Γ.Γ. ΤΗΣ Κ.Ε. ΤΟΥ ΑΚΕΛ, ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
Δεν αποκλείεται τίποτα σε σχέση με την υποψηφιότητα για τις Προεδρικές, αλλά προτεραιότητα έχουν οι προγραμματικές συγκλίσεις
- «Η διαπλοκή και η διαφθορά απογειώθηκαν την περίοδο Αναστασιάδη – ΔΗΣΥ»
- Όσο και να θέλουν κάποιοι, το ΑΚΕΛ δεν απομονώνεται
- Οι διαπραγματεύσεις πρέπει να συνεχιστούν από εκεί όπου σταμάτησαν
Συνέντευξη στην Ελένη Κωνσταντίνου
Μετά το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών, το οποίο το ΑΚΕΛ χαρακτηρίζει ως το τέλος μιας μακράς περιόδου εκλογικής υποχώρησης και την απαρχή μιας νέας ανοδικής πορείας, ο Γενικός Γραμματέας του κόμματος, Στέφανος Στεφάνου, ανοίγει τα χαρτιά του για την επόμενη ημέρα. Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη μιλά για τις πολιτικές προοπτικές που διαμορφώνονται, την προσπάθεια οικοδόμησης ενός ευρύτερου προοδευτικού πόλου ενόψει των Προεδρικών Εκλογών του 2028 και τις διεργασίες που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη για τη διαμόρφωση συμμαχιών και την ανάδειξη υποψηφιότητας.
Παράλληλα, επισημαίνει ότι η διαπλοκή και η διαφθορά έλαβαν θεσμικά χαρακτηριστικά, ενώ επαναλαμβάνει το αίτημα του ΑΚΕΛ για παραίτηση του Γενικού και του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα λόγω ζητήματος αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς.
Ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ αναφέρεται επίσης στις σχέσεις του κόμματος με τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, απορρίπτοντας τις προσπάθειεςνα παρουσιαστεί εκτός του δημοκρατικού τόξου, ενώ σχολιάζει τη στάση της ηγεσίας του ΔΗΣΥ.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει και στο Κυπριακό, ενόψει των πρωτοβουλιών του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ. Υποστηρίζει ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά οφείλει να διαφυλάξει το διαπραγματευτικό κεκτημένο, να αποφύγει την επαναδιαπραγμάτευση συγκλίσεων που έχουν ήδη επιτευχθεί και να επιμείνει στη συνέχιση των συνομιλιών από το σημείο όπου διακόπηκαν, με αξιοποίηση του πλαισίου Γκουτέρες και στόχο την επανέναρξη μιας ουσιαστικής διαδικασίας λύσης.
Ολοκληρώθηκαν οι βουλευτικές εκλογές. Ένα σύντομο σχόλιο για το πώς αποτιμάτε το αποτέλεσμα;
Είχαμε ένα πετυχημένο αποτέλεσμα, με το οποίο τερματίσαμε μια 15ετή πορεία εκλογικής υποχώρησης του ΑΚΕΛ και πλέον σηματοδοτούμε την ανοδική του πορεία, με στόχο να επανέλθει εκεί όπου ιστορικά βρισκόταν. Είναι ένα δύσκολο εγχείρημα, έχοντας υπόψη τα προβλήματα που προκαλεί ένας αντιφατικός και εχθρικός κόσμος για την Αριστερά. Με την έννοια ότι οι εξελίξεις που σημειώνονται και τα πρότυπα που διαμορφώνονται μέσα από τα χιλιάδες αόρατα νήματα του κατεστημένου και του ίδιου του συστήματος, κτίζουν τείχη σε βάρος της Αριστεράς.
Για παράδειγμα, η αλληλεγγύη και η συλλογικότητα, που είναι αξίες και ιδέες της Αριστεράς, βρίσκονται σε μετωπική σύγκρουση με τον ατομικισμό και τον εγωισμό που προωθεί το σύστημα. Η ιδέα του ανθρωπισμού και της ενσυναίσθησης βρίσκεται σε σύγκρουση με τον φανατισμό, τη μισαλλοδοξία και το μίσος που καλλιεργεί η καθεστηκυία τάξη απέναντι σε ανθρώπους και θρησκείες που είναι διαφορετικοί από τους ίδιους.
