Ποια πτυχία αντέχουν στον χρόνο και στο ΑΙ

Ποια πτυχία αντέχουν στον χρόνο και στο ΑΙ

    ​​ ​

Εσωτερική εικόνα άρθρου

Γράφει ο Μανόλης Γουάλλες Καθηγητής στο Τμήμα Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με έρευνα (και) στην Τεχνητή Νοημοσύνη και διευθυντής του Εργαστηρίου Γνώσης και Αβεβαιότητας.

Βρίσκεται ήδη στην καθημερινότητά μας, επηρεάζοντας άμεσα τον τρόπο που εργαζόμαστε, μαθαίνουμε, επικοινωνούμε και παίρνουμε αποφάσεις. Ως ακαδημαϊκός στον χώρο της Πληροφορικής (Μανόλης Γουάλλες), βλέπω καθημερινά πόσο ραγδαία αλλάζει το τοπίο της Τεχνητής Νοημοσύνης. Παράλληλα, όμως, βλέπω πόσο απαραίτητο είναι να μετατρέψουμε αυτή τη γνώση σε κάτι πρακτικό και χρήσιμο για όλους. Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο και η πραγματική της αξία εξαρτάται από το πώς επιλέγουμε να τη χρησιμοποιήσουμε.

Και ως ψυχολόγος και ερευνήτρια (Εύη Τόγια), εστιάζω στην ανθρώπινη πλευρά αυτής της εξέλιξης: στο πώς η τεχνολογία επηρεάζει τη συμπεριφορά, τα συναισθήματα και την καθημερινότητά μας, αλλά και στο πώς μπορούμε να τη διαχειριστούμε χωρίς φόβο, ώστε να λειτουργήσει προς όφελος όλων, χωρίς αποκλεισμούς.

Αυτή η εβδομαδιαία στήλη δημιουργήθηκε για να λειτουργήσει ως ένας έγκυρος οδηγός πλοήγησης. Στόχος της είναι να συνδέσει τις εξελίξεις της Τεχνητής Νοημοσύνης με την πραγματική ζωή, προσφέροντας ουσιαστικά εφόδια για τις επιλογές που καλούμαστε να κάνουμε.

Εσωτερική εικόνα άρθρου

Γράφει η Εύη Τόγια Ψυχολόγος (MSc Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας, University of Manchester) και υποψήφια διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, με έρευνα στα πεδία της συμπερίληψης και της αξιοποίησης της τεχνολογίας για την άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.

Κάθε εβδομάδα θα εξετάζουμε τις ευκαιρίες, τις προκλήσεις και τις αλλαγές που διαμορφώνουν την κοινωνία μας. Θα συζητάμε για  τις αλλαγές στην αγορά εργασίας και στην οικονομία, τις δεξιότητες που θα χρειάζονται τα παιδιά μας, τι χρειάζεται για να είμαστε ασφαλείς στο νέο ψηφιακό περιβάλλον, αλλά και για το πώς η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα της καθημερινότητάς μας.

Ο σκοπός μας είναι απλός: να κατανοούμε τον κόσμο που αλλάζει γύρω μας, να αποφεύγουμε κινδύνους και παγίδες, να προετοιμαζόμαστε έγκαιρα και να αξιοποιούμε τις δυνατότητες της νέας εποχής με αυτοπεποίθηση.

Σπουδές στην εποχή της ΑΙ: Ποια πτυχία αντέχουν στον χρόνο;

Η περίοδος των πανελληνίων εξετάσεων και της συμπλήρωσης του μηχανογραφικού ολοκληρώθηκε. Χιλιάδες νέοι και οι οικογένειές τους βρίσκονται μπροστά στο επόμενο μεγάλο βήμα. Δίπλα όμως στην ανακούφιση της προσπάθειας εμφανίζεται, όλο και πιο συχνά, ένα νέο ερώτημα: «Μήπως μέχρι να αποφοιτήσει το παιδί μου, το αντικείμενο που σπούδασε θα θεωρείται πλέον ξεπερασμένο λόγω της Τεχνητής Νοημοσύνης;».

Η αγωνία είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Η ραγδαία εξέλιξη των εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης αλλάζει τον χάρτη της αγοράς εργασίας. Επαγγέλματα που βασίζονταν στη στείρα απομνημόνευση, στη συλλογή πληροφοριών ή σε τυποποιημένες γραφειοκρατικές διαδικασίες μετασχηματίζονται βίαια. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ολόκληρες επιστήμες εξαφανίζονται.

Η πραγματική αλλαγή δεν αφορά τον τίτλο της σχολής, αλλά το περιεχόμενο των δεξιοτήτων. Στη νέα εποχή τα πτυχία που προσφέρουν ουσιαστική αξία δεν είναι απαραίτητα μόνο εκείνα της υψηλής τεχνολογίας. Είναι εκείνα που καλλιεργούν την κριτική σκέψη, τη συνθετική ικανότητα, την επίλυση σύνθετων προβλημάτων και τη βαθιά κατανόηση της ανθρώπινης φύσης.

Ενας γιατρός, ένας δικηγόρος ή ένας μηχανικός του μέλλοντος δεν θα αμείβεται για την ικανότητά του να θυμάται διατάξεις, τύπους ή συμπτώματα, καθώς αυτά θα τα παρέχει ακαριαία ο αλγόριθμος. Θα ξεχωρίζει για την ικανότητά του να αξιολογεί τα ευρήματα της τεχνολογίας, να παίρνει ηθικές και κρίσιμες αποφάσεις και να επικοινωνεί με ενσυναίσθηση. Παράλληλα, οι ανθρωπιστικές και κοινωνικές σπουδές αποκτούν μια απρόσμενη επικαιρότητα, καθώς η ανάγκη για ηθική πλαισίωση της τεχνολογίας είναι μεγαλύτερη από ποτέ.

Ποιο είναι, λοιπόν, το πραγματικό εφόδιο για έναν νέο σήμερα; Οχι η εξειδίκευση σε ένα μόνο ψηφιακό εργαλείο που μπορεί αύριο να αντικατασταθεί, αλλά η προσαρμοστικότητα. Η ικανότητα να μαθαίνει πώς να μαθαίνει, να συνεργάζεται με την τεχνολογία χωρίς να εξαρτάται τυφλά από αυτήν και να εξελίσσεται διαρκώς.

Το πτυχίο δεν είναι πλέον ο τελικός προορισμός ή ένα συμβόλαιο ισόβιας καριέρας. Είναι απλώς η αφετηρία. Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν ακυρώνει το μέλλον των παιδιών μας. Απλώς απαιτεί από εμάς να τα προετοιμάσουμε όχι ως αποθήκες γνώσης, αλλά ως κριτικά σκεπτόμενους ανθρώπους.

Εχετε κάποια απορία για την Τεχνητή Νοημοσύνη; Σας απασχολεί κάποιο θέμα στην εργασία, στην οικογένεια ή την καθημερινότητά σας; Στείλτε μας την ερώτησή σας στο ai@e-typos.com και θα προσπαθήσουμε να την απαντήσουμε σε επόμενο άρθρο μας.

 ​​


Πηγή: ​​​ΠΗΓΗ:Greece

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *