Η αναφορά στη δράση της Χρυσής Αυγής να «βοηθάει γριές» (για παράδειγμα, συνοδεύοντάς τες στα ATM ή στις τράπεζες για την ανάληψη της σύνταξης) αποτελούσε επικοινωνιακό τέχνασμα (PR stunt) και εργαλείο προπαγάνδας κατά την περίοδο της πολιτικής της ανόδου (γύρω στο 2012).
Η πραγματικότητα πίσω από αυτές τις ενέργειες αναλύεται στα εξής σημεία:
- Στρατηγική Επικοινωνίας: Η οργάνωση χρησιμοποίησε αυτές τις άκρως προβεβλημένες ενέργειες για να χτίσει ένα κοινωνικό και «φιλανθρωπικό» προφίλ, επιχειρώντας να νομιμοποιηθεί στη συνείδηση των πολιτών και να αποκρύψει τον βίαιο χαρακτήρα της.
- Επιλεκτική «Προστασία»: Οι δράσεις αυτές γίνονταν κυρίως μπροστά σε τηλεοπτικές κάμερες και φωτογράφους για τη μέγιστη δυνατή προβολή στα ΜΜΕ και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
- Δικαστική Πραγματικότητα: Κατά τη διάρκεια της πολυετούς δικαστικής διαδικασίας, αποδείχθηκε ότι πίσω από το προστρείο των «ταγμάτων προστασίας» και των κοινωνικών δράσεων κρυβόταν μια δομημένη ιεραρχικά εγκληματική οργάνωση. Η Χρυσή Αυγή καταδικάστηκε τελεσίδικα από την ελληνική δικαιοσύνη ως εγκληματική οργάνωση, υπεύθυνη για σειρά βίαιων επιθέσεων, ξυλοδαρμών και δολοφονιών.