Όπως συνέβη και στην εποχή της επέλασης του νεοφιλελευθερισμού, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, η Αριστερά αντιπαλεύει και τις αντιλήψεις που κανονικοποιούνται στις συνειδήσεις του κόσμου αναφορικά με τα οικονομικά μοντέλα: ότι η οικονομία μπορεί να ρυθμίσει τα πάντα, ότι η αγορά μπορεί να ρυθμίσει τα πάντα, την αποθέωση του κέρδους και του lifestyle.
Ένα μεγάλο μέρος του κόσμου απογοητεύεται. Όμως, αντί να αναζητά τη ρίζα και τις αιτίες της δικής του δυστυχίας, είτε ισοπεδώνει τους πάντες, περιλαμβανομένης και της Αριστεράς, είτε οδηγείται στην αποχή από τις εκλογές.
Αυτά τα φαινόμενα τα έχουμε και στην Κύπρο με την απαξίωση και την ισοπέδωση, αλλά και με τον αριθμό-ρεκόρ συμμετοχής κομμάτων και υποψηφίων. Έπρεπε να τα αντιπαλέψουμε. Το κάναμε και έχουμε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα, που μας δίνει προοπτικές.
Μετεκλογικά νιώθετε «μοναξιά» μέσα στη Βουλή ή υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις με τις οποίες θα μπορέσετε να συνεργαστείτε;
Ένα μεγάλο και ιστορικό κόμμα όπως το ΑΚΕΛ δεν μπορεί ν’ απομονωθεί. Κανένας δεν μπορεί να απομονώσει ένα κόμμα με τόσο ισχυρούς δεσμούς στην κοινωνία, με κύρος που υπερβαίνει κατά πολύ τον χώρο της Αριστεράς, εντός και εκτός Κύπρου, με ιστορία 100 χρόνων και με τη ζωντάνια που έχει σήμερα.
Όσο και να θέλουν κάποιοι να το απομονώσουν ή να δώσουν την εντύπωση ότι είναι απομονωμένο, το ΑΚΕΛ δεν απομονώνεται. Και εντός Βουλής θα επιδιώξουμε συνεργασίες και συνέργειες, αναλόγως των θεμάτων, αλλά και εκτός Βουλής, κυρίως στην κοινωνία, θα συνεχίσουμε και θα εντείνουμε αυτό που ξεκινήσαμε εδώ και καιρό: να οικοδομήσουμε έναν ισχυρό πόλο αντιπολίτευσης, ο οποίος θα στηρίζει και τον προοδευτικό πόλο, με κεντρικό και ισχυρό άξονα το ΑΚΕΛ, με στόχο να αλλάξουμε τα πράγματα στον τόπο.
Έχοντας ως στόχο, προφανώς, τις Προεδρικές του 2028;
Στόχος είναι αυτός ο προοδευτικός πόλος να κατέβει με δικό του υποψήφιο στις Προεδρικές Εκλογές του 2028, να έχουμε έναν προοδευτικό Πρόεδρο, μια προοδευτική κυβέρνηση και, φυσικά, ένα ανάλογο πρόγραμμα για να αλλάξουμε πορεία και να έρθουν καλύτερες μέρες για τον κόσμο που πιέζεται, βιώνει οικονομική δυσπραγία, δυστυχεί και ανησυχεί εξαιτίας της οικονομικής και κοινωνικής ανασφάλειας που νιώθει.
Σε ποιο στάδιο βρίσκεται τώρα η διαδικασία για τις Προεδρικές του 2028;
Οι διαδικασίες για τις Προεδρικές είναι σε δύο επίπεδα. Το ένα είναι η διαδικασία οικοδόμησης του προοδευτικού πόλου. Σε αυτή τη διαδικασία έχουμε μπει εδώ και μερικά χρόνια, δεν είναι κάτι που λες «έχουμε τώρα εκλογές και θα το δημιουργήσω».
Είτε θα δουλεύεις με συνέπεια και συνέχεια προς την κοινωνία, για τη στήριξή της, για την αντιμετώπιση των αντιλαϊκών πολιτικών, για την προώθηση φιλολαϊκών πολιτικών, για την οικοδόμηση ενός κράτους δικαίου και ενός κοινωνικού κράτους, για την επίλυση των σοβαρών προβλημάτων και προκλήσεων που υπάρχουν ενώπιον της χώρας, είτε θα ανακαλύψεις, όταν έρθουν οι εκλογές, ότι υπάρχει απόσταση από την κοινωνία.
