Μια χούφτα άνθρωποι στον πλανητικό πληθυσμό είναι οι Αλβανοί.
Ένα τοσοδά σημαδάκι στον παγκόσμιο χάρτη η χώρα τους.
Φτωχός λαός, που έχει υποστεί τα πάνδεινα στο διαβα του στη στράτα της ιστορίας.
Μα, λαός περήφανος, ανυπόταχτος, αγονάτιστος μπροστά στους ντόπιους και ξένους δραγάτες της χώρας του.
Τούτος ο λαός, δεν πουλάει, δεν πουλιέται, δεν ξεπουλιέται στους ξένους μπρούκληδες.
Τη γη των προγόνων του, δεν την βγάνει στο σφυρί, όχι για ένακομμάτι ψωμί, μα ούτε για όλα τα ψωμιά όλων των φούρνων του ντουνιά.
Κι ας στερείται το ψωμί της φαμελιάς του.
Τούτος ο περήφανος λαός, εδά και μήνες, διδάσκει αντίσταση, αξιοπρέπεια, φιλότιμο, πατριωτισμό και λαϊκή ενότητα σ΄όλους τους λαούς.
Ιδιαίτερα σε κάποιους γείτονες, που αυτάρεσκα μιλούνε, χασκογελώντας, για το “πιό σύντομο ανέκδοτο, Αλβανός τουρίστας”.
Στους ίδιους γείτονες που έχουνε βγάλει στο σφυρί, για ένα κομμάτι παντεσπάνι, όχι μοναχά τα ασημικά των προγόνων τους, μα και τα κόκκαλα των γονέων τους.
Υ.Γ. Δεν θ’ αργήσει η μέρα, που μυριόστομη θ’ ακουστει στην ελληνική επικράτεια οργισμένη η κραυγή “βγάλτε το σκασμό Αλβανοί, κοιμώμαστε, ρε!”.
@Stratakis Mixalis
