Read More Βλέπω από διάφορες πλευρές να αναπαράγεται το ίδιο μοτίβο σχετικά με την ΕΛΑΣ και τις πρωτοβουλίες του Αλέξη Τσίπρα. Σύμφωνα με αυτό, πρόκειται για ένα αρχηγικό κόμμα, που δεν έχει οργανωτική βάση, στηρίζεται μόνο στην επικοινωνία, δεν έχει διαδικασίες και εσωτερική δημοκρατία και τα στελέχη που το εκπροσωπούν επιλέχτηκαν «από τα πάνω», χωρίς να έχουν σημαντική πολιτική διαδρομή και με βασικό κριτήριο να είναι αρεστά στον αρχηγό.Βεβαίως στην πραγματικότητα αυτό που εννοούν είναι ότι η ΕΛΑΣ δεν φτιάχτηκε μέσα από μια συσπείρωση των υπαρκτών σχηματισμών της Αριστεράς και μέσα από μια διαδικασία όπου τον πρώτο λόγο θα είχε το στελεχιακό δυναμικό αυτών των σχηματισμών.Μόνο που αυτό που δεν ομολογούν είναι πως η πρότασή τους είναι η πραγματικότητα του ευρύτερου προοδευτικού χώρου τα τελευταία χρόνια… με τα μάλλον αναμφισβήτητα αποτελέσματα της «ηγεμονίας» της ΝΔ. Κοινώς, εάν επρόκειτο σήμερα αυτά τα κόμματα και αυτά τα στελέχη να εμπνεύσουν την κοινωνία, να κινητοποιήσουν τους ψηφοφόρους και να αμφισβητήσουν την κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας στην πολιτική σκηνή, θα το είχαν ήδη κάνει.Όμως, δεν το έκαναν. Και δεν ήταν ότι τους εμπόδισε κάποιος. Ούτε καν το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάστηκε να περάσει και μέσα από την ιλαροτραγωδία της προεδρίας Κασσελάκη. Ήταν πολύ απλά το γεγονός ότι αυτό το πολιτικό δυναμικό, με τον τρόπο που κατανοεί την ελληνική πραγματικότητα, τις λύσεις που προτείνει, την πολιτική κουλτούρα με την οποία πορεύεται απλώς δεν επαρκεί, δεν πείθει.Επιπλέον, όταν αυτό το δυναμικό μιλάει για ένα κόμμα που να είναι οργανωμένο «από τα κάτω», δεν εννοούν ένα κόμμα γειωμένο βαθιά
