Διαβάστε περισσότερα Δεν λες αντίο στο παλιό σου αυτοκίνητο όταν παίρνεις καινούργιο – εννοώ, υποθέτω ότι θα σε άφηναν αν επέμενες, αλλά δεν υπάρχει πρωτόκολλο γι’ αυτό. Απλώς μένει εκεί στο πάρκινγκ, περιμένοντας τον επόμενο ιδιοκτήτη του. Έχουν ήδη πάρει τα κλειδιά.
Αντίθετα, εγώ και η σύζυγός μου οδηγούμαστε σε μια διαφορετική έξοδο, όπου μας περιμένει το νέο μας ηλεκτρικό αυτοκίνητο, ακόμα βρεγμένο σε κάποια σημεία από ένα πρόσφατο πλύσιμο. Ο πωλητής σκύβει μέσα από το παράθυρο του οδηγού, εξηγώντας μου την οθόνη του ταμπλό και τα χειριστήρια της κολόνας του τιμονιού, αλλά δεν ακούω. Μετά από δύο μεγάλες επισκέψεις στην αντιπροσωπεία, έχω χορτάσει να ψωνίζω αυτοκίνητα.
«Αυτή η μπλε μπάρα εκεί», λέει, «υποδεικνύει το επίπεδο αναγεννητικής πέδησης σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή…»
«Εντάξει, ευχαριστώ, αντίο», λέω, βάζοντάς το μπροστά και οδηγώντας έξω από την πύλη.
«Δεν ξέρω τι σημαίνουν όλα αυτά», λέω στη γυναίκα μου, δείχνοντας την οθόνη και το ταμπλό.
«Θα πρέπει να καθίσουμε λίγο με το εγχειρίδιο», λέει.
«Περίμενε, πρέπει να στρίψω αριστερά εδώ;» λέω. «Πώς ανάβω τα φλας; Γαμώτο».
Όταν φτάνουμε σπίτι, η γυναίκα μου κάνει μια βόλτα με το αυτοκίνητο στη γειτονιά και μετά περνάει μια ώρα καθισμένη μέσα, προσπαθώντας να καταλάβει πώς να διπλώνει τους πλαϊνούς καθρέφτες χειροκίνητα ενώ το αυτοκίνητο κινείται, αντί να τους διπλώνει αυτόματα μόλις σβήσει ο κινητήρας.
«Άρα χωράει στο γκαράζ», λέει. «Πρέπει να υπάρχει τρόπος».
Είχαμε μια αυστηρή προθεσμία για να αγοράσουμε ένα αυτοκίνητο – το παλιό πλησίαζε την ημερομηνία ελέγχου του. Αλλά η τήρηση αυτής της προθεσμίας σήμαινε επίσης ότι θα παίρναμε το νέο αυτοκίνητο μια μέρα πριν είχαμε προγραμματίσει να Ίσως μάθω να αγαπώ το ηλεκτρικό μας αυτοκίνητο μόλις σταματήσει να λέει βλακείες – και ξέρει πού πηγαίνει