Οι πρόσφατες εκλογές έχουν δείξει ότι η συνεπής δουλειά που κάνει το ΑΚΕΛ με την κοινωνία όλα αυτά τα χρόνια έχει αποδώσει. Το δεύτερο επίπεδο είναι πλέον η συγκεκριμένη συζήτηση, η διαβούλευση και οι βολιδοσκοπήσεις, ώστε να επιτευχθούν συμμαχίες και να εξευρεθεί εκείνη η προσωπικότητα που θα ηγηθεί αυτής της προσπάθειας ενόψει των προεδρικών εκλογών. Αυτή η διαδικασία θα αρχίσει σύντομα.
Με το ψάξιμο προσωπικότητας σημαίνει ότι βγάζετε τον εαυτό σας εκτός;
Σε αυτή τη φάση τίποτα δεν αποκλείουμε. Πάντοτε όμως, όταν συζητούμε το θέμα της προσωπικότητας, το πρώτο πράγμα που βάζουμε κάτω είναι να υπάρχει προγραμματική συνάφεια και σύγκλιση στα βασικά ζητήματα. Ασφαλώς, ένας από τους παράγοντες που εξετάζεται κάθε φορά είναι και το θέμα της εκλεξιμότητας, το οποίο δεν είναι ένα στατικό φαινόμενο.
Να σας υπενθυμίσω ότι το 2023 κάποιοι υποστήριζαν ότι ο Ανδρέας Μαυρογιάννης δεν θα περνούσε στον δεύτερο γύρο. Όχι μόνο πέρασε, αλλά είχε και καλές προϋποθέσεις να κερδίσει τις εκλογές. Επομένως, το στοιχείο της εκλεξιμότητας χρήζει σοβαρής μελέτης και ανάλυσης και αυτό το κάνουμε πάντοτε όχι μόνο με αριθμητικά δεδομένα, αλλά και με τη διάσταση των δυναμικών που δημιουργούνται.
Αυτή η προσπάθεια το τελευταίο διάστημα να παρουσιαστεί το ΑΚΕΛ εκτός δημοκρατικού τόξου και οι αναφορές από την ηγεσία του ΔΗΣΥ είναι κάτι που ενοχλεί;
Η ηγεσία του ΔΗΣΥ βρίσκεται συχνά σε μανιχαϊστικές και απόλυτες τοποθετήσεις. Θέλω να υπενθυμίσω ότι η κα Δημητρίου, λίγο πριν τις εκλογές, αξιοποιούσε κάθε βήμα –δικαίωμά της– για να μιλά για την ανάγκη να έχουμε σοβαρότητα και σταθερότητα στη Βουλή. Στενοί συνεργάτες της αποκαλούσαν κόμματα «τσίρκο» και τελικά πήγαν και συνεργάστηκαν με αυτούς που αποκαλούσαν «τσίρκο» και «κλόουν» για χάρη της προεδρικής καρέκλας της Βουλής.
Τα προηγούμενα χρόνια η ηγεσία του ΔΗΣΥ πλεόναζε σε κατηγορίες εναντίον προσωπικοτήτων, κομμάτων και οργανωμένων συνόλων. Τώρα όμως, για τα προφανή και εμφανή –και μιλώ για όσα αναφέρονται στο πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς σε βάρος του επίτιμου προέδρου του ΔΗΣΥ και πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, Νίκου Αναστασιάδη– λέει ότι θα περιμένει τα δικαστήρια.
Από τη μια επιχειρεί να δώσει κάλυψη στο σύστημα θεσμικής διαπλοκής και διαφθοράς που στήθηκε επί των ημερών της δικής του διακυβέρνησης και από την άλλη να καλύψει τον Νίκο Αναστασιάδη. Δεν έχει το θάρρος να πει κάποια πράγματα που λέει όλος ο κόσμος.
Το αστείο –αν και εγώ δεν το βλέπω ως αστείο– είναι να σε κατηγορεί η ηγεσία του ΔΗΣΥ ότι δεν ανήκεις στο δημοκρατικό τόξο. Ποιοι; Αυτοί που το κόμμα τους στέγασε τους πραξικοπηματίες. Αυτό και μόνο αρκεί για να αντιληφθεί κάθε λογικός άνθρωπος πόσο αυθαίρετη και επικίνδυνη είναι αυτή η τοποθέτηση.
