Οι Κουβανοί επαναστάτες

Μην πανικοβάλλεστε, το σχέδιο προχωρά. Τα λόγια του Προέδρου Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ ηχούν με αλήθεια και αισιοδοξία. Μεταδίδουν μια βαθιά πεποίθηση και μια ακλόνητη δέσμευση να μην κάνουμε ποτέ βήμα πίσω: «Έχουμε φτάσει σε μια στιγμή ωριμότητας, περισυλλογής, χαρακτηριστική της συζήτησης που έχει ξεδιπλωθεί όλα αυτά τα χρόνια, η οποία μας λέει ότι πρέπει να συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τον σοσιαλισμό, αλλά να τον οικοδομούμε με κάποιους μετασχηματισμούς». Ο Κουβανός ηγέτης μίλησε ως εξής λίγο αφότου ο πρωθυπουργός Μανουέλ Μαρέρο Κρουζ ξεκίνησε στην Αβάνα, μια εβδομάδα νωρίτερα, ένα πρόγραμμα συμπυκνωμένο σε 176 μέτρα – τα οποία ο δημοσιογράφος που κάλυπτε το θέμα για αυτό το. Μαλτονάδο, χαρακτήρισε «δραστικά» – που θα αλλάξουν το πρόσωπο του νησιού. Επέκταση της αγοράς, άνοιγμα της πόρτας για τη δημιουργία ιδιωτικών τραπεζών, επιτρέποντας στους ιδιώτες μετόχους σε κρατικές εταιρείες, υποτιμήσεις νομισμάτων και τέλος στην ισότητα με την κατάργηση των καθολικών επιδοτήσεων. Δεν υπάρχει αμφιβολία: η κουβανική κυβέρνηση θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τον σοσιαλισμό.

Για πολύ καιρό τώρα, κανείς δεν ήταν απόλυτα σίγουρος για ποιον σοσιαλισμό μιλάνε οι αρχές που κληρονόμησαν την Επανάσταση , αλλά όποιος κι αν είναι αυτός, είναι πάντα αυθεντικός, αλληλέγγυος, προοδευτικός και πάνω απ’ όλους γενναιόδωρο. Αυτή ήταν η περίπτωση του Φιντέλ Κάστρο στην αρχή, όταν έβαλε στο στόχαστρο τον Γκιγιέρμο Καμπρέρα Ινφάντε μέχρι που τον διέλυσε, προστατεύοντας έτσι τον λαό από κάθε απόκλιση και απελευθερώνοντας τον από υπερβολικά έντονες τάσεις – στην περίπτωση αυτού του συγγραφέα, για πάρτι, χαρά, ειρωνεία, ακόμη και λογοπαίγνια. Πού πάει ένας επαναστάτης που τριγυρνά και φτιάχνει λογοπαίγνια; Πουθενά.

Το 1971, η Κρατική Ασφάλεια έκανε για άλλη μια φορά μια εντυπωσιακή επίδειξη της δέσμευσης της για σαρωτική αλλαγή και για την οικοδόμηση του νέου ανθρώπου, και επέτρεψε στον Εμπέρτο ​​Παντίγια να αυτοενοχοποιηθεί για τις σοβαρότερες διαστροφές στις οποίες είχε περιέλθει — νιώθοντας εκτός εαυτού της Επανάστασης, εκφράζοντας μια απαισιοδοξία και απογοήτευση, επικρίνοντας ορισμένες κυβερνητικές πρωτοβουλίες — στην αίθουσα της Ένωσης Συγγραφέων. Όλα συνέβησαν πριν από περισσότερα από 50 χρόνια. Ο ποιητής πήρε τον λόγο και αμέσως εξέφρασε τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη του για τη γενναιοδωρία της Επανάστασης. Και οι αξιωματούχοι της Κρατικής Ασφάλειας — με μια ευφυΐα που εξέπληξε ακόμη και τον ίδιο τον Παντίγια, όπως διακηρύσσει στη μακρά εξομολόγηση. του — έπρεπε να κάνει εξαιρετική δουλειά. Μερικοί από τους στίχους του Παντίγια από εκείνη την εποχή τον προδίδουν: «Δεν μπαίνει στο παιχνίδι / Δεν νιώθει ενθουσιασμό / Δεν κάνει το μήνυμά του σαφές / Δεν παρατηρεί τα θαύματα». Οι επαναστατικοί αξιωματούχοι έδρασαν αμέσως. Πού νομίζεις ότι πας, νεαρέ, με τέτοια έλλειψη ενθουσιασμού; Ζήτα συγγνώμη, γαμώτο. Και ο Εμπέρτο ​​Παντίγια ζήτησε συγγνώμη.

Ο Ντίας-Κανέλ ήταν πολύ σαφής και είπε ότι καμία από τις ανακοινωθείσες αλλαγές δεν σημαίνει «αποκήρυξη της επανάστασης». Μπορεί να υπάρχει κάποια μπερδεμένη ψυχή που ερμηνεύει την ανακοίνωση αυτών των μέτρων ως μια χειρονομία παράδοσης , υποχώρηση στον κομπασμό του Τραμπ, ως συνθηκολόγηση στην άγρια ​​επίθεση του μεγιστάνα των ακινήτων εναντίον του νησιού. Αλλά αυτό δεν ισχύει – οπότε μην πανικοβληθείτε. Το πακέτο των 176 είναι μόνο ένα ακόμη βήμα, λέει η κουβανική κυβέρνηση, για να «κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για να διατηρήσει ό,τι είναι απαραίτητο». Τώρα θα πρέπει να δούμε τι θεωρεί «απαραίτητο» ο Ντόναλντ Τραμπ να κάνει στο νησί για να «διατηρήσει» αυτό που ο πρόεδρος των ΗΠΑ κατανοεί ως «ουσιώδες». Θα το μάθουμε σύντομα.

Εγγραφείτε στο εβδομαδιαίο ενημερωτικό μας δελτίο για να λαμβάνετε περισσότερη ειδησεογραφική κάλυψη στα αγγλικά από την EL PAÍS USA Edition