Έποικοι, στρατιώτες και ισραηλινή ατιμωρησία στη Δυτική Όχθη

Kobar, Κατεχόμενη Δυτική Όχθη — Στην πόλη Kobar, βορειοδυτικά της Ραμάλα, ένας άποικος γνωστός στους ντόπιους ως «Ghazal» επιτίθεται σε Παλαιστίνιους αγρότες, όπως ισχυρίζονται, μέρος ενός συνεχιζόμενου ισραηλινού πογκρόμ στη Δυτική Όχθη με στόχο Παλαιστίνιους.

Ο Bassema Khader, 63, του οποίου η οικογένεια έχει μια φάρμα στην περιοχή al-Daak, τον αναγνώρισε ακόμη και όταν έφτασε φορώντας μάσκα.

«Ένας άποικος γνωστός ως «Ghazal» έρχεται στην περιοχή εδώ και πολύ καιρό, φορώντας στρατιωτική στολή για να εκφοβίσει τον κόσμο», είπε ο Khader στο Al Jazeera. «Αλλά οι κάτοικοι δεν φοβήθηκαν και συνέχισαν να κρατούν τη γη τους».

“Σχεδόν κάθε μέρα, πυροβολούσε και έκλεβε πρόβατα και ηλιακούς συλλέκτες. Πλησίαζε αυτοκίνητα, χτυπούσε τις πόρτες και ζητούσε τα κλειδιά, ισχυριζόμενος ότι ήταν από το στρατό και έλεγε, “Είμαι στρατός””, είπε.

Όταν ο Khader τον αντιμετώπισε καθώς προσπαθούσε να κλέψει τα πρόβατά της, κάλεσε για υποστήριξη.

“Μου είπε: “Περίμενε, έρχεται η [Ισραηλινή] Συνοριακή Αστυνομία.” Και το έκαναν. Με τη βοήθειά τους, πήρε όλα τα πρόβατα και τα έφερε στον οικισμό”, αφηγήθηκε ο Khader.

«Ο στόχος είναι να κλέψουμε, να τρομάξουμε και να τρομοκρατήσουμε τους ανθρώπους, να τους εμποδίσουμε να φτάσουν στη γη τους και τελικά να αδειάσουν την περιοχή al-Daak», είπε.

Γη και ταυτότητα

Για τους Παλαιστίνιους, το διακύβευμα αυτής της κλιμακούμενης βίας είναι υπαρξιακό.

Ο Mohammad Majdi Abu Makho, ένας Παλαιστίνιος από το Deir Jarir, βορειοανατολικά της Ραμάλα, καταπλακώθηκε από όχημα εποίκου και ψεκάστηκε με πιπέρι ενώ προσευχόταν κοντά στην είσοδο του χωριού του, στις 25 Δεκεμβρίου 2025.

“Για μένα, η γη είναι ζωή. Είναι πραγματικά τα πάντα”, είπε ο Abu Makho στο Al Jazeera. “Τι έχει ένας αγρότης – ή οποιοσδήποτε – εκτός από τη γη του; Μας δίνει την αίσθηση ότι ανήκουμε. Είναι η ταυτότητά μας.”

Ο Αμπού Μάχο είπε ότι ο άποικος έφερνε τακτικά πρόβατα στην είσοδο της πόλης, ωθώντας τους κατοίκους να προσπαθήσουν να τον διώξουν. Αλλά, είπε, ο άποικος θα άρχιζε να πυροβολεί αδιακρίτως.

Ο Abu Makho ακολούθησε αργότερα την υπόθεση μέσω του ισραηλινού νομικού συστήματος. Ο ισραηλινός στρατός επιβεβαίωσε μετά το περιστατικό ότι ο άποικος ήταν έφεδρος του στρατού και είπε ότι άνοιξε επίσης πυρ στο Deir Jarir νωρίτερα εκείνη την ημέρα ενώ φορούσε πολιτικά ρούχα. Το όπλο του κατασχέθηκε και η εφεδρεία του ανεστάλη ενώ διερευνήθηκαν τα περιστατικά.

Μοιραίες συναντήσεις

Αυτή η ασάφεια των γραμμών μεταξύ αμάχων εποίκων και στρατού μπορεί συχνά να αποβεί θανατηφόρα.

Στις 11 Απριλίου 2026, ο 23χρονος Ali Majed Hamadneh σκοτώθηκε στο Deir Jarir.

