Ο ΑΠΟΕΛ έδειξε το Σάββατο, απέναντι στην Κηφισιά (2-2) ένα πιο δημιουργικό πρόσωπο, όμως η καλή πρώτη ώρα δεν αρκεί για να κρύψει τις ανάγκες και τις ελλείψεις που έχει ακόμα το ρόστερ. Το τελικό αποτέλεσμα δεν έφερε τη νίκη, πρόσφερε όμως στον κόουτς Νίκο Παπαδόπουλο κάτι χρησιμότερο για τη συγκεκριμένη περίοδο. Μια αρκετά καθαρή εικόνα όσων έχει ήδη χτίσει και όσων χρειάζεται ακόμη να διορθώσει.
Για περίπου μία ώρα οι γαλαζοκίτρινοι παρουσίασαν το πιο πειστικό αγωνιστικό πρόσωπο στη μέχρι τώρα προετοιμασία τους. Είχαν ένταση, γρήγορη κυκλοφορία, συνεργασίες και σαφή διάθεση για να μεταφέρουν την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή, χωρίς τις πολλές περιττές επαφές που συχνά έκαναν προβλέψιμο το παιχνίδι τους την περασμένη σεζόν.
Μετά τις μαζικές αλλαγές ωστόσο, έχασαν κάπως τη συνοχή τους, άφησαν χώρους και επέτρεψαν στους Κηφισιώτες να επιστρέψουν από το 2-0. Μέχρι το σημείο που είχε στο γήπεδο τον βασικό κορμό, ο ΑΠΟΕΛ έδειξε πως αρχίζει να αποκτά συγκεκριμένες ποδοσφαιρικές «λειτουργίες». Η ομάδα προσπάθησε να κλέψει την μπάλα πιο ψηλά, να βγάλει παίκτες ανάμεσα στις γραμμές και να επιτεθεί με περισσότερο… κόσμο. Δεν περίμενε απλώς για την ατομική ενέργεια κάποιου εξτρέμ.
Τα στοιχεία του Λημνιού
Ο Δημήτρης Λημνιός μάς έδωσε το πρώτο δείγμα των στοιχείων για τα οποία αποκτήθηκε. Ταχύτητα, κάθετη κίνηση, σωστός χρόνος εισόδου στην περιοχή και κυρίως την καθαρή απόφαση όταν η φάση έφτανε στο κρίσιμο σημείο. Ένα γκολ και μία ασίστ στο πρώτο του ουσιαστικό δείγμα δεν αποτελούν εγγύηση, δείχνουν όμως ότι ο ΑΠΟΕΛ πρόσθεσε στο παιχνίδι του έναν ποδοσφαιριστή που μπορεί να προσφέρει βάθος, ένταση και απειλή χωρίς να χρειάζεται να έχει συνεχώς την μπάλα στα πόδια.
Μαρκίνιος… καλωσήρθες!
Εξίσου σημαντική ήταν η παρουσία του Μαρκίνιος. Ο Βραζιλιάνος χρειάζεται να ξαναβρεί διάρκεια και αυτοπεποίθηση έπειτα από μία σεζόν όπου δεν του βγήκε τίποτα και δεν μπόρεσε ποτέ να γίνει σημείο αναφοράς. Το Σάββατο έδειξε πιο απελευθερωμένος, πάτησε περιοχή, σκόραρε και συμμετείχε ενεργά στη δημιουργία. Για τον Νίκο Παπαδόπουλο, η επιστροφή του καλού Μαρκίνιος ισοδυναμεί σχεδόν με νέα μεταγραφή. Με Λημνιό, Πεδρόσο, Μαϊόλι, Μαντσίνι και τις λύσεις των Τζούρισιτς και Γεωργίου, ο ανταγωνισμός στα άκρα γίνεται πια σαφώς μεγαλύτερος και προσφέρει τη δυνατότητα διαφορετικών χαρακτηριστικών ανάλογα με τις απαιτήσεις του αγώνα.
Πεδρόσο και επιθετικοί
Ο Πεδρόσο άφησε επίσης καλές εντυπώσεις. Μπορεί να μην είναι ο κλασικός φορ που θα… ζήσει μέσα στην περιοχή, όμως οι κινήσεις του μακριά από αυτή, η συμμετοχή του στις συνεργασίες και η πάσα στο γκολ του Λημνιού έδειξαν ότι μπορεί να υπηρετήσει ένα πιο κινητικό επιθετικό μοντέλο. Αυτό δεν αλλάζει, πάντως, τη μεταγραφική ανάγκη.
Πιέρος Σωτηρίου και Κούτσακος αποτελούν τις διαθέσιμες καθαρές επιλογές για την κορυφή, ενώ μετά τις αποχωρήσεις των Ντράζιτς, Ολαγίνκα και Διαμαντάκου υπάρχει ποσοτικό και αγωνιστικό κενό. Ο ΑΠΟΕΛ χρειάζεται έναν επιθετικό περιοχής που θα του δώσει παρουσία στο κουτί, παιχνίδι με πλάτη και συνέπεια στο γκολ.
Δεν αρκεί απλώς η απόκτηση ενός ακόμη αριθμητικά φορ. Χρειάζεται παίκτης ικανός να αλλάξει την ιεραρχία και να αυξήσει τον ανταγωνισμό σε πραγματικό επίπεδο. Η αναζήτηση του «εννιαριού» περνά στην πρώτη γραμμή του προγραμματισμού.
ΡΑΜΟΝΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ (ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΛΗΘΕΙΑ / ΕΝΘΕΤΟ SUPER SPORT)
Πηγή:[“id”:”custom_html”,”tag”:”<a href="Read More” target=”_blank” rel=”nofollow noopener”>Sports”]
