Η Μεσόγειος Θάλασσα θερμαίνεται και γίνεται ολοένα πιο αλμυρή, με τις αλλαγές να καταγράφονται πλέον όχι μόνο στην επιφάνεια, αλλά και σε μεγάλα βάθη. Μάλιστα, η επιτάχυνση των μεταβολών είναι εντονότερη στην κεντρική και ανατολική Μεσόγειο, ενώ στη νότια Αδριατική φτάνει έως και τον πυθμένα. Αυτό προκύπτει από νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό της Αμερικανικής Ένωσης Γεωφυσικών «Geophysical Research Letters», με τους ερευνητές να εξετάζουν δεδομένα θερμοκρασίας και αλατότητας από ολόκληρη τη Μεσόγειο για την περίοδο 1950-2025.
Τα τελευταία χρόνια, τα ανώτερα 100 μέτρα της Μεσογείου είναι περίπου δύο βαθμούς Κελσίου θερμότερα σε σχέση με τον μέσο όρο της περιόδου 1950-1999. Προηγούμενες έρευνες είχαν καταγράψει την αύξηση της θερμοκρασίας στην επιφάνεια, χωρίς όμως να είναι σαφές εάν η τάση αυτή επεκτείνεται και στα βαθύτερα στρώματα της θάλασσας. Οι ερευνητές από το Ινστιτούτο Ruder Boskovic της Κροατίας συγκέντρωσαν μετρήσεις από ερευνητικές αποστολές σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η θερμοκρασία και η αλατότητα αυξάνονται σχεδόν παντού, ενώ η αύξηση αυτή επιταχύνεται.
Σε ορισμένες περιοχές, η θερμοκρασία αυξάνεται έως και 0,3 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία, ενώ η αλατότητα αυξάνεται κατά περίπου 0,1 γραμμάριο ανά κιλό νερού ανά δεκαετία.
Έξι φορές ταχύτερη η θέρμανση στη νότια Αδριατική
Ιδιαίτερα έντονη είναι η μεταβολή στη νότια Αδριατική. Από το 2000 και μετά, τα βαθιά νερά της περιοχής έχουν θερμανθεί περίπου έξι φορές ταχύτερα από εκείνα μιας τυπικής μεσογειακής λεκάνης. Η θερμοκρασία και η αλατότητα επηρεάζουν άμεσα την πυκνότητα του θαλασσινού νερού, η οποία με τη σειρά της καθορίζει τη βαθιά κυκλοφορία των θαλασσών. Το θερμότερο νερό γίνεται ελαφρύτερο, ενώ το πιο αλμυρό νερό γίνεται βαρύτερο.
Σύμφωνα με τη μελέτη, όσο η αύξηση της αλατότητας υπερισχύει της επίδρασης της θέρμανσης, το νερό εξακολουθεί να βυθίζεται, μεταφέροντας πλέον μεγαλύτερες ποσότητες θερμότητας στα βαθύτερα στρώματα της Μεσογείου.
Λιγότερο οξυγόνο και μικρότερα καταφύγια για τα είδη
Η νέα έρευνα δεν εξέτασε τις συγκεντρώσεις οξυγόνου. Ωστόσο, το θερμότερο θαλασσινό νερό μπορεί να συγκρατήσει μικρότερη ποσότητα οξυγόνου, ενώ έχουν ήδη καταγραφεί μειώσεις του οξυγόνου σε τμήματα της Μεσογείου.
Παράλληλα, η άνοδος της θερμοκρασίας περιορίζει τα διαθέσιμα καταφύγια για τα θαλάσσια είδη που αναζητούν ψυχρότερα νερά, καθώς η θέρμανση επεκτείνεται πλέον και στα βαθύτερα στρώματα.
Η Μεσόγειος ως «πρώιμος δείκτης» της κλιματικής αλλαγής
Οι ωκεανοί έχουν απορροφήσει περισσότερο από το ένα τέταρτο των ανθρωπογενών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και πάνω από το 90% της επιπλέον θερμότητας που παγιδεύεται από τα αέρια του θερμοκηπίου, περιορίζοντας έτσι την αύξηση της θερμοκρασίας στην ατμόσφαιρα.
Η Μεσόγειος, ωστόσο, παρουσιάζει ιδιαίτερα γρήγορες μεταβολές. Τα νερά της κυκλοφορούν μεταξύ επιφάνειας και βάθους περίπου δέκα φορές ταχύτερα από ό,τι στους ανοιχτούς ωκεανούς.
Για τον λόγο αυτό, οι ερευνητές εκτιμούν ότι η Μεσόγειος μπορεί να λειτουργήσει ως πρώιμη ένδειξη για το πόσο γρήγορα είναι δυνατό να μεταβληθούν μεγαλύτερες ωκεάνιες λεκάνες καθώς συνεχίζεται η υπερθέρμανση του κλίματος.
ΠΗΓΗ:
Πηγή – Παραπολιτικά
