Μουντιάλ 2022 / Η κόλαση που δεν είδαν Κομισιόν, Αβραμόπουλος, Σχοινάς, Καϊλή και άλλοι «φίλοι» του Κατάρ

Για τον Αμπντουλάχ Ιμπχαΐς, που βρισκόταν στη φυλακή, ήταν η χειρότερη στιγμή. «Κατάλαβα ότι το Κατάρ είχε νικήσει», ενώ για την προσωπική του τραγωδία «κανείς δεν νοιαζόταν», είπε αργότερα.

Το καλοκαίρι του 2019, εργάτες που κατασκεύαζαν στάδια για το Μουντιάλ στο Κατάρ κατέβηκαν σε απεργία, διαμαρτυρόμενοι για απλήρωτες αμοιβές, απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και έλλειψη πόσιμου νερού.

Ο Ιμπχαΐς, 40 ετών, τότε διευθυντής επικοινωνίας της οργανωτικής επιτροπής του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Κατάρ, επισκέφθηκε τους απεργούς και βρήκε τα αιτήματα τους δικαιολογημένα.

Η απεργία απασχολούσε ήδη τα διεθνή ΜΜΕ και οι προϊστάμενοι ζήτησαν από τον Ιμπχαΐς, να διαψεύσει τους απεργούς.

Όταν αρνήθηκε να το κάνει, του ασκήθηκαν «χιλιάδες πιέσεις» και τελικά υπέβαλε παραίτηση. Αμέσως μετά συνελήφθη από πράκτορες της Ασφάλειας, που τον απείλησαν με ισόβια ή εκτέλεση. Τελικά εξαναγκάστηκε να υπογράψει προ-τυπωμένη ομολογία.

Ο Ιμπάις είχε αναγκασθεί να παραδεχθεί ότι συμμετείχε σε πράξεις δωροδοκίας με σκοπό την υπονόμευση της εθνικής ασφάλειας του Κατάρ, καθώς και ότι διέπραξε απάτη. Λίγες μέρες αργότερα, αφέθηκε ελεύθερος χάρη σε έναν Σουδανό δικαστή – όχι Καταριανό, όπως ο ίδιος τονίζει – ο οποίος έκρινε ότι η υπόθεση ήταν κατασκευασμένη.

Χωρίς να γίνει δίκη, αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση και του απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2021, οπότε και έλαβε την ποινή του μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: «Μου είχε επιβληθεί ποινή πέντε ετών φυλάκισης».

«Φυσικά, ασκήσαμε έφεση αμέσως», διηγήθηκε στην ισπανική εφημερίδα El Pais. «Τηλεφώνησα στη FIFA για να ζητήσω τη στήριξή τους, αλλά έκαναν μόνο μια σύντομη δήλωση στην οποία ανέφεραν ότι “όλοι δικαιούνται μια δίκαιη δίκη”. Αυτό ήταν όλο. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, με αγνόησαν εντελώς. Ήθελαν να θάψουν την υπόθεσή μου (…)

Στη συνέχεια, επικοινώνησα με διάφορες ΜΚΟ και Μέσα Ενημέρωσης. Μπόρεσα να δώσω δύο συνεντεύξεις, αλλά όταν ετοιμαζόμουν για την τρίτη, με τη νορβηγική κρατική τηλεόραση [NRK], οι δημοσιογράφοι συνελήφθησαν, και συνελήφθην και εγώ. Ήταν η δεύτερη σύλληψή μου. Και αυτή τη φορά, διήρκεσε πάνω από τρία χρόνια».

Ενώ περίμενε να εκδικαστεί η έφεση του, ο Ιμπάις μπήκε στη φυλακή στο Κατάρ το πρωί της 15ης Νοεμβρίου 2021.

«Θυμάμαι τα πάντα με λεπτομέρεια, σαν να ήταν σήμερα», λέει. «Με οδήγησαν σε ένα μικρό δωμάτιο. Υπήρχαν πάνω από 30 άτομα που περίμεναν να ταξινομηθούν, κοιμούνταν το ένα πάνω στο άλλο.

Ξεκίνησα απεργία πείνας, και ένας ανώτερος αξιωματούχος της φυλακής μου είπε ότι δεν τον ένοιαζε αν πέθαινα εκεί μέσα, ότι δεν είχε διαταγές να με κρατήσει ζωντανό. Ο μόνος του στόχος ήταν να με σιωπήσει. Μιλούσα πάρα πολύ, και μου είπε ότι ”ήθελε να το σταματήσει αυτό”».

Ένα χρόνο αργότερα, ο Ιμπάις έζησε τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, για το οποίο είχε δουλέψει τόσο σκληρά, μέσα στους τέσσερις τοίχους. Απελευθερώθηκε μόνο τον Μάρτιο του 2025, τρία χρόνια και τέσσερις μήνες μετά τη δεύτερη σύλληψή του.

«Για μένα, η FIFA ήταν συνένοχη σε όλα», ισχυρίζεται. «Μέσω της σιωπής και, πάνω απ’ όλα, προστατεύοντας την εκδοχή του Κατάρ».

«Πανηγυρικοί» από ΕΕ

Την ώρα που συνέβαιναν όλα αυτά αξιωματούχοι της ΕΕ επισκέπτονταν το Κατάρ και έκαναν δηλώσεις για την εντυπωσιακή πρόοδο που είχε σημειώσει η χώρα στα ανθρώπινα δικαιώματα και την εργατική νομοθεσία. Πρωτοστατούσαν ορισμένοι Ελληνες.

Σε ένα tweet το 2022, ο κ. Σχοινάς επαινούσε το Κατάρ για «σημαντική και απτή πρόοδο στην εργασιακή μεταρρύθμιση» και συμμετείχε ενεργά στην απόφαση της Κομισιόν να προτείνει την άρση της βίζας για τους πολίτες του Κατάρ.

«Πρωτοπόρο» στα εργασιακά δικαιώματα χαρακτήριζε την ίδια εποχή η ευρωβουλευτής, Εύα Καϊλή το Κατάρ, παρά τους περίπου 6.500 νεκρούς εργάτες μόνο για τα έργα του Μουντιάλ. Η τότε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ ταξίδευε στο Κατάρ, όπως και οι Σχοινάς- Αβραμόπουλος.

«Τελικά, το μόνο που ενδιέφερε τους ηγέτες της FIFA ήταν το οικονομικό κέρδος. Τίποτα άλλο», λέει ο Ιμπάις που έχει επιστρέψει στην πατρίδα του, την Ιορδανία και συμμετέχει σε διεθνείς εκδηλώσεις αφηγούμενος την τραγωδία του.

«Εγώ ο ίδιος πίστευα ότι έφερναν το Παγκόσμιο Κύπελλο εκεί για να ανοίξουν τις πόρτες του ποδοσφαίρου στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο. Αλλά ήταν ψέμα. Όταν είδαν ότι η Μέση Ανατολή είχε τα χρήματα, ήθελαν το μερίδιό τους από την πίτα».

Και δεν ήταν οι μόνοι..