Χαχανίζοντας χαρούμενα μέσα στις μπύρες τους, οι δύο πιο ισχυροί άνδρες της χώρας απολαμβάνουν με γέλιο μια ποικιλία από σνακ παμπ. Χοιρινά ξύσματα ή τηγανητές γαρίδες; Ή μήπως φιστίκια παλιάς κοπής; Δεν είναι η πιο δύσκολη επιλογή που αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή ο Άντι Μπέρναμ και ο υπουργός Οικονομικών, Τζον Χίλι, οπότε κάποιοι μπορεί να βρουν λίγο ανόητο το βίντεο αυτής της εβδομάδας που έγινε viral στο Instagram, όπου κατατάσσουν με χαρά τις πατατάκια. (Γράφω αυτό, με τον φορητό υπολογιστή ισορροπημένο στο γόνατό μου, δίπλα σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου. Αυτή τη στιγμή δεν με νοιάζει καθόλου αν στον υπουργό Οικονομικών αρέσουν οι τηγανητές πατάτες με μπέικον.) Αλλά με νοιάζει, έντονα, μια κυβέρνηση που υπόσχεται μια μοναδική μεταρρύθμιση στη φροντίδα των ηλικιωμένων, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη του κοινού για αρκετό καιρό ώστε να υλοποιήσει αυτή την υπόσχεση, και παραδόξως το 2026 αυτό σημαίνει να μασουλάς πατατάκια μπροστά στην κάμερα για να εδραιώσεις την αυθεντικότητά σου με ανθρώπους που θα προσπερνούσαν κατευθείαν το συμβατικό πολιτικό περιεχόμενο. Η δημιουργία αυτού του είδους ελεύθερου, φαινομενικά περιστασιακού περιεχομένου απαιτεί στην πραγματικότητα εκπληκτική δεξιότητα, όπως μόλις απέδειξε άθελά του ο ψυχαναγκαστικά διαδικτυακός ηγέτης των Πρασίνων, Ζακ Πολάνσκι – μέχρι τώρα ο βασιλιάς του αριστερού βρετανικού TikTok. Την Τετάρτη, η αστυνομία απάλλαξε τον Πολάνσκι από κάθε αδίκημα για την αναδημοσίευση μιας φωτογραφίας ενός άνδρα με ένα μπλουζάκι με μια γκιλοτίνα και τις λέξεις «Κάνουμε σχέδια μόνο για τον Νάιτζελ». (Ο Πολάνσκι λέει ότι ήταν ανάμεσα σε μια σειρά από εικόνες που ανέβασε χωρίς να τις κοιτάξει καλά πρώτα, και τις διέγραψε μόλις το συνειδητοποίησε.) Ένα αθώο λάθος αλλά πρόχειρο, που έρχεται λίγες μέρες μετά την υποτιθέμενη δολοφονία της εκπροσώπου του Reform, Αν Γουίντεκομπ. Το είδος του που δεν μπορεί πλέον να κάνει πολύ συχνά. Η απροσδόκητη αναζωπύρωση της ελπίδας, της χαράς και της ριζοσπαστικής ενέργειας στο Εργατικό κόμμα την τελευταία μιάμιση εβδομάδα αποτελεί μια αδιαμφισβήτητη απειλή για τον ηγέτη, ο οποίος μέχρι τώρα είχε ουσιαστικά το μονοπώλιο σε αυτά τα πράγματα. Οι σκληροπυρηνικοί ψηφοφόροι των Πρασίνων – εκείνοι για τους οποίους ο «φιλικός προς τις επιχειρήσεις σοσιαλισμός» του Μπέρναμ δεν θα είναι ποτέ αρκετά σοσιαλιστικός ή που βλέπουν την υποστήριξη του νέου πρωθυπουργού για περισσότερες γεωτρήσεις στη Βόρεια Θάλασσα ως περιβαλλοντικό βανδαλισμό – δεν πηγαίνουν πουθενά. Αλλά οι νεοφερμένοι που μετανάστευσαν στους Πράσινους επειδή ένιωθαν ότι η κυβέρνηση του Κιρ Στάρμερ είχε χάσει την ηθική της πυξίδα ή είχε γίνει πολύ αδυσώπητα δυστυχισμένος, βρίσκονται τώρα στο στόχαστρο του Μπέρναμ. Είναι ενδιαφέρον ότι η δημοσκόπηση More in Common αυτή την εβδομάδα, η οποία επανέφερε τους Εργατικούς στο προβάδισμα για πρώτη φορά από τον περασμένο Μάρτιο, διαπίστωσε ότι η «ανάκαμψη του Μπέρναμ» έρχεται, αν μη τι άλλο, περισσότερο εις βάρος των Πρασίνων παρά της Μεταρρύθμισης. Όταν ο νέος πρωθυπουργός ζητά συγγνώμη για τον τρόπο με τον οποίο ο προκάτοχός του προσέγγισε τον πόλεμο της Γάζας ή καταδικάζει αυτό που αποκαλεί 40 αποτυχημένα χρόνια νεοφιλελευθερισμού, σηματοδοτεί ότι είναι ασφαλές για τους χαμένους ψηφοφόρους των Εργατικών να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Όταν ασχολείται με το Instagram, απευθύνεται σε νεότερους ανθρώπους που δεν έχουν συνηθίσει να βλέπουν πολιτικούς των Εργατικών να κάνουν κάτι ενδιαφέρον σε ροές που κυριαρχούνται από τους Πράσινους. Και όταν διεξάγει διακομματικές συνομιλίες για την επίλυση του προβλήματος της κοινωνικής πρόνοιας χωρίς…
