Γράφοντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Ζελένσκι επιβεβαίωσε τις επιθέσεις σε κρίσιμες εγκαταστάσεις διύλισης πετρελαίου και εφοδιαστικής που υποστηρίζουν την ρωσική πολεμική προσπάθεια σε όλη την περιοχή της Μόσχας και σε μια βιομηχανική επιχείρηση στην περιοχή Βορόνεζ. Ο πρόεδρος απαρίθμησε συγκεκριμένα τα όπλα που ανέπτυξαν οι ουκρανικές μονάδες πληροφοριών και στρατού, προσδιορίζοντας τα FP-1, RZ-100, MICH-2000, Palianytsia, Vendetta, Liutyi, Bars, Flamingo, Sichnevyi και Pelican. «Στην περιοχή της Μόσχας απόψε, οι απαντήσεις μας μεγάλου βεληνεκούς λειτούργησαν πολύ αισθητά», δήλωσε ο Ζελένσκι. «Βασικές εγκαταστάσεις πετρελαϊκής βιομηχανίας και εφοδιαστικής που υποστηρίζουν την πολεμική μηχανή του επιτιθέμενου χτυπήθηκαν. Αυτά αντιπροσωπεύουν δισεκατομμύρια δολάρια που υποστηρίζουν την πολεμική προσπάθεια».
Η δημόσια συμπερίληψη του Pelican στα όπλα κρούσης πυροδότησε εκτεταμένη τεχνική συζήτηση μεταξύ των στρατιωτικών παρατηρητών σχετικά με το αν η Ουκρανία έχει αναπτύξει τον πρόσφατα ανεπτυγμένο βαλλιστικό πύραυλο FP-7 σε μάχη και αν θα μπορούσε να φτάσει φυσικά στη ρωσική πρωτεύουσα. Τον Σεπτέμβριο του 2025, η ουκρανική εταιρεία κατασκευής όπλων Fire Point αποκάλυψε την ανάπτυξη του τακτικού βαλλιστικού πυραύλου FP-7 και του μεγαλύτερου FP-9, τοποθετώντας τους ως εναλλακτικές λύσεις για κυρίαρχα κρούσματα σε ξένα συστήματα όπως το ATACMS που παρέχεται από τις ΗΠΑ – αλλά δεν τους δόθηκε ποτέ όνομα, εκτός από τον αριθμό μοντέλου.
Η Fire Point προηγουμένως ονόμασε τον πύραυλο κρουζ FP-5 ως «Flamingo», αν και το όνομα «Pelican» δεν είχε αναφερθεί ποτέ μέχρι την Κυριακή από τον Ζελένσκι. Οι αναλυτές άμυνας προειδοποιούν ότι οι τεχνικές προδιαγραφές του FP-7 καθιστούν εξαιρετικά απίθανη μια άμεση βαλλιστική επίθεση στη Μόσχα.
Ο στρατιωτικός αναλυτής Βασίιλ Πέχνο, ανέφερε στον υπογράφοντα ότι το FP-7 έχει σχεδιασμένη επιχειρησιακή εμβέλεια 200-350 χιλιομέτρων ενώ η Μόσχα βρίσκεται περίπου 450-500 χιλιόμετρα από τα ουκρανικά σύνορα. Υπάρχουν μεγάλες αμφιβολίες ότι θα μπορούσε να πετάξει τόσο μακριά, επειδή η σχεδιαστική του εμβέλεια είναι μόνο 350 χιλιόμετρα , εξήγησε ο Πέχνο. «Δεν μπορεί να φτάσει απευθείας στη Μόσχα». Ο Πέχνο υποστήριξε ότι το βαλλιστικό όπλο μπορεί να έπαιξε αναπόσπαστο ρόλο σε μια συντονισμένη, πολυαξονική συνδυασμένη επίθεση. Υπό έναν τέτοιο επιχειρησιακό σχεδιασμό, οι βαλλιστικοί πύραυλοι μικρής εμβέλειας θα μπορούσαν να εμπλέξουν ρωσικές συστοιχίες αεράμυνας, όπως ραντάρ και βάσεις εκτοξευτών S-400 που αναπτύσσονται σε παραμεθόριες περιοχές όπως το Μπριάνσκ ή το Βορόνεζ.
Για παράδειγμα, βαλλιστικοί πύραυλοι θα μπορούσαν να χτυπήσουν θέσεις ανάπτυξης S-400, ενώ άλλα συστήματα θα μπορούσαν να κορέσουν το δίκτυο αεράμυνας, επιτρέποντας στους πυραύλους Flamingo να φτάσουν στους καθορισμένους στόχους τους.
Ο FP-7 μπορεί να θεωρηθεί ως τακτικός βαλλιστικός πύραυλος, ενώ ο FP-9 προορίζεται για βαθύτερες επιθέσεις. Τον Φεβρουάριο του 2026, η Fire Point δημοσίευσε βίντεο που καταδεικνύουν την αρχική δοκιμαστική εκτόξευση του FP-7.
Ενώ συγκεκριμένες τεχνικές παράμετροι σχετικά με τον πύραυλο Pelican που αναφέρθηκαν στη δήλωση του Ζελένσκι παραμένουν απόρρητες, οι εκτιμήσεις άμυνας δείχνουν ότι ο πύραυλος που πλήττει άμεσα τη μητροπολιτική Μόσχα είναι απίθανο να είναι ο βασικός FP-7, δεδομένου του εμβέλειάς του από 200 έως 300 χιλιόμετρα. Ταυτόχρονα, παραμένει ανεπιβεβαίωτο εάν η Fire Point έχει επιταχύνει τις δοκιμές μάχης της βαρύτερης πλατφόρμας FP-9 μήκους 850 χιλιομέτρων ή εάν ο χαρακτηρισμός Pelican εφαρμόστηκε σε μια ενδιάμεση βαλλιστική παραλλαγή προσαρμοσμένη να χτυπήσει τους ρωσικούς διαδρόμους αεράμυνας.
Το Γενικό Επιτελείο του ουκρανικού στρατού επιβεβαίωσε χτυπήματα στο διυλιστήριο πετρελαίου Gazprom Neft Moscow στη νοτιοανατολική περιοχή Kapotnya της Μόσχας, περίπου 15 χιλιόμετρα (9 μίλια) από το Κρεμλίνο. Σύμφωνα με τις στρατιωτικές αρχές, drones μεγάλης εμβέλειας που χειρίζεται το Κέντρο Ειδικών Επιχειρήσεων “Άλφα” της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU) πέταξαν πάνω από 500 χιλιόμετρα για να παραβιάσουν την πυκνή αεράμυνα της πρωτεύουσας, χτυπώντας τη μονάδα πρωτογενούς απόσταξης αργού πετρελαίου AVT-6 του διυλιστηρίου, μια ολοκληρωμένη εγκατάσταση διύλισης και μια μονάδα ισομερισμού.
Πηγή – Ελεύθερος Τύπος