Σύμφωνα με δήλωση που εκδόθηκε εκείνη την ημέρα από τον ισραηλινό στρατό, απεστάλησαν δυνάμεις μετά από αναφορές για Παλαιστίνιους που πέταξαν πέτρες σε έναν Ισραηλινό. «Ο έφεδρος στρατιώτης διεξήγαγε μια διαδικασία σύλληψης υπόπτων που περιελάμβανε πυροβολισμό στον αέρα και στη συνέχεια πυροβόληση εναντίον ενός από τους πετροπτερείς», δήλωσε ο στρατός, προσθέτοντας ότι ο ύποπτος τραυματίστηκε και αργότερα διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Ωστόσο, ένα δελτίο τύπου που εκδόθηκε από την ισραηλινή οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων B’Tselem στις 13 Απριλίου παρουσίασε μια εντελώς διαφορετική περιγραφή. Ο B’Tselem ανέφερε ότι δύο άποικοι από το φυλάκιο της φάρμας Oranim έφεραν τα πρόβατά τους για να βοσκήσουν στη γεωργική γη Deir Jarir και όταν οι κάτοικοι προσπάθησαν να τους διώξουν, έφτασαν άλλοι δύο έποικοι.

“Ένας από αυτούς, ένας στρατιώτης σε εφεδρική υπηρεσία σε ένα στρατιωτικό Τάγμα Περιφερειακής Άμυνας, εξαπέλυσε ένα τεράστιο βόλι πυροβολισμών και οι κάτοικοι άρχισαν να τραπούν σε φυγή”, δήλωσε ο B’Tselem. «Μία από τις σφαίρες χτύπησε τον Αλί Χαμάντνε, 23 ετών, στην πλάτη ενώ έφευγε και δεν αποτελούσε κίνδυνο».

Η έρευνα του B’Tselem έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τον στρατό, διαπιστώνοντας «ότι δεν υπήρχαν στρατιωτικές δυνάμεις στη σκηνή εκτός από τον άποικο σε εφεδρική υπηρεσία που πυροβόλησε».

Σύμφωνα με τον B’Tselem, πολιτοφυλακές εποίκων έχουν σκοτώσει τουλάχιστον 35 Παλαιστίνιους από τον Οκτώβριο του 2023.

Παράλληλη εντολή

Η δομική ενσωμάτωση των εποίκων στον ισραηλινό στρατιωτικό μηχανισμό επιταχύνθηκε γρήγορα μετά την έναρξη του γενοκτονικού πολέμου στη Γάζα τον Οκτώβριο του 2023.

Μια αναφορά της 9ης Αυγούστου της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz ανέφερε ότι ο ισραηλινός στρατός είχε καλέσει περίπου 5.500 εποίκους της Δυτικής Όχθης ως έφεδρους και τους ανέθεσε σε περιφερειακά τάγματα άμυνας μετά την έναρξη του πολέμου.

Σύμφωνα με την έκθεση Haaretz, στρατιώτες που δρουν στη Δυτική Όχθη κατέθεσαν ότι τα μέλη αυτών των ταγμάτων συχνά λειτουργούν με ευρεία αυτονομία, μερικές φορές αδιαφορώντας για την εξουσία των τακτικών στρατιωτικών διοικητών.

Ένας διοικητής είπε στη Haaretz: «Σας λένε πολύ ανοιχτά ότι είναι οι άρχοντες της γης εδώ, και αυτό είναι πραγματικά το πώς αισθάνεται στο έδαφος». Ένας άλλος έφεδρος διοικητής φέρεται να είπε: «Όλα τα άλλα είχαν να κάνουν με Εβραίους που αναζητούσαν προβοκάτσια».

Η Sarah Sanbar, εν ενεργεία ερευνήτρια για το Ισραήλ και την Παλαιστίνη στο Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είπε ότι η ισραηλινή κυβέρνηση έχει διευρύνει τους ρόλους των εποίκων στον τομέα της ασφάλειας και του στρατού.

Σημείωσε ότι η ισραηλινή κυβέρνηση ενίσχυσε τον ρόλο ασφαλείας των εποίκων μέσω των εφεδρικών κλήσεων και της δημιουργίας τμημάτων ταχείας αντίδρασης των οποίων τα μέλη ήταν εξοπλισμένα με ειδικές αστυνομικές εξουσίες.

Αυτό ουσιαστικά οδήγησε στον «εξοπλισμό εποίκων στη Δυτική Όχθη και στη στρατιωτικοποίησή τους σε πρωτοφανή επίπεδα», είπε ο Σανμπάρ στο Al Jazeera.

