Συγκόνισε στον επικήδειό του ο Νίκος Παπανδρέου
Μαργαρίτα μου, έτσι σε έλεγα από μικρός, πόσα δεν περάσαμε μαζί —
Το βράδυ της χούντας, θυμάμαι πώς κυνήγησες το στρατιωτικό φορτηγό στο οποίο είχαν βάλει τον Ανδρέα. Ξυπόλυτη χωρίς την αίσθηση ότι πατούσες σπασμένα γυαλιά.
Ήσουν σίγουρη ότι τον πήγαιναν για εκτέλεση.
Τότε σου έπιασα το χέρι. Ήμουν μόλις δέκα, και σου είπα μην το κυνηγάς, θα ζήσει. Ηρέμησες και γυρίσαμε σπίτι. Περιέργως, μου εκμυστηρεύτηκες πολλά χρόνια αργότερα, ότι με είχες πιστέψει. Μάλλον από τότε ξεκίνησε η ιδιαίτερη σχέση που είχαμε, μητέρας και γιου.
Σε ακολουθούσε μια άσβεστη νεότητα που ξεκινούσε από το μυαλό σου και κατέληγε στην καρδιά σου.
Πόσες φορές δεν ερχόμασταν όλοι μας για πολιτικές και προσωπικές συμβουλές; Ήσουν μια γαλήνη στην φουρτούνα.
Δεν στο έχω πει ποτέ αλλά τώρα πρέπει: Μια προσωπική κουβέντα σου με επηρέασε βαθιά. Ήταν αρχές της δεκαετίας του 2000. Με βρήκες στον καναπέ, αμίλητο και κατσουφιασμένο. Με ταλαιπωρούσε ένας επίπονος χωρισμός.
«Στην επόμενή σου σχέση», μου είπες, «να το κλείσεις το μαγαζί. Να μην υπάρξει μεθεπόμενη. Ο κάθε χωρισμός πονάει, βασανίζει, δημιουργεί ενοχές. Ο χωρισμός παίρνει κι ένα κομμάτι από την ψυχή σου.
Πόσα κομμάτια θα κόψεις ακόμη;
Αν συνεχίσεις έτσι, δεν θα σου μείνει τίποτα.»
Σοφή κουβέντα.
Η επόμενη σχέση οδήγησε στον γάμο μου με την Αλεξία. Η νύφη που σε αγκάλιασε σφιχτά — άλλωστε γνώριζες το ιδιαίτερο της φως από τότε που ήταν μικρό κορίτσι.
Έσμιξαν έτσι δυο κουλτούρες: η θερμή Ελληνίδα με το μπρίο και την φασαρία και η κάπως αποστασιοποιημένη Αμερικανίδα με το χιούμορ και την σοφία.
Τελειώνω.
Λίγα χρόνια μετά τον θάνατο του Ανδρέα, είχαμε καθίσει στο σαλόνι στο Καστρί. Είχες βάλει κάντρι μουσική. Και συγκεκριμένα, την Ντόλι Πάρτον που ήταν αγαπημένη σου.
Όταν έφευγα, γύρισα στιγμιαία να δω πώς ήσουν, εκεί που σε άφηνα.
Και ξαφνιάστηκα.
Είχες σηκωθεί και χόρευες.
Μόνη σου.
Ίσως έτσι πολεμούσες όλα όσα σε βασάνιζαν.
Ίσως φανταζόσουν ότι χόρευες ακόμη με τον Ανδρέα, που τον είχες ερωτευτεί στη μακρινή Αμερική, την πρώτη φορά που χορέψατε μαζί, στα τέλη της μυθικής δεκαετίας του 1940.
Αύριο θα σε σκορπίσουμε στην αγαπημένη σου θάλασσα του Αιγαίου. Ο τελευταίος σου χορός – τα κύματα.
Goodbye, dear Margaret.
Rest in peace
Δείτε εικόνες και βίντεο του ΕΤ











Μαργαρίτα Παπανδρέου: Η ζωή και η δράση της
Η Μαργαρίτα Παπανδρέου γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1923 στο Όουκ Παρκ του Ιλινόι, στις Ηνωμένες Πολιτείες, και ήταν η μεγαλύτερη από πέντε αδελφές.
Σπούδασε αρχικά δημοσιογραφία και ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δημόσια Υγεία στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Εκεί, το 1947, γνώρισε τον Ανδρέα Παπανδρέου, με τον οποίο έμελλε να συνδέσει ένα μεγάλο μέρος της προσωπικής και δημόσιας ζωής της.
Οι δυο τους παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο στις 30 Αυγούστου 1951 στο Ρίνο. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον Γιώργο, τη Σοφία, τον Νίκο και τον Αντρίκο Παπανδρέου, ενώ ο γάμος τους ολοκληρώθηκε το 1989.
Πριν εγκατασταθούν στην Ελλάδα, έζησαν αρχικά στη Μινεσότα και στη συνέχεια στην Καλιφόρνια. Εκεί ο Ανδρέας Παπανδρέου ακολούθησε την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ.
Η Μαργαρίτα Παπανδρέου ανέπτυξε έντονη κοινωνική δράση, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα δικαιώματα των γυναικών και τα ζητήματα ειρήνης. Υπήρξε ιδρύτρια της Ένωσης Γυναικών Ελλάδος (ΕΓΕ), στην οποία διετέλεσε πρόεδρος επί οκτώ χρόνια.
Παράλληλα, είχε συγγραφική δραστηριότητα, δημοσιεύοντας σειρά άρθρων και βιβλίων.
Σε παλαιότερη συνέντευξή της στον Τάσο Τρύφωνος είχε αναφερθεί και στο τέλος του γάμου της με τον Ανδρέα Παπανδρέου, περιγράφοντας ως ιδιαίτερα δύσκολη τη σκέψη μιας ζωής χωρίς εκείνον και λέγοντας χαρακτηριστικά πως τον αγαπούσε αρκετά ώστε να τον αφήσει ελεύθερο.
▶ Δείτε το βίντεο ή τα στιγμιότυπα
Πηγή – Ελεύθερος Τύπος
![Μαργαρίτα Παπανδρέου: Αυτή την ώρα το τελευταίο αντίο [εικόνες και βίντεο του ΕΤ]](https://www.eleftherostypos.gr/wp-content/uploads/2025/03/margarita-papandreou-1024x720.jpg)