν υποστεί χρόνια σωματικής βίας και εκφοβισμού, προετοιμάζονται τώρα για τη στιγμή του Οκτωβρίου, όταν 5.000 κρατούμενοι θα αρχίσουν να αποφυλακίζονται πρόωρα. Τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνουν αυτές οι γυναίκες; Πού υποτίθεται ότι πρέπει να πάνε; Οι κακοποιητές τους γνωρίζουν πού ζουν. Ξέρουν πού πηγαίνουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Μετά από κατακραυγή, βιαστές και ορισμένοι σεξουαλικοί παραβάτες παιδιών έχουν αποκλειστεί από το πρόγραμμα πρόωρης αποφυλάκισης. Αλλά αρνούμενη να αποκλείσει άνδρες που έχουν καταδικαστεί για ενδοοικογενειακή βία, αυτή η κυβέρνηση στέλνει το μήνυμα ότι αυτή η κατηγορία εγκλημάτων – κατά συρροή και εμπλεκόμενη στους θανάτους μιας γυναίκας κάθε πέντε ημέρες – απλώς δεν αποτελεί προτεραιότητα. Το 2023, ο Keir Starmer υποσχέθηκε να μειώσει τη βία κατά των γυναικών κατά το ήμισυ σε μια δεκαετία. Ήταν μια εντυπωσιακή υπόσχεση, αν και προφανώς δεν υποστηρίχθηκε από την πρότασή του, όταν έγινε πρωθυπουργός, να επιτρέψει σε χιλιάδες καταδικασμένους εγκληματίες να επιστρέψουν στους δρόμους. Κανείς δεν αρνείται ότι ο Άντι Μπέρναμ έχει κληρονομήσει μια κρίση υπερπληθυσμού στις φυλακές του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά η λύση του – στην ουσία, η αποδοχή του σχεδίου της προηγούμενης κυβέρνησης με μερικές αλλαγές – συνεπάγεται ένα τεράστιο ρίσκο με τις ζωές των γυναικών. Για οκτώ χρόνια, ήμουν συμπρόεδρος του Συμβουλίου Βίας κατά των Γυναικών και των Κοριτσιών του δημάρχου του Λονδίνου. Είδα την καταστροφική έκταση της κακοποίησης από συντρόφους και τη χρόνια έλλειψη πόρων για την υποστήριξη των θυμάτων. Μελέτησα τις ανασκοπήσεις ενδοοικογενειακών ανθρωποκτονιών με ανατριχίλα, βλέποντας πώς η μία ευκαιρία μετά την άλλη για να σωθούν οι ζωές των γυναικών είχε χαθεί. Τώρα, εν μέσω μιας δικαιολογημένης οργής, ο Μπέρναμ και ο υπουργός Δικαιοσύνης του, Άλεξ Νόρις, δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι δεν έχουν προειδοποιηθεί. Η επίτροπος ενδοοικογενειακής βίας, Ντέιμ Νικόλ Τζέικομπς, λέει ότι η απόφαση να μην αποκλειστούν οι δράστες ενδοοικογενειακής βίας από αυτό το σχέδιο «θέτει σε κίνδυνο τη ζωή των θυμάτων», προσθέτοντας: «Πρόκειται για άτομα που έχουν εμμονή με το θύμα τους και δεν θα σταματήσουν πουθενά για να ελέγξουν και να προκαλέσουν βλάβη». Η ενδοοικογενειακή βία έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι οι άνδρες που βράζουν από δυσαρέσκεια προς τις πρώην συζύγους και φίλες τους είναι πολύ πιθανό να υποτροπιάσουν. Τα δεδομένα είναι περιορισμένα – τα ποσοστά υποτροπής μεταξύ των ανδρών που καταδικάζονται για ενδοοικογενειακή βία δεν αναφέρονται ξεχωριστά αλλά αποκρύπτονται μεταξύ άλλων αδικημάτων, συμπεριλαμβανομένης της βίας κατά του ατόμου, της εγκληματικής βλάβης και του εμπρησμού. Πρόσφατα περιστατικά δημόσιας διατάραξης της τάξης επιβεβαίωσαν ότι οι άνδρες που κακοποιούν τις συντρόφους τους έχουν ευρύτερη τάση για βία. Οι περισσότεροι άνθρωποι που συνελήφθησαν για βίαιες διαμαρτυρίες μετά την καταδίκη του δολοφόνου του Χένρι Νόβακ είχαν προηγουμένως αναφερθεί στην αστυνομία για ενδοοικογενειακή βία, για παράδειγμα. Στο βιβλίο μου Home Grown: How Domestic Violence Turns Men Into Terrorists, επεσήμανα ότι πολλοί άνδρες που διαπράττουν δημόσιες πράξεις ακραίας βίας έχουν ιστορικό κακοποίησης των οικογενειών τους. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι το ποσοστό των αφέθηκαν ελεύθεροι…
