Το κύριο άρθρο σας έχει δίκιο ότι η ηχορύπανση αξίζει να αντιμετωπίζεται ως ζήτημα δημόσιας υγείας και όχι ως απλή ενόχληση (Η άποψη του Guardian για την ηχορύπανση: μειώστε την, 28 Ιουλίου). Ωστόσο, μια προφανής πηγή αστικού θορύβου λαμβάνει ελάχιστη προσοχή: τα τροποποιημένα αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες των οποίων οι εξατμίσεις και οι κινητήρες έχουν γίνει πολύ πιο δυνατοί από ό,τι προέβλεπαν οι κατασκευαστές. Όποιος ζει σε μια πόλη γνωρίζει τη διαφορά μεταξύ του βουητού της κυκλοφορίας στο παρασκήνιο και του εκρηκτικού στροφών, του κροτάλισμα και του βρυχηθμού που παράγεται από μια μικρή μειοψηφία οδηγών και αναβατών. Αυτά τα οχήματα μπορούν να ξυπνήσουν ολόκληρες βεράντες, να διαταράξουν τους εξωτερικούς χώρους και να κάνουν τη ζωή λιγότερο ευχάριστη για όλους τους άλλους. Αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη έκπληξη είναι η έλλειψη επιβολής του νόμου. Οι υπερβολικά θορυβώδεις εξατμίσεις είναι ήδη παράνομες, ωστόσο η δράση της αστυνομίας φαίνεται σπάνια. Γιατί η αστυνομία δεν θεωρείται πιο υπεύθυνη για την επιβολή των υφιστάμενων νόμων περί θορύβου; Το καθεστώς του ΚΤΕΟ φαίνεται επίσης ανεπαρκές. Ένα όχημα μπορεί να υποστεί βλάβη επειδή είναι «υπερβολικά θορυβώδες», αλλά δεν υπάρχει κάποια αντικειμενική μέτρηση ντεσιμπέλ συγκρίσιμη με τις ακριβείς δοκιμές που εφαρμόζονται στις εκπομπές ρύπων, τα φρένα ή τα φώτα. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει δοκιμάσει κάμερες θορύβου κατά μήκος του δρόμου που συνδυάζουν μικρόφωνα με την αναγνώριση πινακίδων κυκλοφορίας, και παρόμοια συστήματα λειτουργούν και σε άλλες χώρες. Η ευρύτερη εφαρμογή μιας τέτοιας τεχνολογίας θα ήταν ένας απλός, ορατός και δημοφιλής τρόπος για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στις πόλεις. Mark EbdenFrome, Somerset Ως κάποιος που πάσχει από αυτισμό και πάσχει από μισοφωνία, ή ακραία ευαισθησία στον θόρυβο, πιστεύω ότι η ηχορύπανση έχει αυξηθεί εκθετικά από την πανδημία Covid. Στο πρόβλημα των φυσητήρων φύλλων και των αυτόματων στεγνωτηρίων χεριών (που είναι τόσο δυνατά που δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω τις δημόσιες τουαλέτες που τους διαθέτουν), θα πρόσθετα πράγματα όπως η χρήση δημόσιων τηλεφώνων και οι ανακοινώσεις σε δημόσιους χώρους. Για μένα το πρόβλημα είναι τόσο σοβαρό που τώρα δυσκολεύομαι να πλοηγηθώ σε δημόσιους χώρους, αλλά όπως επισημαίνετε, αυτή η ηχορύπανση επηρεάζει όλους μας, ακόμα κι αν δεν το γνωρίζουμε, με σημαντικές επιπτώσεις στην άγρια ζωή. Deana Heath Λίβερπουλ Το άρθρο σας άγγιξε μια χορδή, αν και δεν είναι η κυκλοφορία ή η νυχτερινή ζωή που με αναστατώνει, αλλά η μουσική που δεν ζητιέται. Είμαι μουσικός και συνθέτης, και ο τρόπος με τον οποίο είναι συνδεδεμένος ο εγκέφαλός μου δεν επιτρέπει αυτό που άλλοι άνθρωποι αποκαλούν «μουσική υπόκρουση». Για μένα, όλα είναι στο προσκήνιο. Μου άρεσε να πηγαίνω σε μονοήμερους διεθνείς αγώνες κρίκετ, αλλά έχουν εισαγάγει μουσικά «κεντριά» για να συνοδεύουν τις καλύτερες στιγμές, όπως το χτύπημα ενός εξάρι ή το χτύπημα ενός wicket. Αυτό με οδήγησε στην απόφασή μου να μην πηγαίνω πλέον. Το ίδιο ισχύει και στα εστιατόρια – συχνά οι σερβιτόροι δεν μπορούν να χαμηλώσουν την ένταση της ρακέτας επειδή ελέγχεται αλλού. Edward Collier, Τσέλτεναμ, Γκλόστερσαϊρ. Η δυνατή μουσική στα καταστήματα μου προκαλεί σημαντική ενόχληση. Μετά από μια πρόσφατη μετακόμιση στην Ουαλία, απογοητεύτηκα που διαπίστωσα σε αυτή τη «χώρα του τραγουδιού» ότι μια επίσκεψη ακόμη και σε ένα πολυτελές κατάστημα τροφίμων συνεπάγεται μια ακουστική επίθεση από αυτό που μπορεί καλύτερα να περιγραφεί ως ρινικό θρήνο. Sue Zlosnik, Χολτ, Ρέξαμ
