Ζεστός, φιλικός, άμεσος και με χιούμορ πάντα ο Κώστας Λειβαδάς, μίλησε για τη διαδρομή του στη μουσική, αλλά και για τη μεγάλη συναυλία που έχει φιλανθρωπικό χαρακτήρα, και πραγματοποιείται την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου, στο Κηποθέατρο Παπάγου. Σπουδαίοι καλλιτέχνες ενώνουν τις φωνές και τις δυνάμεις τους σε μια ξεχωριστή επετειακή συναυλία για τη στήριξη του Οργανισμού «Νοσηλεία», που φέτος συμπληρώνει 25 χρόνια προσφοράς ιατρονοσηλευτικών υπηρεσιών και ανακουφιστικής φροντίδας στο σπίτι, δίπλα σε ασθενείς και οικογένειες. Ο Κώστας Λειβαδάς διατηρεί στο ακέραιο τις ευαισθησίες του και δίνει το παρών με τα τραγούδια του, όταν ο σκοπός είναι καλός και υπάρχει κοινωνικό υπόβαθρο.
Η βραδιά ενώνει τρεις σημαντικές επετείους: τα 25 χρόνια του Οργανισμού «Νοσηλεία», τα 30 χρόνια καλλιτεχνικής δημιουργίας του Κώστα Λειβαδά και τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων. Ο Κώστας Λειβαδάς συμπράττει με την Ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων Πάτρας και μια εξαιρετική παρέα καλλιτεχνών: την Ελένη Τσαλιγοπούλου, την Ανδριάνα Μπάμπαλη, την Παυλίνα Βουλγαράκη, τον Ρένο Χαραλαμπίδη, την Μελίνα Ασλανίδου ως φιλική συμμετοχή και καλεσμένους έκπληξη. Θα μας χαρίσουν τις μεγαλύτερες επιτυχίες του που σημάδεψαν την τριαντάχρονη πορεία του συνθέτη.
Από το «Καράβι για τη Φολέγανδρο», το «Κάθε μπαλκόνι έχει άλλη θέα», το «Σαν να μη πέρασε μια μέρα», το «Για να σε συναντήσω», το «Πιάσε με», το «Μοίρα μου έγινες», το «Εγώ σ’ αγάπησα εδώ», το «Είν’ εντάξει μαζί μου» και την «Επιμονή σου», μέχρι τραγούδια από τον τελευταίο του δίσκο «Περιοδεία εντός», όπως «Τα παιδιά των δρόμων», αλλά και τραγούδια από τον δίσκο «Reunion» που μόλις κυκλοφόρησε με την Ελένη Τσαλιγοπούλου, με το «Αν είσαι άγγελος», να έχει ήδη αγαπηθεί από το κοινό και το «Εμείς μαζί δεν χάνουμε», που έχει δώσει τον τίτλο του σε αυτή τη σημαντική συναυλία. Ξεχωριστή θέση στη βραδιά θα έχει και το «Πάω να δω τ’ αστέρια», που γράφτηκε ειδικά για την Ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων, μαζί με πολλές ακόμη αγαπημένες στιγμές της πορείας του δημιουργού. Την εκδήλωση θα παρουσιάσει η Κάρμεν Ρουγγέρη. Στο πιάνο και στο τραγούδι ο Κώστας Λειβαδάς. Τη συναυλία διευθύνει ο καταξιωμένος μαέστρος Αναστάσιος Συμεωνίδης.
