Εχει καμία σημασία αν η ΕΛΑΣ αποδοκιμάσει -πάλι- τη νέα ανάρτηση/παρέμβαση του Γ. Σιακαντάρη, με την οποία λέει ότι πρέπει να γίνουν ζυμώσεις μεταξύ ΕΛΑΣ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ-Νέας Αριστεράς, ώστε να ενωθούν σε έναν φορέα-συνασπισμό κομμάτων, ένα «big bang της Αριστεράς» ή το «ελληνικό Επινέ»; Απολύτως καμία. Τα πρώην χαμηλόβαθμα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που μετατράπηκαν σε «νέα και φρέσκα» πρόσωπα της ΕΛΑΣ, είναι το μόνο στο οποίο συμφωνούν: Το ψέμα δεν είναι κακό, αν ωφελεί το κόμμα.
Το πιο σημαντικό, όμως, είναι πως ο συγγραφέας του «Μανιφέστου» λέει ξεκάθαρα, πως το «big bang της Αριστεράς», ο πολιτικός γάμος των 4 κομμάτων, είναι «η πραγματική ουσία του “Μανιφέστου” που έχει παρουσιάσει το Ινστιτούτο Αλέξης Τσίπρας». Αν δεν ήξερε ο συγγραφέας την «ουσία», τον «πυρήνα», τη «βασική επιδίωξη» της ΕΛΑΣ, ποιος θα την ήξερε; Ο Α. Τσίπρας την ήξερε, την ενέκρινε, αλλά μάλλον θα δυσκολευόταν να τη γράψει ο ίδιος…
Υπό το φως της μαρτυρίας του Γ. Σιακαντάρη, αποκαλύπτεται η αλληλουχία των ψευδών και των ανήθικων συμπεριφορών του ανθρώπου ο οποίος νομίζει πως ζητά «δεύτερη ευκαιρία όχι για τον εαυτό του, αλλά για τη χώρα». Ο,τι προσβλητικό π.χ. έχει πει για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι αλήθεια, αλλά ήταν η αναγκαία τακτική ώστε να βγει δεύτερος και να ηγηθεί αυτός του «ελληνικού Επινέ» και όχι το ΠΑΣΟΚ. Ο «εξώστης» π.χ. για όλους τους υπουργούς και τα στελέχη του, γιατί αυτοί… έφταιγαν… αποκλειστικά για την ταπεινωτική ήττα του 2023, δεν ήταν απλώς «τιμωρία». Ηταν ένα ακόμα «κόλπο» συνέλευσης του Μαθητικού του Συνασπισμού. Εξ ου και είναι θέμα χρόνου, τώρα που έχει πάρει τη δημοσκοπική κατηφόρα, να παρακαλάει αυτός τους «απόκληρους» να ενταχθούν στο «νέο» κόμμα. Τα περί μη υπάρξεως «ρεζερβέ» και «προνομίων» πάνε περίπατο.
Συνειδητοποιεί πως δεν έχει ίχνος κυβερνητικής προοπτικής. Και δεν ήταν ο παράκλητος της ελληνικής κοινωνίας.
Οι πληροφορίες λένε πως στην Αμαλίας, έστω και αργά, κατάλαβαν αυτό που φάνηκε από την αρχή: Η προφανής ανεπάρκεια σχεδόν όλων των γιάπηδων της Αριστεράς, που πλασαρίστηκαν σαν «τεχνοκράτες» και «γνώστες» του αντικειμένου τους. Μέχρι που εκτέθηκαν δημοσίως μπερδεύοντας τον πολλαπλασιασμό με τη διαίρεση ή αδυνατώντας να καταλάβουν πώς γίνεται να αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα χωρίς να αυξηθούν οι φόροι. Πώς επιδρά, δηλαδή, το μεγαλύτερο ΑΕΠ στα φορολογικά έσοδα ή τι σημαίνει να μπαίνουν στην αγορά εργασίας 600.000 πρώην άνεργοι, οι οποίοι καταναλώνουν και άρα πληρώνουν ΦΠΑ.
Ο «μαρτυριάρης» συγγραφέας απογύμνωσε τον «γυμνό βασιλιά». Και αποκαλύπτει την πραγματική του κατάσταση. Τα μεγαλεία για ποσοστό που θα έχει το «2» μπροστά μετατρέπονται σε άτακτη υποχώρηση και ταμπούρωμα, για να μη χαθεί και η δεύτερη θέση. Κι όπως είναι γνωστό, επειδή ο «κουρασμένος» και «σημαδεμένος» Α. Τσίπρας δεν φταίει ποτέ για τίποτα, αλλά πάντα φταίει κάποιος ή κάποιοι άλλοι, κάποιοι τομεάρχες -που ο ίδιος διόρισε πάλι- θα πάρουν το ανάθεμα της ευθύνης και θα αντικατασταθούν. Με πρώτο τον αναπληρωτή τομεάρχη Οικονομικών, Ν. Παππά, ο οποίος είχε τη φαεινή, πλην άθλια, ιδέα να ανοιχτούν οι θυρίδες, για να αποκτήσει κάποιο περιεχόμενο η κούφια «πατριωτική εισφορά» του 1% των πολύ πλουσίων με φορολόγηση του 1% του πλούτου τους.
