Διαβάστε περισσότερα Για την Αφρική, αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο μοιάζει με ένα από εκείνα τα κλασικά memes από τις πρώτες μέρες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Είναι ένα χρυσάφι και άσπρο φόρεμα ή ένα ασπρόμαυρο; Είναι μια πάπια ή ένα κουνέλι; Ήταν ένα καλό Παγκόσμιο Κύπελλο για την Αφρική ή ένα που αναδεικνύει τα συνεχιζόμενα προβλήματα του ποδοσφαίρου στην ήπειρο; Πιθανότατα εξαρτάται από τη θέση σας. Για χρόνια, η Συνομοσπονδία Αφρικανικού Ποδοσφαίρου (Caf) υποστήριζε ότι πέντε θέσεις δεν ήταν αρκετές για τα 54 μέλη της: μόνο το 9% των αφρικανικών ομάδων εκπροσωπούνταν σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, ενώ συμμετείχαν το 50% των μελών της Νότιας Αμερικής. Η απάντηση σε αυτό ήταν ότι οι χώρες της Νότιας Αμερικής είχαν κερδίσει το Παγκόσμιο Κύπελλο 10 φορές, ενώ η Αφρική δεν είχε φτάσει καν σε ημιτελικό μέχρι που το Μαρόκο έφτασε στο «final four» στο Κατάρ το 2022. Η εύρεση της σωστής ισορροπίας μεταξύ εκπροσώπησης και διατήρησης της ποιότητας δεν είναι εύκολη, και παρά τα ελαττώματα ενός τουρνουά 48 ομάδων, το γεγονός ότι η Αφρική θα μπορούσε να λάβει εννέα εγγυημένες θέσεις, καθώς και την πιθανότητα μίας ακόμη μέσω των διηπειρωτικών πλέι οφ – τα οποία εξασφάλισε η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ) – είναι θετικό. Ωστόσο, υπήρχε ένας φόβος που μόλις εκφράστηκε. Τι θα γινόταν αν οι 10 είχαν κακή απόδοση; Τι θα γινόταν αν η πλειοψηφία αποκλειστεί στη φάση των ομίλων; Αν λιγότερες από πέντε αφρικανικές ομάδες έφτασαν στον «γύρο των 32», θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι, αντί να υποεκπροσωπείται στο Παγκόσμιο Κύπελλο, η Αφρική είχε λάβει πάρα πολλές θέσεις πρόκρισης. Όπως αποδείχθηκε, εννέα αφρικανικές ομάδες τα κατάφεραν μέσω των ομάδων τους, και αυτοί που επέμεναν ότι ο Caf άξιζε καλύτερα… Η Αίγυπτος και το Μαρόκο βρίσκονται στους 16 τελευταίους μετά από πυροβολισμούς, αλλά η πυραμίδα της ηπείρου φαίνεται να διευρύνεται παρά πολύ ψηλότερα