Ο Κώστας Λειβαδάς μας είπε:
Για τα τριάντα του χρόνια στη μουσική: «Τα κατάλαβα λεπτό προς λεπτό. Δεν υπάρχει περίπτωση να αναρωτηθώ πώς πέρασαν αυτά τα 30 χρόνια. Τα τραγούδια είναι οδοδείκτες και πυξίδες. Το «Για να σε συναντήσω» έκλεισε 30 χρόνια από όταν το έγραψα. Επειδή νέοι ερμηνευτές κάνουν καινούργιες εκτελέσεις στο τραγούδι, μου φαίνεται φρέσκο. Και το «Δειλά» ή «Καράβι για τη Φολέγανδρο», που είναι τραγούδι 32 χρόνων, περνάει στη νεότερη γενιά μέσα από μια νέα βίντεοσκόπηση που κάναμε με τη Λίνα Μαζάνη. Τα φρεσκάρουμε τα τραγούδια. Είχα μια περίεργη σχέση με τον χρόνο. Από πολύ μικρός, ζούσα παράλληλα στο παρών, το παρελθόν και το μέλλον. Είναι αυτό που λέει ο Ντύλαν ότι όλα συμβαίνουν την ίδια στιγμή. Σαν να κάθεσαι ανάποδα πάνω σε ένα άλογο που καλπάζει. Κοιτάς το παρελθόν, αντί να κοιτάς μπροστά. Γι αυτό και όταν έκανα τη μεγάλη επιτυχία με το «Σαν να μην πέρασε μια μέρα» με τον Γιώργο Δημητριάδη και εμφανιζόμουν στο Φαγκότο στα Χανιά αρνιόμουν να φύγω από εκεί. Στα Χανιά είναι οι παιδικές μου μνήμες, το πρώτο φως, οι αγαπημένοι συγγενείς, τότε ακόμα ζούσε η μητέρα μου που ήταν η σύνδεση με την πόλη, το ωραιότερο κομμάτι της καρδιάς μου είναι εκεί. Το Φαγκότο ήταν μια Disneyland των παιδικών μου χρόνων. Εκεί έρχονταν μεγάλοι τζαζίστες από όλο τον κόσμο και με αμοιβή μόνο τις μπίρες τους, μάς έδιναν μαθήματα. Αυτό ήταν ένα πρόβλημα που το βρήκα συχνά μπροστά μου. Με τα απλά λειτουργικά πράγματα της δουλειάς ένοιωθα ότι οι φιλοδοξίες μου είχαν εκπληρωθεί. Στην πορεία το έφτιαξα κάπως.»
Δεν ζητάει πολλά ο Κώστας Λειβαδάς; «Μπα! Δεν ζητάει. Αλλά έρχονται τα πράγματα. Αυτό πάλι είναι παγίδα. Γιατί η δουλειά μας βασίζεται πολύ στο momentum και στην τυχαιότητα. Επίσης το 80% της πορείας μου είναι ευλογημένες συναντήσεις κατά το ήμισυ τυχαίες.»
Από τα τραγούδια του ξεχωρίζει: «Σαν τραγούδι ξεχωρίζω το «Εγώ σ αγάπησα εδώ», ίσως για κάποιο λόγο που δεν μπορώ να το εξηγήσω. Μοιάζει να με επηρεάζει πιο πολύ και να είναι το αγαπημένο μου. Αλλιώς κάθε τραγούδι έχει παίξει το δικό του ρόλο. Όπως η «Επιμονή» με την Ελεονώρα Ζουγανέλη, που έχει βοηθήσει πολύ κόσμο
Το «Για να σε συναντήσω» για τον Μανώλη Λιδάκη που δεν μπορούμε ακόμα να ξεπεράσουμε την απώλεια του, το «Μοίρα μου έγινες» με την Ανδριάνα Μπάμπαλη, τα τραγούδια με την Ελένη Τσαλιγοπούλου. Ανάλογα τη στιγμή και σε ποια φάση βρίσκομαι, αλλάζει η αξιολόγηση μέσα μου.»
Για τις συνεργασίες του: «Παίζει ρόλο και με ποιον έκανες τί. Δεν μπορώ να ξεχάσω ότι έχω γράψει ένα τραγούδι με τον Σταμάτη Κραουνάκη ή με τον Πάνο Κατσιμίχα ή με τον Μάνο Ελευθερίου, με τον Θοδωρή Γκόνη, με τη Λίνα Νικολακοπούλου, με τον Οδυσσέα Ιωάννου, ή με τραγουδοποιούς που συνήθως δεν γράφουν με άλλον, όπως, είναι ο Νίκος Πορτοκάλογλου ή ο Γιώργος Ανδρέου. Αυτές τις συναντήσεις δεν θα τις ξεχάσω ποτέ. Όπως και τη συνάντησή μου με τον Βασίλη Σκουλά, που για μένα είναι μύθος. Πίστευα πάντα στην αλλαγή …πάσας και μπαλιάς. Αν και βγήκα από τα γκρουπ και ενδύθηκα το μανδύα του σόλο-καλλιτέχνη, μου αρέσει η ομαδική δουλειά και οι δημιουργικές ομάδες.»
