Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Δυο φίλες στα δεκατέσσερά τους χρόνια παραθερίζουν στις Πλάτρες στο οικογενειακό εξοχικό της πρώτης με τις γαλάζιες ορτανσίες. Έχουν κιόλας περάσει τέσσερα καλοκαίρια από την τουρκική εισβολή. Για δύο εβδομάδες θα βρίσκονται υπό την αυστηρή επιτήρηση των δύο γιαγιάδων οι οποίες τους επιτρέπουν να βγαίνουν για τον πρωινό και απογευματινό τους περίπατο και τα δειλινά να πηγαίνουν σε καφετέριες και στον κήπο του Αντωνή για λοκμάδες, όπου συχνάζουν και οι ίδιες. Η νυχτερινή τους έξοδος γίνεται στον θερινό κινηματογράφο του Φειδία Σπανού, όποτε αλλάζει η ταινία.
Τους αρέσει να χαζεύουν το κατάστημα «Κλεοπάτρα» που έχει από τα πιο ευτελή έως και τα πιο μοντέρνα και πρωτοποριακά «πραματούδκια», ρούχα και φουλάρια εισαγόμενα από το εξωτερικό. Απ’ εκεί έπιασαν και το πρώτο τους κοκκινάδι, που δεν είναι ούτε κόκκινο ούτε ροζ, απλά κάνει τα από φυσικού κόκκινα τους χείλη να γυαλίζουν.
Περνούν καθημερινά από το κέντρο International για να παίξουν flipper και ποδοσφαιράκι. Κατ’ ακρίβειαν ούτε το ένα ούτε το άλλο τους αρέσει, αλλά έτσι μπορούν να βλέπουν τ’ αγόρια και να φλερτάρουν μαζί τους. Η δισκοθήκη είναι αυστηρώς απαγορευμένη, δεν θέλουν να παραβούν τις εντολές έστω κι αν πολλές συμμαθήτριές τους πηγαίνουν στα κρυφά, αφού βρίσκεται πίσω από την καφετέρια του Lanterns, όπου με πολύ καμάρι παραγγέλνουν lime and lemοn τα δειλινά.
Η μεσημβρινή ξεκούραση είναι υποχρεωτική, όλο το νησί κοιμάται τέτοια ώρα, μόνο τα τζιτζίκια σέρνουν ασταμάτητα τον ρυθμό τους, ένα τερέτισμα που καταργεί τον χρόνο και κάνει τη σύντομη ζωή τους αιώνια. Οι κάτοικοι του νησιού προστατεύονται από τον ήλιο πίσω από τις περσιάνες που αφήνουν χαραμάδες για να περνά το αεράκι, αν βέβαια αυτό καταδεχτεί να φυσήξει τέτοιες ώρες που όλα σταματούν.
Καμίνι το νησί τον Αύγουστο ακόμη και στο βουνό. Μετά τις τέσσερις ο κόσμος ξυπνά νωχελικά και οι γυναίκες ετοιμάζονται να κάνουν τον απογευματινό τους περίπατο, πουδράρονται, αρωματίζονται, ψεκάζουν με λάκα τα μαλλιά τους και ανταλλάσσουν επισκέψεις σε βεράντες σπιτιών ή ξενοδοχείων.
Πίνουν τον καφέ τους κάτω από τη δροσιά των πεύκων ή των πλατάνων ενώ τα παιδιά απολαμβάνουν το παγωτό ή το βαμβάκι τους και πιάνουν το παιχνίδι. Υπάρχει και η κατηγορία των γυναικών που κάθεται γύρω από τραπέζια με πράσινη τσόχα και επιδίδεται σε ατέλειωτες παρτίδες χαρτοπαιγνίου.
Στο βουνό κατά τη διάρκεια της εβδομάδας διαμένουν μόνο γυναικόπαιδα. Οι άντρες είναι στην πόλη στις δουλειές τους ενώ επισκέπτονται την οικογένεια μόνο τα Σαββατοκύριακα ή περιμένουν τα μέσα Αυγούστου, οπότε και οι πόλεις θα αδειάσουν, τα γραφεία και τα μαγαζιά θα κλείσουν, τραβώντας τις βαριές σιδεριές στις βιτρίνες. Η οικοδομική βιομηχανία θα παραλύσει κι αυτή και όλοι, αριστοκράτες, αστοί και εργατική τάξη θα ανέβουν στο βουνό, στα χωριά τους για να κάνουν Πάσχα του καλοκαιριού με τους δικούς τους. Η ερώτηση «πού θα πας διακοπές ή holidays το καλοκαίρι» δεν έχει εφευρεθεί ακόμη. Ελάχιστοι άνθρωποι έχουν την οικονομική ευχέρεια να ταξιδεύουν αεροπορικώς.
