Καλοκαίρι. Ή θέρος. «Η εποχή που στήνονται τα όνειρα.» Η εποχή του χρόνου με τις ψηλότερες θερμοκρασίες και το περισσότερο φως. Φως που εισρέει και στις τέχνες. Έτσι κι οι δημιουργοί, συνεπαρμένοι από τη μαγεία, τις μυρουδιές και τα χρώματά του, μετατρέπουν την αύρα του σε κάθε μορφής τέχνη. Μέσα στο πεντάγραμμο της ελληνικής μουσικής θα χωρέσουν ο έρωτας, η ελπίδα, η ανεμελιά, η νοσταλγία μα κι η θλίψη. «Ω σώμα του καλοκαιριού, γυμνό, καμένο Φαγωμένο από το λάδι κι από το αλάτι» . O Οδυσσέας Ελύτης θα μετατρέψει το αιγαιοπελαγίτικο καλοκαίρι σε ποιητικό σύμπαν και θα το υμνήσει όσο ίσως κανένας άλλος. «Να σε συγκρίνω με μια καλοκαιρινή μέρα;» αναρωτιέται ο Σαίξπηρ στο περίφημο Σονέτο 18. «Όποια κι αν είναι η εποχή, ο πόθος είναι πάντα θέρος», θα πει ο Ανδρέας Εμπειρίκος. Ο Τίτος Πατρίκιος θα γράψει μια ωδή στο καλοκαίρι και τις αισθήσεις που ξυπνά… «Για σκέψου να μην πρόφταινα κι αυτό το καλοκαίρι να δω το φως ξανά εκτυφλωτικό να νιώσω την αφή του ήλιου στο κορμί μου να οσμιστώ δροσερές και χαλασμένες μυρωδιές να γευτώ γλυκόξινες και πιπεράτες γεύσεις ν’ ακούω τα τζιτζίκια ως τα κατάβαθα της νύχτας» Παρθένης, Λύτρας, Φασιανός, Μαλέας, Σταθόπουλος, κι άλλοι τόσοι θα αποπειραθούν να χωρέσουν στον καμβά το καλοκαίρι και με το πινέλο τους να το κρατήσουν για πάντα ζωντανό. Το ψάθινο καπέλο του Νικόλαο Λύτρα. Ένα από τα πιο τολμηρά έργα του πρώιμου ελληνικού Μοντερνισμού. Μέσα από τον καμβά του μας μεταφέρει σε μια καλοκαιρινή μέρα. Ένα ιδεόγραμμα του ελληνικού καλοκαιριού σε ένα νησί του Αιγαίου. Θερινά σινεμά κι αμφιθέατρα. Εκεί όπου το καλοκαίρι ανθίζουν η έβδομη κι η έκτη τέχνη και με περίσσιο ρομαντισμό προσφέρουν θέαμα κάτω από τον έναστρο ουρανό και τις μυρωδιές του θέρους. The post Το καλοκαίρι μέσα από τις τέχνες appeared first on AlphaNews . Read More