Για τον δίσκο «Reunion» που μόλις κυκλοφόρησε με την Ελένη Τσαλιγοπούλου, με την οποία έχουν μεγάλη ιστορία στο τραγούδι: «Είναι πολύ σημαντικό. Δεν είχαμε καταλάβει ότι περάσαν 20 χρόνια από τότε που συνεργαστήκαμε για τελευταία φορά, γιατί τα τραγούδια μας είναι πολύ ζωντανά. Πάντα κάναμε κάτι μαζί, όπως παραστάσεις, συμμετείχε σε δίσκους μου, της έγραφα δύο στίχους σε μουσικές της. Κάποια στιγμή το αποφασίσαμε. Πέρασε μια πολύ δημιουργική διετία και αφιερώθηκα στο τί δικό μου θα ήθελα να πει η Ελένη Τσαλιγοπούλου και στο ποιος είναι ο καινούργιος μας διάλογος με την εποχή. Μάς έδωσε και έναν εξαιρετικό στίχο η Χάρις Αλεξίου και έναν η Αγλαΐα Σφήκα. Έχουν ήδη ξεχωρίσει τραγούδια όπως το «Πες μου αν είσαι άγγελος», το «Δεν μπορώ να σε ξεχάσω», το «Εμείς μαζί δεν χάνουμε» που έγινε και τίτλος της συναυλίας για τη «Νοσηλεία» που δίνουμε στου Παπάγου.»
Τι τον συγκινεί και δίνει το παρών σε βραδιές που τα έσοδα θα διατεθούν σε καλό σκοπό;
«Ο νεοέλληνας πρέπει να το προσδιορίσει ξανά το «Το εμείς μαζί δε χάνουμε», που λέει και το τραγούδι και να το βάλει στην καθημερινή του ζωή και άσκηση. Χάσαμε την ιερότητα της διαφωνίας μας. Η διαφωνία μας έχει γίνει ένα καφενειακό, κάφρικο, απάνθρωπο, «ο θάνατός σου η ζωή μου» ακόμη και στο διαδίκτυο. Δεν πάμε πουθενά έτσι. Η «Νοσηλεία» για παράδειγμα φροντίζει ανθρώπους που πάσχουν από σοβαρές ασθένειες, προσφέροντας κατ΄ οίκον ανακουφιστική φροντίδα. Είναι πολύ σημαντικό να ενημερωθεί ο κόσμος για το έργο της.»
Οι Έλληνες πόσο φιλάνθρωποι είμαστε και πόσο έχουμε αναπτυγμένο έχουμε το αίσθημα της αλληλεγγύης; «Ο Έλληνας έχει εγκαρδιότητα και αλληλεγγύη στις μικρές κοινωνίες τη δύσκολη ώρα. Δεν είναι όπως ο Σκανδιναβός. Βέβαια έχει σκληρύνει ο Έλληνας. Πρέπει να του ζητήσεις για να σου δώσει, δεν θα κάνει την κίνηση από μόνος του. Είναι ταυτόχρονα καχύποπτος, φαντασμένος και θαμπωμένος από μπιχλιμπίδια εξωτικά ή τόσο εξουθενωμένος από τις σύγχρονες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, που μπορεί να θυμηθεί μετά από μια μεγάλη πυρκαγιά, να πάει σε μια συναυλία για το περιβάλλον και να πιστέψει ότι εκπλήρωσε το χρέος του. Όμως ούτε αυτός έχει εκπληρώσει το χρέος του, ούτε εμείς οι καλλιτέχνες που έχουμε 320 ημέρες τον χρόνο το μικρόφωνο στο χέρι, και πρέπει να γίνει μια τρομερή καταστροφή για να πούμε δυο λόγια σε μια βραδιά. Όσο πιο πολύ δίνεις χωρίς να περιμένεις τίποτα, τόσο πιο πολλά παίρνεις. Όσο πιο πολύ πεθαίνει ο εγωισμός σου, τόσο πιο πολύ θα ζήσεις. Όμως αυτά έπρεπε να είναι αυτονόητα.»
Σε αυτή τη βραδιά έχει πολύ σημαντικούς τραγουδιστές και φίλους: «Γινόμαστε μια ωραία παρέα. Είμαι κολλημένος με τους φίλους μου. Θα τραγουδήσουν οι Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μελίνα Ασλανίδου, Ανδριάνα Μπάμπαλη, Ρένος Χαραλαμπίδης, Παυλίνα Βουλγαράκη και η Νίνα Μαζάνη. Έχουν ενωθεί και άλλοι: Κάρμεν Ρουγγέρη, Τίτος Πατρίκιος, Πέμη Ζούνη, Κώστας Γρηγορέας και προστίθενται ολοένα και περισσότεροι. Με έχει εντυπωσιάσει που πολλοί άνθρωποι και με την καρδιά τους κάνουν βίντεο για τη «Νοσηλεία» τις τελευταίες ημέρες.»
Είναι πολύ συγκινητικό και συμβολικό που μια καρέκλα μπροστά θα μείνει κενή στη συναυλία, για όλους εκείνους τους ανθρώπους που δεν μπορούν να παραβρεθούν: «Είναι πράγματι πολύ συγκινητικό. Η μοναξιά μπορεί να τσακίσει αυτούς τους ανθρώπους. Μια υπενθύμιση αγάπης, ένα απλό πέρασμα από το σπίτι για έναν καφέ μαζί τους, μια κουβέντα, τους αλλάζει τη μέρα, ή και ολόκληρο το μήνα. Μας θυμίζει να μην έχουμε τα πολυτελείας προβλήματα που έχουν οι καλλιτέχνες.»
Αν και ο καλλιτέχνης χρειάζεται τη μοναχικότητα του για να γράψει ωστόσο το «εμείς» τον χαρακτηρίζει: «Παλιά ήμουν μόνο στο εμείς και κυρίως έξω. Αν και δεν έχω αναχωρήσει σε κάποια κορυφή και έχω πάντα πολλούς φίλους, όμως όχι τόσο πολύ όπως παλιότερα. Αν δεν βρω μπροστά μου εμπόδια πολιτικού τύπου, ή εμμονές, πάντα θα υποστηρίζω τη σύμπραξη.»
Φοράει μια μπλούζα που γράφει «as soon as possible» (όσο πιο σύντομα γίνεται). Τι θέλει να πει; «Έχει σχέση με τον χρόνο. Δεν σημαίνει προχειρότητα. Σημαίνει όχι ξόδεμα. Με σχεδιασμό να στοχεύουμε στο καλύτερο αποτέλεσμα. Όπως τώρα στη «Νοσηλεία». Δεν έχουμε καιρό για άλλο χάσιμο, για ξόδεμα.»
Η «Επιμονή» που έχει γράψει και ερμηνεύει η Ελεονώρα Ζουγανέλη, πόσο τον χαρακτηρίζει στις σχέσεις του; «Επιμένω στο υπερλογικό κυνήγι του ονείρου. Αυτό κανονικά λέγεται έρωτας. Σε όλες τις σχέσεις είμαι της επιμονής. Στη δουλειά, στη μουσική, στην οικογένεια. Όλα είναι μάχες. Και η σχέση και η αγάπη είναι μάχες. Να παίρνεις τις ανάσες σου για να γυρίζεις πιο σίγουρος για τις αποφάσεις και τις επιλογές σου. Ειδικά όταν μιλάμε για σχέσεις που κρατάνε πάνω από δέκα χρόνια με τον ίδιο άνθρωπο.»
Όπως με τη σύντροφό του Αγλαΐα, με την οποία είναι περισσότερο από μια δεκαετία μαζί: Ποιο είναι το μυστικό; «Η αλληλοπαραχώρηση. Να σέβεσαι τον χρόνο του άλλου, τη δική του ώρα. Μπορεί κι εμείς να χρειαστεί να μείνουμε σε χωριστά μέρη του σπιτιού, όχι γιατί έχουμε μαλώσει. Γιατί η Αγλαΐα είναι άνθρωπος της μέρας, ενώ εγώ άνθρωπος της νύχτας. Είμαι νυχτοπαίδι από δύο-τριών ετών. Γράφω μάλιστα ένα διήγημα για το «Οιδιπόδειο της νύχτας». Δεν μου έκανε η αγάπη μου για τη μουσική τη συνήθεια να είμαι νυχτόβιος. Φαντάζομαι αν δεν είχα τη μουσική αγάπη και έφεση, θα είχα γίνει φαροφύλακας, ή νυχτερινή βάρδια σε ραδιόφωνο.»