Επίσης, το λένε αυτοί που καθημερινά συναγελάζονται και χρησιμοποιούν την ακροδεξιά, η οποία δεν ανήκει στο δημοκρατικό τόξο, ως πολιτικό αποθεματικό. Όπως έγινε και για την προεδρία της Βουλής, αλλά και για τον διαμοιρασμό των προεδριών των κοινοβουλευτικών επιτροπών στο πλαίσιο της Επιτροπής Επιλογής.
Γέμισαν τα συρτάρια της Κυπριακής Δημοκρατίας με πορίσματα και υποθέσεις που αφορούν σκάνδαλα. Ποιο είναι το επόμενο βήμα; Αρκούμαστε στην καταγραφή τους;
Μια δημοκρατία χαρακτηρίζεται από την ομαλή, αντικειμενική και αμερόληπτη λειτουργία των θεσμών της. Ο λόγος που σήμερα βρισκόμαστε σε αδιέξοδα, με μεγάλα ερωτηματικά να αιωρούνται, και γίνεται αυτή η συζήτηση για το κατά πόσο ο Γενικός Εισαγγελέας και ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας μπορούν να ασκήσουν αμερόληπτα τα καθήκοντά τους -ειδικά στη συγκεκριμένη περίπτωση με το πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς- έχει να κάνει με το γεγονός ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια, επί διακυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη και ΔΗΣΥ, οι ανεξάρτητοι θεσμοί ποδηγετήθηκαν και πολεμήθηκαν.
Ο Νίκος Αναστασιάδης και ο ΔΗΣΥ τοποθέτησαν δικούς τους ανθρώπους σε διάφορα πόστα. Άρα τώρα που θα πρέπει να λειτουργήσει όλη η διαδικασία αντικειμενικά και αμερόληπτα, ώστε να φτάσουμε σε συμπεράσματα, αποφάσεις, κάθαρση και τιμωρία -που είναι και το ζητούμενο- ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας αμφισβητεί ότι αυτό μπορεί να γίνει με αντικειμενικό τρόπο.
Είναι κι αυτό απόρροια του τρόπου με τον οποίο λειτούργησε η προηγούμενη κυβέρνηση, εγκαθιστώντας ένα οριζόντιο σύστημα επιρροής στους θεσμούς, στην κυβέρνηση, στην κρατική υπηρεσία και ακόμη και στις δυνάμεις ασφαλείας -μιλώ για την Αστυνομία- ώστε να προωθούνται συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές και ταυτόχρονα να παρέχεται η απαραίτητη κάλυψη σε όσα δεν συνάδουν με τον νόμο ή τη χρηστή διοίκηση.
Επιμένετε στην παραίτηση του Γενικού και του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα;
Βεβαίως. Εμείς ζητούμε την παραίτησή τους γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο. Με βάση το Σύνταγμα, η Γενική Εισαγγελία αποτελεί τον κεντρικό άξονα της όλης διαδικασίας. Από εκεί ξεκινούν και εκεί καταλήγουν όλα όσα σήμερα πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω σε ποινικό επίπεδο.
Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι και οι δύο υπήρξαν σημαντικά μέλη της κυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη, συμμετείχαν στις αποφάσεις εκείνης της περιόδου και διορίστηκαν από τον ίδιο. Επομένως, τίθεται εύλογα το ερώτημα: πώς μπορούν να τον διερευνήσουν ποινικά με τρόπο που να θεωρείται αντικειμενικός και αμερόληπτος;
Θα πρέπει επίσης να πω ότι και σε άλλες υποθέσεις ζητήσαμε την παραίτησή τους, διότι από αποφάσεις που έλαβαν έχουμε πειστεί ότι δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε να λειτουργούν. Τουλάχιστον αυτή είναι η δική μας εκτίμηση.
Άλλωστε, δεν αρκεί να είσαι αμερόληπτος· πρέπει και να φαίνεσαι αμερόληπτος. Αν θέλουμε να κάνουμε ένα πρώτο βήμα προς την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς, πρέπει να ξεκινήσουμε από κάπου. Και αυτό το βήμα είναι η δική τους παραίτηση.