Τα πρωινά οι γιαγιάδες στη γαλάζια σκεπαστή βεράντα με τις γαλάζιες ορτανσίες καθαρίζουν φασολάκι ή γεμίζουν αθθούς. Εκείνο το πρωί κόβουν ροδάκινα για να φτιάξουν ροδακινόπιττα ενώ τα κορίτσια προσπαθούν να τις καλοπιάσουν ώστε να τις αφήσουν να πάνε στον χορό του New Helvetia. Η γιαγιά Μαρίτσα θυμώνει και είναι ανένδοτη στο να δώσει την άδειά της.
Οι γιαγιάδες Μαρίτσα και Κατίνα είχαν μεγαλώσει σε χρόνους αλλιώτικους, φοίτησαν στο παρθεναγωγείο και στις καλόγριες, έμαθαν γαλλικά και πιάνο, εργόχειρο και καλούς τρόπους. Η οικογένειά τους υπήρξε από τις λίγες στην ακμάζουσα πόλη που διέθεταν δική τους άμαξα. Μόλις τελείωναν το σχολείο παντρεύονταν με τη σειρά οι τέσσερις αδελφές, μα η Κατίνα η μικρότερη δεν ενδιαφερόταν για γάμο. Είτε θα παντρευόταν από έρωτα όπως οι ηρωίδες των μυθιστορημάτων είτε καθόλου. Δεν θα γινόταν η σύζυγος ενός άντρα μετά από τη διευθέτηση και υπογραφή ενός προικοσύμφωνου, όπως έγινε με τις αδελφές της που παντρεύτηκαν με γόνους καλών οικογενειών και έκαναν πολλούς απογόνους.
Λάτρευε και φρόντιζε τα παιδιά τους αλλά χωρίς να το θέλει είχε αδυναμία στη συνονόματη ανιψιά της, την Κάτια, που της έμοιαζε πολύ. Ήταν η μόνη που είχε γαλάζια μάτια και μαλλιά κυματιστά σαν στάχια, όπως η ίδια. Έβλεπε στο έφηβο κορίτσι τον εαυτό της όταν ήταν νέα, τότε που ονειρευόταν να γίνει αρχιτεκτόνισσα κάτι που δεν της επέτρεψαν οι γονείς της. Γιαγιά και ανιψιά διέθεταν το ίδιο ελεύθερο πνεύμα και ονειρεύονταν ένα κόσμο όπου η γυναίκα θα μπορούσε να καθορίσει η ίδια το μέλλον της και να έχει τις ίδιες ευκαιρίες με τον άντρα. Εκείνο το βράδυ τις άφησε να πάνε στον χορό, πηγαίνοντας κόντρα στην αδελφή της Μαρίτσα. Τις περίμενε ξύπνια διαβάζοντας τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη» της Emily Brontë.
Η Κάτια σπούδασε αεροναυπηγική και έμεινε για πάντα στο εξωτερικό ενώ η φίλη της έγινε παραμυθού με τις ιστορίες που σας διηγείται κάθε τόσο, ζωντανεύοντας τόπους και χρόνους παλιούς και ανθρώπους που έστω κι αν έφυγαν από αυτό τον κόσμο ζουν για πάντα μέσα μας και επανέρχονται πότε με το αεράκι και τη βροχή, πότε μες στο κατακαλόκαιρο με το αέναο τραγούδι των τζιτζικιών που δεν σταματούν να δοξάζουν τη ζωή.
Καλό Δεκαπενταύγουστο!
Όσοι θα βρεθείτε στο βουνό, μπορείτε να επισκεφθείτε την εικαστική εγκατάσταση του Χριστόδουλου Παναγιώτου «Η τριλογία του παραθερισμού» (παραγωγή του Pylon Art & Culture).Η έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή για όλο τον Αύγουστο,Τετάρτη – Κυριακή 11:00 – 18:00, στο ξενοδοχείο Minerva, Πλάτρες
dena.toumazi@gmail.com
Εγγραφή στο Newsletter
Read More