Θα μπορούσε να κάνει άλλη δουλειά; «Οτιδήποτε έχει σχέση με ταξινόμηση και αρχειοθέτηση. Βιβλιοθηκάριος, ερευνητής, υπεύθυνος ενός ιστορικού αρχείου, ό,τι έχει να κάνει με τη λεπτομέρεια, το παρελθόν και το ντοκουμέντο. Αθλητικογράφος επίσης, λόγω του ότι κατάγομαι από αθλητική οικογένεια.»
Πως περνά τον ελεύθερο χρόνο του; «Είμαι εντελώς υδρόβιος. Μπορείς να με βάλεις στη θάλασσα τον Απρίλιο και να με βγάλεις τον Νοέμβριο. Έχω επίσης αγάπη για το βουνό, τα σπορ, τις τέχνες πάρα πολύ. Επίσης πολύ διάβασμα για θέατρο, παραστάσεις, δισκογραφία, εγκυκλοπαίδειες.»
Μια ισορροπημένη προσωπική ζωή, είναι εφαλτήριο δημιουργίας, βοηθάει τον καλλιτέχνη; «Άλλοτε τον βοηθάει, άλλοτε όχι. Αν προστεθεί η οικογένεια, τα παιδιά και οι υποχρεώσεις τους, αμέσως έρχεται στην πρώτη θέση η οικονομική διαχείριση αυτών και όχι η καινούργια δημιουργία και παραγωγή. Τον στενεύει κιόλας λίγο, τον στερεύει τον καλλιτέχνη. Δηλαδή δεν γίνονται όλα μαζί. Πολύ λίγα ταλέντα καταφέραν να προχωράνε και σ αυτόν τον τομέα, χωρίς να τους στερήσει κάτι από τη δημιουργική περιπέτεια.»
Ο ίδιος παλεύει να κρατήσει ζωντανό το παιδί μέσα του. Το γεγονός ότι δεν έχει αποκτήσει ο ίδιος παιδιά, τού έχει λείψει; «Όχι, αλλά έχω μία μακαριότητα γύρω από αυτό το θέμα, γιατί οι περισσότεροι συγγενείς από τη μία πλευρά των Χανίων απέκτησαν παιδιά μετά τα εξήντα πέντε, σαν να ήταν ο Τζάγκερ και ο Ρόντ Στιούαρτ… (γελάει). Φτάνει βέβαια το παιδί και να μην έχει έναν υπερπαππού για μπαμπά.»
Βρίσκει ωραίους καινούριους τραγουδιστές και ακούσματα στη νέα γενιά; «Βρίσκω σε όλα τα είδη. Απλά υπάρχει μια παρεξήγηση που έχει μπερδέψει λίγο την τωρινή γενιά και την προηγούμενη. Γίνονται δηλαδή ήρωες σε μια νύχτα από το You Tube ή επειδή μπορεί τρία χρόνια viral-οσύνης, να φέρνουν μια sold-out Τεχνόπολη. Παρερμηνεύουν έτσι το γεγονός ότι η δουλειά μας θα έχει πάντα το τραγούδι ως διαβατήριο.»
Ποια σχέδια υπάρχουν; Περιμένουμε να δούμε αν θα μεταφερθεί η συναυλία αυτή για τα τριάντα μου χρόνια στη μουσική στη Βόρεια Ελλάδα μέσα στο Φθινόπωρο. Επίσης έχουμε την παρουσίαση του δίσκου της Ελένης Τσαλιγοπούλου «Reunion», την εικονοποίηση του «Δεν μπορώ να σε ξεχάσω», το καινούριο τραγούδι της Ανδριάνας Μπάμπαλη που θα οδηγήσει σε μια νέα ενότητα τραγουδιών.»
Ιδιαίτερες ευχαριστίες στην Make up Artist Αγνή Τριβουλίδου.
Πηγή – Ελεύθερος Τύπος
