ΑΣ επιχειρήσουμε να κάνουμε μια ακτινογραφία των μέτρων που ανακοινώθηκαν. Στην ουσία καταργούνται τα τεκμήρια για τους ελεύθερους επαγγελματίες, τα οποία είχαν δημιουργήσει πολλές αντιδράσεις καθώς είχαν συνοδευτεί παράλληλα και με την εκτίναξη της χρήσης των POS μετά και από τη διασύνδεσή τους με την εφορία, ενώ μειώνεται και η προκαταβολή φόρου. Οι αγρότες και οι τρίτεκνοι είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι, καθώς το αφορολόγητο όριό τους εκτινάσσεται πάνω από τα 22.000 ευρώ και λαμβάνουν μια σημαντική ενίσχυση εισοδήματος. Η αύξηση του μόνιμου επιδόματος για τους συνταξιούχους στα 400 ευρώ και η θεσμοθέτηση «δώρου» 500 ευρώ για τους δημοσίους υπαλλήλους σε συνδυασμό με τις ετήσιες αυξήσεις αποδοχών και την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού στα 1.000 ευρώ είναι βέβαιο πως στηρίζει τα νοικοκυριά. Παράλληλα, υπάρχει και σειρά μικρότερων και πιο ειδικών παρεμβάσεων προς αρκετές ομάδες πολιτών. Σημαντική είναι, επίσης, η μείωση των χρεώσεων ΥΚΩ στους λογαριασμούς ρεύματος. Τέλος, το εμβληματικό μέτρο του φετινού πακέτου δεν είναι άλλο από τον επενδυτικό κουμπαρά για τα νεογέννητα, που θα τους δώσει ένα σημαντικό κεφάλαιο στήριξης όταν γίνουν 18 ετών.
ΓΙΑΤΙ, όμως, κάποιοι γκρινιάζουν; Θα μπορούσε να πει κανείς πως αυτό συμβαίνει πάντοτε. Ακόμα κι αν η κυβέρνηση έδινε 13ο μισθό και σύνταξη, τότε κάποιοι θα αντιδρούσαν γιατί δεν πήραν και 14ο. Το ίδιο ισχύει για όλα τα μέτρα και όλες τις κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ και η ακρίβεια επιβαρύνει υπέρμετρα τους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών. Προφανώς και θα ήταν ιδανικό να ανέβαινε ο κατώτατος μισθός στα 1.300 ευρώ, να επανέρχονταν όλα τα Δώρα σε συντάξεις και Δημόσιο. Ακόμα και να επέστρεφαν φόροι, μισθοί και συντάξεις στα επίπεδα του 2009. Ναι, έτσι, σε μία ημέρα. Τότε, ίσως, να μην γκρίνιαζε κανείς. Μόνο που αν υλοποιούνταν όλα αυτά, αντί για πλεονάσματα θα είχαμε ελλείμματα. Αντί για να μειώνουμε το δημόσιο χρέος, θα το αυξάναμε. Θα εκτινασσόταν το κόστος δανεισμού και θα βρισκόμασταν εκτός αγορών. Με απλά λόγια, θα χρεοκοπούσαμε και πάλι.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν πρόκειται ποτέ να μπουν σε διαδικασία πλειοδοσίας απέναντι στις φαντασιακές λύσεις που προτείνει η αντιπολίτευση. Η σημερινή κυβέρνηση έχει ως βασική φιλοσοφία να μη μεταφέρει οικονομικά βάρη στις επόμενες γενιές. Το αντίθετο. Οσο μειώνεται το δημόσιο χρέος, όσο μειώνεται το κόστος δανεισμού της χώρας, όσο κλείνουμε τους λογαριασμούς με το παρελθόν τόσο θα προχωράει πιο γρήγορα η πολυπόθητη σύγκλιση με τα ευρωπαϊκά εισοδήματα. Και για την επίτευξη αυτού του στόχου δεν αρκούν μόνο τα οικονομικά μέτρα. Χρειάζεται και η υλοποίηση ρηξικέλευθων μεταρρυθμίσεων.
ΤΟ φετινό πακέτο της ΔΕΘ άγγιξε το «όριο». Αν περιλάμβανε και άλλα πράγματα, τότε θα ξέφευγε από τον δρόμο του ορθολογισμού και της σύνεσης, τον οποίο ακολουθεί η κυβέρνηση. Αυτό οφείλουμε να το κατανοήσουμε όλοι οι πολίτες. Ναι, τα πράγματα είναι δύσκολα σε μια εποχή παγκόσμιων γεωπολιτικών αναταράξεων με μια παρατεταμένη ενεργειακή κρίση.
ΟΛΑ όσα έχουν επιτευχθεί τα τελευταία επτά χρόνια δεν ήταν ούτε εύκολα ούτε αυτονόητα. Το ίδιο ισχύει και για το αύριο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σκιαγράφησε το κυβερνητικό πρόγραμμα έως το 2031. Και μια σύγκριση με τις αυτ-απάτες του Αλέξη Τσίπρα και την παροχολογία του Νίκου Ανδρουλάκη αποδεικνύει την άβυσσο σοβαρότητας και ρεαλισμού που χωρίζει την κυβέρνηση από τα δυο πιο ισχυρά κόμματα της αντιπολίτευσης.
ΤΙΠΟΤΑ δεν είναι δεδομένο. Απαιτούνται σωστός σχεδιασμός, προσεκτικά βήματα στην οικονομία και υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, ώστε η Ελλάδα της επόμενης δεκαετίας να έχει ξεφύγει οριστικά από το επώδυνο παρελθόν της. Και αυτό μπορεί να το εγγυηθεί μόνο η κεντροδεξιά παράταξη.
Πηγή: ΠΗΓΗ:Greece
