🐭🌹ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΠΟΥΔΑΙΕ πανεπιστημιακέ Δάσκαλε και διανοούμενε!.Με τις παρακαταθήκες ΣΟΥ θα φωτίζεις τους δρόμους του μέλλοντός ΜΑΣ..
🔴ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ..Η εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη με έκανε αριστερό. Η αυτοκτονία του Νίκου Πουλαντζά,στό σπίτι μου,μπροστά στα μάτια μου,με καθόρισε…
📌Γεννήθηκα στην Αθήνα.Η οικογένειά μου ήταν αστικής προελεύσεως. Είμαι παιδί της Κατοχής. Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι ήμουν πολύ προστατευμένος, με τη μητέρα μου να περπατάει δεκάδες χιλιόμετρα για να μου φέρει να φάω από διάφορους προμηθευτές που είχε ακόμα και στον μακρινό Ασπρόπυργο. Η Κατοχή είχε σκεπάσει τα πάντα με έναν γκρίζο μανδύα. Φόβος και σιωπή στους δρόμους.
📌Ο πατέρας μου υπήρξε δικηγόρος του Νίκου Μπελογιάννη. Ίσως είμαι ο τελευταίος επιζών της δίκης του, αφού, ως παιδί, ήμουν παρών στο έκτακτο στρατοδικείο. Θυμάμαι ότι τα είχα χάσει και ρωτούσα τον πατέρα μου: «Ρε μπαμπά, τι θα του κάνουν;». Κι εκείνος μου απάντησε: «Παιδί μου, αυτόν τον άνθρωπο θα τον εκτελέσουν για τις ιδέες του». Νομίζω ότι η φράση αυτή του πατέρα μου ήταν το κουδουνάκι που χτύπησε μέσα μου και το οποίο με έσπρωξε στην αγκαλιά της αριστεράς. Εμμέσως ο Μπελογιάννης με έκανε αριστερό. Ήταν μια εμπειρία που με διαμόρφωσε βαθιά. Πιθανόν εκεί να γεννήθηκε το ενδιαφέρον μου για την κοινωνία και τους μηχανισμούς της.
📌«Στα μάτια των νέων σήμερα βλέπω θυμό και φόβο, αλλά όχι αμφιβολία. Έναν εξατομικευμένο τρόμο, οι νέοι άνθρωποι παρατηρούν τη ζωή τους σαν να μην έχει νόημα. Μια πλήρη αδυναμία να φανταστούν ένα μέλλον. Τους προσφέρουν μια έτοιμη τροφή στηριζόμενη στη θατσερική λογική ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Και γι’ αυτό βιαιοπραγούν έναντι των πάντων. Διδάσκονται ότι όλοι πρέπει να ανταγωνίζονται όλους».
📌Όταν ξέσπασε η δικτατορία, έμενα σ’ ένα παμπάλαιο σπίτι που είχε έναν θυρωρό. Ήταν ένας φτωχός μεροκαματιάρης που με συμπαθούσε πολύ. Μια μέρα μού χτύπησε το κουδούνι και μου είπε: «Είσαι μόνος;». Με τράβηξε στο παράθυρο και μου έδειξε τρεις αστυνομικούς να περιμένουν απ’ έξω. Μου αποκάλυψε ότι έπαιρνε λεφτά για να τους λέει ποιος είναι επικίνδυνος για τη χούντα. Και συνέχισε: «Μάζεψε ό,τι έχεις γιατί θα έρθουν να σε ψάξουν». Αυτός ο άνθρωπος ήταν ο πρώτος που αγκάλιασα και φίλησα όταν επέστρεψα στην Ελλάδα μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Πιστεύω ότι αυτή είναι η καλή πλευρά της Ελλάδας, που δεν συναντάς εύκολα στο εξωτερικό· ένας χαφιές να σε ειδοποιεί ότι είναι χαφιές και παράλληλα να σου επισημαίνει: «Πρόσεχε, θα σε πιάσουν». Ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα μιας άτυπης, βιωμένης συλλογικότητας.
📌 Στο Παρίσι έμεινα για δέκα χρόνια. Εκεί, μέσα στον κυκεώνα της δεκαετίας του ’60, ήρθα σε επαφή με σπουδαίους διανοητές, τον Αλτουσέρ, τον Μπουρντιέ. Το 1968 ήμουν κι εγώ στους δρόμους. Τα πανεπιστήμια γέμιζαν ελπίδες για έναν άλλο κόσμο. Όλη μου η ζωή ήταν μια προσπάθεια να γεφυρώσω δύο πράγματα: την ψύχραιμη, επιστημονική ανάλυση και τη βαθιά πίστη ότι οι κοινωνίες μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο. Στο Παρίσι γνώρισα τον Νίκο Σβορώνο, ο οποίος έγινε ο πνευματικός μου πατέρας και ο διευθυντής της διδακτορικής διατριβής μου «Εξάρτηση και αναπαραγωγή». Όταν άρχισα να αναλαμβάνω καθήκοντα καθηγητή, ένιωσα τέτοια ανασφάλεια και αγωνία που δεν είχα νιώσει ποτέ στη ζωή μου, μια αγωνία που μου επιβεβαίωσε και αργότερα το alter ego μου, ο Νίκος Πουλαντζάς. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το καρδιοχτύπι μου όταν θα δίδασκα για πρώτη φορά, καθώς και την αγωνία του ίδιου του Πουλαντζά που με παρακολουθούσε κρυφά από το παραθυράκι της πόρτας της αίθουσας διδασκαλίας.
👉ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΕΔΩ…