Θεωρείτε ότι ευθύνες έχει και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας;
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως αμέτοχος ή ως απλός παρατηρητής των εξελίξεων. Και ο ίδιος υπήρξε σημαντικό στέλεχος της προηγούμενης κυβέρνησης. Πολιτικός του μέντορας ήταν ο κ. Νίκος Αναστασιάδης.
Ο κ. Χριστοδουλίδης δηλώνει ότι συνεχίζει τις πολιτικές της προηγούμενης κυβέρνησης. Συνεπώς, η σημερινή κυβέρνηση οφείλει να πείσει έμπρακτα ότι πράγματι επιδιώκει να συγκρουστεί με τη διαπλοκή και τη διαφθορά.
Μέχρι στιγμής, όχι μόνο δεν έχουμε δει στοιχεία που να δείχνουν ότι αυτή είναι η κατεύθυνση, αλλά αντιθέτως είδαμε γεγονότα που παραπέμπουν στη συνέχιση του ίδιου δρόμου που χάραξε η κυβέρνηση Αναστασιάδη – ΔΗΣΥ. Το είδαμε και στην υπόθεση του Video Gate. Με ήχο και εικόνα.
Μόνο το ΑΚΕΛ φαίνεται να επιμένει σε αυτά τα ζητήματα;
Θα έπρεπε και άλλες πολιτικές δυνάμεις, αλλά και η ίδια η κοινωνία, να θέτουν αυτά τα ερωτήματα. Εμείς το κάνουμε με συνέπεια και επιμονή.
Έχουμε απέναντί μας ένα σύστημα που διαθέτει τη δυνατότητα να παρασιωπά, να μετατοπίζει τη δημόσια συζήτηση και να δημιουργεί επικοινωνιακά αντιπερισπασμούς, ώστε να μη διαμορφώνεται στη συνείδηση των πολιτών η αντίληψη ότι υπάρχει διαπλοκή και διαφθορά με συγκεκριμένες αιτίες και συγκεκριμένες ευθύνες.
Προσπαθούν να παρουσιάσουν τη διαφθορά ως ένα γενικό και αόριστο φαινόμενο, σαν ένα σύννεφο που αιωρείται πάνω από την κοινωνία και που καθιστά τους πάντες εξίσου υπεύθυνους. Εμείς διαφωνούμε με αυτή την προσέγγιση.
Πρόκειται για μια καθημερινή μάχη στο επίπεδο της συνείδησης των πολιτών και αυτόν τον αγώνα τον δίνουμε συστηματικά.
Διακρίνουμε ότι σταδιακά και άλλες πολιτικές δυνάμεις κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Εμείς, πάντως, δεν πρόκειται να σταματήσουμε. Δεν αξίζει στη χώρα μας να έχει τη φήμη μιας χώρας-πλυντηρίου ή μιας χώρας όπου ανθούν η θεσμική διαπλοκή και η διαφθορά.
Να μην ξεχνούμε ότι η Κύπρος βρέθηκε στα πρωτοσέλιδα του διεθνούς Τύπου. Έγιναν ντοκιμαντέρ, έγιναν ταινίες εξαιτίας των πολιτικών που ακολουθήθηκαν την περίοδο της διακυβέρνησης Αναστασιάδη – ΔΗΣΥ.
Κι όμως, η ηγεσία του ΔΗΣΥ μάς λέει σήμερα να μη μιλάμε και να περιμένουμε μόνο τις αποφάσεις των δικαστηρίων.
Να αντιληφθώ, δηλαδή, ότι όλοι οι διεθνείς δείκτες και οργανισμοί που επί σειρά ετών καταγράφουν την αύξηση της διαπλοκής και της διαφθοράς στην Κύπρο είναι αναξιόπιστοι; Ότι θα πρέπει να αγνοούμε όλα αυτά τα δεδομένα και να περιμένουμε αποκλειστικά τις δικαστικές αποφάσεις;
Τα δικαστήρια είναι απολύτως σεβαστά, όπως και το τεκμήριο αθωότητας. Δεν είμαι νομικός για να κρίνω ποινικές ευθύνες.
Υπάρχει όμως και η πολιτική και η ηθική διάσταση. Και αυτή η διάσταση καταδεικνύει -όπως άλλωστε αναγνωρίζεται ευρέως- ότι επί διακυβέρνησης Αναστασιάδη – ΔΗΣΥ η διαπλοκή και η διαφθορά απογειώθηκαν και μετατράπηκαν σε δομικό στοιχείο της ασκούμενης πολιτικής.
Σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ φαίνεται να εξετάζει το ενδεχόμενο νέας άτυπης διευρυμένης συνάντησης. Ποια είναι η εκτίμησή σας;
Να βάλουμε πρώτα τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση για να καταλαβαίνουν και οι πολίτες τι ακριβώς συμβαίνει. Ο Γενικός Γραμματέας επιθυμεί να διαπιστώσει κατά πόσο υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να συγκαλέσει μια νέα άτυπη διευρυμένη συνάντηση.
Θα το πράξει μόνο εφόσον θεωρήσει ότι υπάρχουν πραγματικές πιθανότητες να προκύψει πρόοδος και όχι απλώς να επαναληφθούν οι γνωστές διαφωνίες ή να περιοριστεί η συζήτηση στα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης.
Ο Γενικός Γραμματέας έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η προσέγγιση που στηριζόταν αποκλειστικά στα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Αντί να δημιουργήσουν δυναμική, τα ίδια τα μέτρα κατέληξαν να αποτελούν μέρος του προβλήματος.
Γι’ αυτό και πριν από τη λήξη της θητείας του επιδιώκει να αναλάβει μια νέα πρωτοβουλία που θα επικεντρώνεται στην ουσία του Κυπριακού.
Ποιες είναι οι βασικές προϋποθέσεις που θέτει ο ΟΗΕ;
Η πρώτη και σημαντικότερη είναι η διαφύλαξη του διαπραγματευτικού κεκτημένου. Δηλαδή των συγκλίσεων που έχουν επιτευχθεί, των όσων έχουν κατατεθεί στο τραπέζι και της συμφωνημένης βάσης λύσης της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα.
Ο Γενικός Γραμματέας δεν επιθυμεί να ξεκινήσει η διαδικασία από μηδενική βάση. Θέλει να συνεχιστεί από το σημείο στο οποίο διακόπηκε, με στόχο την επίτευξη στρατηγικής συναντίληψης που θα ανοίξει τον δρόμο χωρίς επιστροφή προς την οριστική λύση.
Είναι επίσης σαφές ότι επιθυμεί να αξιοποιηθεί το πλαίσιο Γκουτέρες, ακόμη κι αν αυτό παρουσιαστεί με διαφορετική ορολογία ή διαφορετική μορφή.
Τι πρέπει να κάνει η ελληνοκυπριακή πλευρά;
Πρέπει πρωτίστως να διαφυλάξει το διαπραγματευτικό κεκτημένο.
Δεν μπορείς να επανανοίγεις συμφωνημένες συγκλίσεις, ιδιαίτερα σε κρίσιμα ζητήματα όπως το πολίτευμα, ο διαμοιρασμός της εξουσίας και άλλες βασικές πτυχές της λύσης.
Ακούμε το τελευταίο διάστημα σε διπλωματικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους διάφορες ιδέες -και όπου υπάρχει καπνός συνήθως υπάρχει και φωτιά- όπως αλλαγή του πολιτεύματος, μετάβαση σε κοινοβουλευτικό σύστημα, επανασυζήτηση του διαμοιρασμού εξουσίας ή ακόμη και εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο σύστημα ασφάλειας.
Αν μπούμε σε αυτή τη λογική, όχι μόνο δεν θα φτάσουμε σε λύση, αλλά θα οδηγηθούμε στην οριστική ταφόπλακα του Κυπριακού.
Γι’ αυτό πρέπει να παραμείνουμε σταθεροί στη θέση ότι οι διαπραγματεύσεις πρέπει να συνεχιστούν από εκεί όπου σταμάτησαν, με σεβασμό στις συγκλίσεις και αξιοποίηση του πλαισίου Γκουτέρες.
Η θέση του ΑΚΕΛ στο Εθνικό Συμβούλιο ήταν ότι χρειάζεται ένας σαφής οδικός χάρτης, με συγκεκριμένα στάδια και εργαλεία που θα δημιουργούν κίνητρα, δυναμικές και συμφέροντα υπέρ της λύσης.
Μόνο έτσι μπορούμε να βοηθήσουμε στην επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και να διανύσουμε το τελευταίο μίλι προς την επίτευξη στρατηγικής συναντίληψης και, τελικά, προς τη λύση του Κυπριακού.
