Το στριτ φουντ το αλήτικο #15: Ο «Αψύς» στη Στοά Αρσακείου δεν είναι μόνο βιτρίνα

Έχω μια σταθερή επιφυλακτικότητα απέναντι στα καινούργια σουβλατζίδικα. Συχνά αποπνέουν μια υπερβολικά σχεδιασμένη, χίπστερ διάθεση, ενώ τα κείμενα που τα συνοδεύουν μοιάζουν να έχουν αντιγραφεί από το ίδιο δελτίο Τύπου. Ο «Αψύς», όμως, στη Στοά Αρσακείου, κατάφερε να ανατρέψει γρήγορα την προκατάληψή μου.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Ο χώρος είναι προσεγμένος, φωτεινός και εμφανώς μελετημένος. Ο χώρος θυμίζει το πεντακάθαρο φουαγιέ ενός μεγάλου συνεδριακού κέντρου ή ξενοδοχείου, τόσο τακτοποιημένο, ώστε σχεδόν περιμένεις να εμφανιστεί κάποιος με καρτελάκι συνέδρου. Παρ’ όλα αυτά, πίσω από την καλοστημένη εικόνα υπάρχει ουσία. Ο «Αψύς» δεν είναι απλώς προϊόν μάρκετινγκ· είναι μια σοβαρή πρόταση για το σύγχρονο σουβλάκι.

Διαβάστε επίσης

Το στριτ φουντ το αλήτικο #11: Στον «Ταρζάν» για μπιφτέκι σε πίτα

Δοκίμασα δύο τυλιχτά: το μπιφτέκι και το χοιρινό. Και τα δύο ξεχωρίζουν για την ποιότητα της πρώτης ύλης, το σωστό ψήσιμο και την ισορροπία τους. Το μπιφτέκι είναι ζουμερό και γεμάτο γεύση, ενώ το χοιρινό διατηρεί τη νοστιμιά του χωρίς να στεγνώνει. Ιδιαίτερη δουλειά έχει γίνει και στις σάλτσες, οι οποίες δεν λειτουργούν σαν εύκολη κάλυψη, αλλά δίνουν χαρακτήρα χωρίς να εξαφανίζουν το κρέας.

Είναι από εκείνα τα σουβλάκια που δεν περνούν αδιάφορα και σε κάνουν να σκέφτεσαι την επιστροφή πριν ακόμη τελειώσεις την τελευταία μπουκιά. Με απλά λόγια, πρόκειται για σουβλάκι επιπέδου: προσεγμένο, σύγχρονο και με σαφή γευστική ταυτότητα. Δεν ποντάρει μόνο στο περιτύλιγμα της εμπειρίας, αλλά και σε αυτό που βρίσκεται μέσα στην πίτα, κάτι που δεν είναι πάντα αυτονόητο.

Η μοναδική μου ένσταση είναι η τιμή, που ξεπερνά κατά λίγο τα 4 ευρώ. Αν βρισκόταν ένα σκαλί χαμηλότερα, θα τοποθετούσα άνετα τον «Αψύ» στο πάνθεον των καλύτερων new age σουβλατζίδηκων της Αθήνας. Όχι ότι δεν αξίζει τα χρήματά του, ειδικά αν συνυπολογίσει κανείς το περιβάλλον και τη φροντίδα. Απλώς η άτυπη Επιτροπή Διάσωσης Εθνικού Πλούτου οφείλει να εξετάζει και κοινωνικούς παράγοντες: το σουβλάκι είναι χαρά του λαού και καλό είναι να παραμένει σχετικά προσιτό στον λαό.

Διαβάστε επίσης

Το στριτ φουντ το αλήτικο #9: Στο «Ντάμι» για new age σούβλα

Η τοποθεσία βοηθά σημαντικά. Πριν ή μετά το θέατρο, πριν ή μετά το σινεμά ή απλώς στη διάρκεια μιας βόλτας στο κέντρο, η στάση στον «Αψύ» έχει νόημα. Προτείνω να δοκιμάσετε και τα δύο τυλιχτά, ώστε να σχηματίσετε ολοκληρωμένη άποψη – η δημοσιογραφική έρευνα, άλλωστε, απαιτεί θυσίες.

Εύχομαι να συνεχίσουν με τον ίδιο ενθουσιασμό και περιμένω περισσότερες γεύσεις στα τυλιχτά. Να σημειώσω, τέλος, ότι μια ανεξήγητη μελαγχολία με οδήγησε να παραγγείλω και μία μερίδα παϊδάκια προβατίνας. Δεν ξέρω αν ήταν συναισθηματική ανάγκη ή επαγγελματική ευσυνειδησία. Σε κάθε περίπτωση, η έρευνα διευρύνθηκε.

Διαβάστε επίσης

Το στριτ φουντ το αλήτικο #12: Έλα στον «Άρη» για να γουστάρεις!