Ο Μπασάρ Καριούτι, ακτιβιστής κατά των εποικισμών νότια της Ναμπλούς, εξήγησε τον διττό ρόλο που μπορεί να δώσει στους μεμονωμένους εποίκους.

«Αυτό δίνει σε έναν έποικο περισσότερους από έναν ρόλους στο ίδιο μέρος», είπε ο Καριούτι. «Έχει άμεσο συμφέρον να επεκτείνει τον οικισμό, ενώ η στρατιωτική του θητεία του δίνει όπλα, εμπειρία και συνδέσεις με το ισραηλινό στρατιωτικό σύστημα».

Αυτή η αυξανόμενη επικάλυψη μεταξύ των εποίκων και των ισραηλινών δομών ασφαλείας έχει προσελκύσει διεθνή έλεγχο.

Τον Μάιο του 2026, η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε κυρώσεις στον ισραηλινό οργανισμό Hashomer Yosh και τον πρόεδρό του, Avichai Suissa. Η ΕΕ είπε ότι ο Hashomer Yosh παρείχε υλική υποστήριξη και συντόνισε εθελοντές σε κτηνοτροφικές φάρμες «υποστήριξης τουλάχιστον 28 βίαιων φυλακίων και οικισμών στη Δυτική Όχθη». Ανέφερε επίσης ότι η οργάνωση στρατολόγησε ένοπλους εθελοντές και παρείχε φρουρούς που συμμετείχαν σε βίαιες επιθέσεις.

«Ο Hashomer Yosh υποστηρίζει ποιμενικά φυλάκια και τους παρέχει εθελοντές και φρουρούς γύρω από το Qaryut, το al-Mughayyir και άλλες παλαιστινιακές περιοχές», εξήγησε ο Qaryouti.

Πρόσθεσε ότι ο Σουίσα ήταν «γνωστός στους ντόπιους για την υποστήριξή του στα φυλάκια και τις ομάδες εποίκων στο Καριούτ» και ισχυρίστηκε ότι είχε συμμετάσχει σε επίθεση στην πόλη στις 2 Μαρτίου, κατά την οποία σκοτώθηκαν τα αδέρφια Μοχάμαντ και Φαχίμ Μουαμάρ και τραυματίστηκαν άλλοι τρεις Παλαιστίνιοι.

Συστημική ατιμωρησία

Η ενσωμάτωση των εποίκων σε στρατιωτικές δομές έχει επίσης περιπλέξει τη λογοδοσία.

Ο Sanbar εξήγησε ότι μπορεί να είναι δύσκολο για ένα Παλαιστίνιο θύμα να προσδιορίσει την επίσημη ικανότητα του επιτιθέμενού του τη στιγμή της επίθεσης.

Αυτή η αβεβαιότητα υπάρχει παράλληλα με τα χαμηλά ποσοστά ποινικής έρευνας και απαγγελίας κατηγοριών όταν οι Παλαιστίνιοι κάνουν καταγγελίες εναντίον Ισραηλινών στρατιωτών.

Σύμφωνα με την ισραηλινή οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων Yesh Din, «το 77,3% των καταγγελιών που αφορούν ύποπτα αδικήματα στρατιωτών κατά Παλαιστινίων περατώνονται χωρίς ποινική έρευνα».

Η οργάνωση ανέλυσε 2.427 καταγγελίες που υποβλήθηκαν στον στρατό μεταξύ 2016 και 2024.

Από αυτές, ξεκίνησαν μόνο 552 ποινικές έρευνες (22,7 τοις εκατό) και επιδόθηκε μόνο 23 κατηγορίες, που αντιπροσωπεύουν το 0,9 τοις εκατό όλων των καταγγελιών. Επιπλέον, η επεξεργασία για σχεδόν τις μισές καταγγελίες διήρκεσε δύο έως πέντε χρόνια.

«Με το να μην αντιμετωπίζει τα παράπονα που του υποβάλλονται άμεσα, αποτελεσματικά και με τη δέουσα βαρύτητα, το Σώμα του Στρατιωτικού Γενικού Εισαγγελέα στέλνει ένα σαφές μήνυμα στους στρατιώτες ότι ο στρατός συγχωρεί τη βία, τη λεηλασία περιουσίας, τον ξυλοδαρμό, τον τραυματισμό ή ακόμα και τη δολοφονία Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη», κατέληξε ο Yesh Din.

    ​ ​​ΠΗΓΗ: International Left Press​Διαβάστε περισσότερα