Όταν η εκλιπούσα σύζυγός μου, Τζο Κοξ, δολοφονήθηκε από έναν ακροδεξιό εξτρεμιστή πριν από 10 χρόνια, η φράση «περισσότερα κοινά», που προήλθε από την παρθενική της ομιλία στο κοινοβούλιο, έγινε μια κραυγή συγκέντρωσης κατά του εξτρεμισμού και της διχόνοιας. Η φράση διατύπωσε συνοπτικά ότι, ανεξάρτητα από τις διαφορές μας, έχουμε περισσότερα κοινά από αυτά που μας χωρίζουν. Στη δεκαετία που ακολούθησε, αυτή η αλληλεγγύη έχει ξεθωριάσει. Αλλά δεν έχει απλώς ξεθωριάσει με την πάροδο του χρόνου: έχει αντικατασταθεί από έναν κυνισμό και μια πόλωση που είναι δύσκολο να υπερεκτιμηθεί. Σε μια εποχή εχθρικών κρατών, αλγορίθμων που έχουν σχεδιαστεί για να υποκινούν οργή και να καταρρέουν κοινοτικοί θεσμοί, η επανάληψη του μάντρα ότι έχουμε «περισσότερα κοινά» δεν είναι πλέον αρκετή. Ήρθε η ώρα να χαράξουμε αυτό το κοινό έδαφος. Γιατί ό,τι έχουμε κοινό έχει σημασία. Η δύναμη των συνδέσεών μας είναι αυτή που καθορίζει τι είμαστε πρόθυμοι να δεσμευτούμε ο ένας στον άλλον. Καθορίζει τη δύναμη της δημοκρατίας μας και αποτελεί τη βάση της κοινωνικής αλληλεγγύης. Ορίζει τα πάντα, από τη δέσμευσή μας στο κράτος πρόνοιας έως την ικανότητά μας να διεξάγουμε πολέμους και να υπερασπιζόμαστε τους εαυτούς μας. Είναι λοιπόν αξιοσημείωτο ότι δεν έχουμε χαρτογραφήσει τη δύναμη και τη φύση αυτών των συνδέσεων. Υποθέτω ότι τις θεωρούσαμε δεδομένες στο παρελθόν. Ωστόσο, με ένα ψηφιακό περιβάλλον που τώρα επιδιώκει ενεργά να κλιμακώσει, να επιδεινώσει και να υπερβάλει τις διαιρέσεις μας, αυτός ο εφησυχασμός δεν αποτελεί πλέον επιλογή. Εδώ έρχεται η Ανεξάρτητη Επιτροπή για την Κοινότητα και τη Συνοχή, μια διακομματική ομάδα υπό την προεδρία του πρώην υπουργού Οικονομικών των Συντηρητικών, Sajid Javid, και του πρώην βουλευτή των Εργατικών, Jon Cruddas. Κεντρικό στοιχείο του έργου της επιτροπής είναι η Εθνική Συζήτηση, ένα έργο με το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης για να δημιουργήσουμε την καλύτερη εικόνα που είχαμε ποτέ για αυτά που έχουμε κοινά, τι μας συνδέει, τι μας χωρίζει και το είδος της χώρας που θέλουμε να χτίσουμε μαζί. Σε οποιαδήποτε άλλη εποχή, αυτό το είδος εθνικής ερευνητικής άσκησης θα ήταν απαγορευτικά ακριβό. Θα χρειαζόσασταν χιλιάδες ερευνητές που θα συνεντεύσσονταν με μέλη του κοινού, θα ταξινομούσαν και θα κωδικοποιούσαν απαντήσεις, πριν προσπαθήσουν να συνοψίσουν τα εκατομμύρια σημεία δεδομένων. Η Τεχνητή Νοημοσύνη καθιστά δυνατή αυτό το είδος άσκησης σε κλίμακα για πρώτη φορά. Αυτό σημαίνει ότι, ως μέρος της έρευνας, μπορείτε να αφήσετε ένα φωνητικό σημείωμα 60 δευτερολέπτων σχετικά με το όραμά σας για τη χώρα. Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να εντοπίσετε μέρη σε έναν χάρτη που σας φέρνουν κοντά ή να γράψετε ανοιχτό κείμενο. Η ικανότητά μας να συλλέγουμε όλες αυτές τις πληροφορίες σημαίνει ότι η εθνική συζήτηση θα παρέχει την πλουσιότερη δυνατή εικόνα για το μέλλον που θέλουμε να χτίσουμε μαζί. Η ελπίδα μας είναι ότι τα αποτελέσματα θα μας βοηθήσουν να αποκτήσουμε όλοι μια κοινή κατανόηση των συνδέσεών μας, ίσως κάποια σιγουριά και μια ευκαιρία να αναπαραστήσουμε στη χώρα μας ποιο όραμα μας συνδέει ακόμα. Αλλά οι γνώσεις της θα είναι ισχυρές μόνο όσο ισχυρές είναι οι εισροές της. Γι’ αυτό σας ζητώ να αφιερώσετε λίγα μόνο λεπτά για να μοιραστείτε το όραμά σας για τη χώρα που θέλετε να δείτε. Θα δημοσιεύσουμε τα αποτελέσματα σε λίγους μήνες. Χιλιάδες άλλοι έχουν ήδη συμμετάσχει στη συζήτηση, αλλά κάθε φωνή που συμμετέχει…
