
Πανσέληνος: Η ιστορία πίσω από την ονομασία «φεγγάρι του θερισμού» ή «φεγγάρι του καλαμποκιού» και οι ρίζες της παράδοσης
Τα ονόματα των πανσελήνων, όπως καταγράφονται παραδοσιακά στο «The Old Farmer’s Almanac», αντλούν τις ρίζες τους από τις παραδόσεις των Ιθαγενών της Αμερικής, των αποικιοκρατών αλλά και από ευρωπαϊκές πηγές. Αν και οι ονομασίες αυτές συνήθως χαρακτήριζαν ολόκληρο τον σεληνιακό μήνα, το «φεγγάρι του θερισμού» αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση.
Σύμφωνα με τον αστρονομικό κανόνα, ο τίτλος «Φεγγάρι του Θερισμού» αποδίδεται πάντα στην πανσέληνο που βρίσκεται πλησιέστερα στη φθινοπωρινή ισημερία. Το κύριο γνώρισμά της είναι ότι ανατέλλει σχεδόν την ίδια ώρα, γύρω στο ηλιοβασίλεμα, για αρκετές διαδοχικές νύχτες, προσφέροντας άπλετο σεληνόφως στους αγρότες ώστε να ολοκληρώσουν τη συγκομιδή των καρπών τους. Στην περίπτωση που η πανσέληνος του Οκτωβρίου τύχει να είναι εγγύτερα στην ισημερία, παίρνει εκείνη τον τίτλο, αφήνοντας για τον Σεπτέμβριο την ονομασία «φεγγάρι του καλαμποκιού».
Τα εναλλακτικά ονόματα που σηματοδοτούν το φθινόπωρο
Εκτός από τις επικρατέστερες ονομασίες, η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου συνοδεύεται από μια σειρά από εναλλακτικούς τίτλους που αναδεικνύουν τη μεταβατική περίοδο από το καλοκαίρι προς το φθινόπωρο. Στις διάφορες φυλές και παραδόσεις συναντώνται χαρακτηρισμοί όπως «Φθινοπωρινό φεγγάρι», «Φεγγάρι των πεσμένων φύλλων» κατά τη φυλή Οτζίμπουε, «Φεγγάρι με καφέ φύλλα» για τους Λακότα, καθώς και «Σελήνη με κίτρινα φύλλα» σύμφωνα με τη φυλή Assiniboine.
ΠΗΓΗ:Viral


