Η φωνή των Τουρκοκύπριων εργαζομένων υψώνει το ανάστημά της

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1955, μέσα στη σκληρή περίοδο της βρετανικής αποικιοκρατίας στην Κύπρο, κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της τουρκοκυπριακής αριστερής εβδομαδιαίας εφημερίδας «İnkılâpçı» — «Επαναστάτης».

Μια εφημερίδα που γεννήθηκε για να γίνει φωνή των εργαζομένων, να μιλήσει για τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα της εποχής και να δώσει χώρο στην οργανωμένη Αριστερά της τουρκοκυπριακής κοινότητας.

Η έκδοσή της δεν ήταν ένα απλό δημοσιογραφικό γεγονός.

Ήταν μια πράξη αντίστασης.

Σε μια Κύπρο που η αποικιοκρατία και ο εθνικισμός προσπαθούσαν να χωρίσουν σε δύο στρατόπεδα, οι Τουρκοκύπριοι και Ελληνοκύπριοι εργαζόμενοι είχαν ήδη μια διαφορετική ιστορία να διηγηθούν: την ιστορία των κοινών αγώνων, των συνδικάτων και της ταξικής αλληλεγγύης.

Η «İnkılâpçı» έμεινε στην κυκλοφορία μόλις 14 εβδομάδες. Τον Δεκέμβριο του 1955, μετά την κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης από τη βρετανική διοίκηση, απαγορεύτηκε μαζί με τον «Νέο Δημοκράτη» της ΑΚΕΛ και άλλες αριστερές οργανώσεις και έντυπα.

Όμως η φωνή της δεν έσβησε.

Γιατί η ιστορία της κυπριακής Αριστεράς δεν γράφτηκε μόνο στα ελληνικά. Γράφτηκε και στα τουρκικά. Από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους εργάτες που βρέθηκαν πολλές φορές στην ίδια πλευρά των οδοφραγμάτων της κοινωνικής πάλης.

13 Σεπτεμβρίου 1955.

Μια εφημερίδα γεννιέται.

Και μαζί της μια υπενθύμιση που κάποιοι θα ήθελαν να ξεχάσουμε:

Πριν μας χωρίσουν οι σημαίες, μας είχαν ενώσει οι αγώνες.

Γιατί η μνήμη είναι αγώνας.

Γιατί οι κοινοί αγώνες των εργαζομένων δεν έχουν σύνορα.

Αυτόφωρο