Read More
Τα άτομα με πολλαπλές αναπηρίες και νοητική αναπηρία χρειάζονται δομές που να προσφέρουν αξιοπρεπή φιλοξενία και υποστήριξη, σ’ ένα περιβάλλον με ασφάλεια έτσι ώστε και οι οικογένειές τους να νιώθουν ότι οι άνθρωποι αυτοί απολαμβάνουν ασφαλούς και αξιοπρεπούς μεταχείρισης.
Του Κυριάκου Λοΐζου
Είναι κοινό «μυστικό» στην Κύπρο ότι τα άτομα με αναπηρίες βρίσκονται, τρόπον τινά, στο περιθώριο, με την ολιστική πολιτική της κυβέρνησης να απουσιάζει, αν εξαιρέσει κανείς αποσπασματικά μέτρα που αφορούν αυτή την ομάδα του πληθυσμού.
Σημειώνεται ότι μόλις την περασμένη Παρασκευή 3 Ιουλίου, το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε την έναρξη της σταδιακής εφαρμογής του Νόμου για την Κοινωνική Συμμετοχή, Συμπερίληψη και Ανεξάρτητη Διαβίωση Ατόμων με Αναπηρίες, με τις πρώτες πέντε παροχές να τίθενται σε ισχύ τους επόμενους μήνες. Η απόφαση αφορά, μεταξύ άλλων, αυξήσεις στην επιχορήγηση αγοράς αυτοκινήτου, στο επίδομα διακίνησης, στο επίδομα προσωπικής βοήθειας και κατ’ οίκον φροντίδας, καθώς και στο επίδομα συμμετοχής σε Κέντρο Ημέρας.
Η Κυπριακή Συνομοσπονδία Οργανώσεων Αναπήρων (ΚΥΣΟΑ) χαιρέτισε την εφαρμογή της νομοθεσίας, κάνοντας λόγο για μια σημαντική εξέλιξη στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής και επισημαίνοντας ότι πρόκειται για την πρώτη ουσιαστική οριζόντια αναπροσαρμογή των αναπηρικών παροχών εδώ και δεκαετίες. Παράλληλα, σημείωσε ότι, παρά τη θετική εξέλιξη, εξακολουθούν να υπάρχουν περιθώρια για περαιτέρω βελτιώσεις και νέες παροχές που να ανταποκρίνονται στις διαφορετικές ανάγκες των ατόμων με αναπηρία.
Αντίθετα, η Οργάνωση Παραπληγικών Κύπρου (ΟΠΑΚ) εξέφρασε έντονες επιφυλάξεις για τις ανακοινώσεις. Σε δημόσια ανάρτησή του, ο πρόεδρος της Οργάνωσης, Δημήτρης Λαμπριανίδης, χαρακτήρισε τις εξαγγελίες ως «θέατρο του παραλόγου», υποστηρίζοντας ότι οι αυξήσεις που αποφασίστηκαν δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των ατόμων με βαριές κινητικές αναπηρίες.
Απουσία ολοκληρωμένου σχεδίου και έλλειψη «κοινωνικών» υποδομών
Όπως ανέφερε στη «Χαραυγή» ο πρόεδρος της Οργάνωσης Παραπληγικών Κύπρου (ΟΠΑΚ), Δημήτρης Λαμπριανίδης, μόλις δύο μέρες πριν εξαγγελθούν τα μέτρα, η Οργάνωση είχε πιστώσει στο κράτος ότι θα διαχωρίσει το αναπηρικό επίδομα και θα το παραχωρήσει σε όλα τα άτομα που έχουν σοβαρή κινητική ή μέτρια νοητική αναπηρία, ανεξαρτήτως εισοδηματικών κριτηρίων, κάτι που θα ωφελούσε αρκετό κόσμο. «Ωστόσο, είναι λάθος ότι στο 65ο έτος υπάρχει όριο για τους δικαιούχους και ότι δεν υπάρχει άλλο σχέδιο για τα άτομα με παρόμοιες αναπηρίες που είναι άνω των 65, θα έπρεπε να υπάρχει ακόμη ένα σχέδιο που να στηρίζει και τα άτομα άνω των 65», τόνισε ο κ. Λαμπριανίδης.
Κληθείς να σχολιάσει το γεγονός ότι δεν υπάρχει εξατομικευμένη μελέτη των αναγκών των ΑμεΑ, σε μηνιαία βάση και ανάλογα με το είδος και τη σοβαρότητα της αναπηρίας, ο πρόεδρος της ΟΠΑΚ υπέδειξε πως «υπάρχουν άτομα και οικογένειες που χρειάζονται, για τον οικείο τους ο οποίος έχει σοβαρή ή βαριά αναπηρία, δύο και τρεις φροντιστές» και σημείωσε πως χρειάζεται να γίνεται εξατομικευμένη αξιολόγηση εκεί όπου οι ανάγκες είναι πολύ μεγαλύτερες.
Βέβαια, είπε, ήδη με τα χαμηλά αυτά επιδόματα, τα άτομα με αναπηρίες δεν μπορούν να καλύψουν το κόστος τους, ενώ δεν πρέπει να λέγεται ότι είναι θετικό να μένουν εκτός επειδή δεν είναι πολλά αυτά τα άτομα. «Οι περισσότεροι, με τα σημερινά επιδόματα, δεν καλύπτουν το κόστος της αναπηρίας τους και ειδικότερα τα τετραπληγικά άτομα. Όταν το κράτος έχει αναγνωρίσει (βάσει δηλώσεων στη Βουλή και όχι μόνο) ότι ένα άτομο με σοβαρή αναπηρία χρειάζεται πέραν των 3.000 ευρώ μηνιαίως για να αγοράζει ποιοτικές υπηρεσίες προσωπικής φροντίδας και σήμερα το επίδομα για ενισχυμένες ανάγκες είναι στα 1.100 ευρώ, υπάρχει μεγάλη απόσταση που πρέπει να καλυφθεί, ώστε να βλέπουμε το ζήτημα πιο εξατομικευμένα».
ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΕΝΘΕΤΟ (Highlight)
«Οι περισσότεροι, με τα σημερινά επιδόματα, δεν καλύπτουν το κόστος της αναπηρίας τους και ειδικότερα τα τετραπληγικά άτομα»
Τούτων λεχθέντων, ο Δημήτρης Λαμπριανίδης τονίζει πως, με μια καλύτερη επιδοματική, και όχι μόνο, πολιτική, θα μπορούσαμε να απελευθερώσουμε συγγενείς που αναγκάζονται να μένουν στο σπίτι και να μην εργάζονται, ώστε να προσφέρουν την υποστήριξη που δεν μπορεί να πληρώσει το άτομο με αναπηρία. «Αυτό είναι πολύ σημαντικό να γίνει κατανοητό, ενώ παράλληλα πρέπει να καταλάβουμε και τα κοινωνικά προβλήματα που δημιουργούν αυτές οι ανάγκες. Δηλαδή, το ότι ένα μέλος της οικογένειας μένει στο σπίτι για να στηρίξει αυτά τα άτομα είναι ένα ζήτημα, ενώ ακολούθως έρχεται το ζήτημα ότι ο φροντιστής δεν εργάζεται και δεν μπορεί να αναπτυχθεί προσωπικά, κυρίως σε ό,τι αφορά την επαγγελματική του σταδιοδρομία. Επιπρόσθετα, το άτομο με βαριά αναπηρία εξαρτάται από εκείνο το άτομο, κάτι που επίσης δημιουργεί προβλήματα και αφήνειται να περνά απαρατήρητο», υπογραμμίζει ο πρόεδρος της ΟΠΑΚ και επισημαίνει ότι είναι πολύ σημαντικό να δοθεί στα άτομα με αναπηρία η αναγκαία στήριξη που θα τους επιτρέπει να ζουν πραγματικά ανεξάρτητα και να έχουν τον έλεγχο της ζωής τους.
Σε ό,τι αφορά τα επόμενα βήματα, αναφέρει πως το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι να αυξηθούν άμεσα τα επιδόματα που αφορούν τη βαριά κινητική αναπηρία και μάλιστα σε ικανοποιητικό βαθμό. Για τις δομές στην Κύπρο, υποδεικνύει πως, για τα άτομα με πολλαπλές αναπηρίες και νοητική αναπηρία, χρειάζονται δομές που να προσφέρουν αξιοπρεπή φιλοξενία και υποστήριξη, σε ένα ασφαλές περιβάλλον, έτσι ώστε και οι οικογένειές τους να νιώθουν ότι οι άνθρωποι αυτοί απολαμβάνουν ασφαλή και αξιοπρεπή μεταχείριση.
Για περίπου 2.500 άτομα που ζουν με παραπληγία ή τετραπληγία και βασίζονται καθημερινά στη χρήση αμαξιδίου, το κόστος διαβίωσης, φροντίδας και ανεξάρτητης διαβίωσης αυξάνεται διαρκώς. Είτε η αναπηρία προέρχεται από κάκωση του νωτιαίου μυελού, σκλήρυνση κατά πλάκας, μυοπάθειες ή άλλες νευρολογικές και κινητικές παθήσεις, οι ανάγκες παραμένουν ουσιαστικές και συχνά ιδιαίτερα δαπανηρές.
Σημειώνεται ότι η ΟΠΑΚ ζητά την τροποποίηση του ΕΕΕ, ώστε να σταματήσει να λαμβάνεται υπόψη ο χαμηλός μισθός του/της συζύγου ή οποιαδήποτε εισοδήματα άγαμου τέκνου ηλικίας μέχρι 28 ετών ως εισόδημα του γονέα με αναπηρία που αιτείται ΕΕΕ. Αυτή η πολιτική, αναφέρει η Οργάνωση, σπρώχνει άτομα και οικογένειες στη φτώχεια, επειδή το κράτος μεταφέρει την ευθύνη συντήρησης του ανάπηρου γονέα στην οικογένεια.
«Μέχρι πότε θα συνεχιστεί αυτό; Ο πρόσφατος διαχωρισμός του αναπηρικού επιδόματος από το ΕΕΕ για όλα τα άτομα με σοβαρές αναπηρίες θα δώσει σε αυτές τις οικογένειες μόνο τα 368 ευρώ, αλλά όχι το επίδομα ενοικίου ή άλλες παροχές του ΕΕΕ. Όπως έχω αναφέρει και πριν, η φτώχεια και η αναπηρία δυστυχώς συχνά συνυπάρχουν και γι’ αυτό χρειαζόμαστε ένα πιο ισχυρό δίχτυ κοινωνικής προστασίας για τα άτομα με αναπηρίες και ειδικά για τους πιο ευάλωτους, ώστε να πετύχουμε καλύτερους δείκτες ευημερίας και αξιοπρεπούς διαβίωσης. Η κοινωνική πρόνοια χρειάζεται πράξεις άμεσα και σας καλούμε να μας στηρίξετε σε αυτή την προσπάθεια για ένα πιο υπεύθυνο κοινωνικό κράτος προς τα άτομα με βαριές κινητικές αναπηρίες», αναφέρει καταληκτικά.
Του Κυριάκου Λοΐζου