Ο Α. Τσίπρας, για μία ακόμα φορά, πέφτει θύμα του αδιόρθωτου εαυτού του. Και μένει μόνος με την εντιμότητά του, να προσπαθεί να παράγει τον «πλούτο της εντιμότητας». Ο αρχιερέας όλων των σκευωριών και των αντιθεσμικών ακροτήτων, που αποσκοπούσαν στη δημιουργία ενός στυγνού καθεστώτος.
ΑΙΧΜΗ
Ο ΣΕΞΙΣΤΗΣ Ν. ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗΣ
Η πολιτική διαδρομή του Ν. Φαραντούρη τα λέει σχεδόν όλα. Μέσα σε μόλις 5 χρόνια «τριγύρισε» με άνεση από τον Τσίπρα στον Κασσελάκη και από εκεί στον Ανδρουλάκη.
Δεν λέει μόνο για τη σεξιστική επίθεση που έκανε χθες στην εκπρόσωπο Τύπου της Ν.Δ., Αλ. Σδούκου. Στη διάρκεια τηλεοπτικής αντιπαράθεσης, που είχαν, ο «κοσμοπολίτης» κ. Φαραντούρης, αφού αναφέρθηκε εντελώς απαξιωτικά στη διαδρομή της κ. Σδούκου ως δημόσιας υπαλλήλου, κορύφωσε το κρεσέντο του λέγοντάς της «χαριεντιζόσασταν με υπουργούς»!
Αυτόπτης μάρτυς; Ωτακουστής; Δέκτης έγκυρων πληροφοριών; Ή έχει «άποψη» πως οι γυναίκες στο Δημόσιο κάνουν καριέρα μόνο αν «χαριεντίζονται με υπουργούς»; Και πού ακριβώς φτάνει ο χαριεντισμός; Μόνο σε «κολακείες», «προκλητικό ντύσιμο», «ναζάκια» ή έχει και παρακάτω;
Ο ίδιος επανήλθε μετά τον σάλο που προκλήθηκε, ισχυριζόμενος ότι απάντησε «πολιτικά και μόνον». Υπάρχει όμως VAR, υπάρχει το βίντεο που ακούγεται η επίμαχη φράση του ευρωβουλευτή.
Ωμός σεξισμός. Αθλια «άποψη» για τις γυναίκες, μία μέρα μετά την κηδεία της Μ. Παπανδρέου, η οποία έδωσε μάχες για την ισότητα και τον σεβασμό των γυναικών. Αραγε ο Γ. Παπανδρέου, ο συνάδελφός του στο Στρασβούργο, Ν. Παπανδρέου, η Α. Διαμαντοπούλου και η Τ. Αντωνίου και πρώτα απ’ όλους ο Ν. Ανδρουλάκης δέχονται τη συμπεριφορά της «μεγάλης μεταγραφής» τους απέναντι σε μία γυναίκα με σύζυγο και τρία παιδιά;
Οι δρόμοι που έχουν είναι δύο και μόνο δύο: Ή σιωπούν και γίνονται συνένοχοι του σεξισμού του ευρωβουλευτή τους ή τον απομακρύνουν, ως ξένο σώμα, στην ιστορία, το παρόν και το μέλλον του ΠΑΣΟΚ.
Ο Μερτς ξέρει ότι έχει «πέσει»;
Τα κατάφερε ο καγκελάριος της Γερμανίας μέσα σε μόλις 2 εβδομάδες. Εχασε ταπεινωτικά μετά το ακροδεξιό AfD και από τα αριστερά κόμματα. Εχασε και μάλιστα «ιστορικά» από δύο πολιτικούς χώρους οι οποίοι είναι αντιευρωπαϊστές.
Ο κ. Μερτς, παρότι μίλησε για ήττα – «καταστροφή», επιμένει να παραμείνει στην ηγεσία της Γερμανίας. Υπάρχουν αρκετά επιχειρήματα και περισσότερα σενάρια για το τι προτίθεται να κάνει ή πως θα παλέψει να μείνει στην Καγκελαρία. Η Γερμανία θα αποφασίσει κυρίαρχα τι θα γίνει.
Ωστόσο, είναι φανερό ότι ο κ. Μερτς έχει αποδειχθεί λίγος για μια τόσο μεγάλη χώρα, η οποία περνά βαθιά κρίση και δανείζεται ακριβότερα από την Ελλάδα, όταν η βενζίνη έχει ξεπεράσει τα 3 ευρώ και αυτοκινητοβιομηχανίες- κολοσσοί απολύουν δεκάδες χιλιάδες εργαζομένους.
Το πώς και ποιες μεταρρυθμίσεις θα συνεχίσει είναι εσωτερική υπόθεση της Γερμανίας. Αυτό όμως που δεν είναι «εσωτερική υπόθεση» είναι η εμμονική στάση που κρατάει στην Ε.Ε., εμποδίζοντας την έγκαιρη λήψη μέτρων που θα ανακουφίσουν τους Ευρωπαίους πολίτες, στη δίνη της νέας ενεργειακής κρίσης, της οποίας το τέλος δεν φαίνεται.
Αν είναι να πέσει ο Μερτς, αν ουσιαστικά δεν έχει «πέσει» ήδη, ας πέσει. Το θέμα είναι να μην πάρει μαζί του και την Ευρώπη, μαζί με 5-6 άλλες πλούσιες χώρες που νομίζουν ότι μπορούν και μόνες τους…
Πηγή – Ελεύθερος Τύπος
