“Έθαβαν εργάτες ζωντανούς για κέρδη..βρίσκονταν καταπλακωμένοι στις στοές. Ερχόταν κάποιος δικός τους να ρωτήσει και του λέγανε πως ο νεκρός είχε φύγει απ’ τη δουλειά!”: Σαν σήμερα,21 Αυγούστου 1916, η χωροφυλακή φτάνει στην Σέριφο για να χτυπήσει την απεργία των μεταλλωρύχων,που είχε ξεκινήσει 7 Αυγούστου, αμέσως μετά την σύσταση του σωματείου τους (24 Ιουλίου). Οι μεταλλωρύχοι είχαν ξεσηκωθεί ενάντια στις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας στις στοές. Αιτήματα: 8ωρη εργασία, αύξηση ημερομισθίων και λήψη μέτρων ασφαλείας. Αρνήθηκαν να φορτώσουν μετάλλευμα σε πλοίο. Ο Γερμανός εργοδότης Γκρόμαν, κάλεσε την Χωροφυλακή. Μόλις έφτασε στο νησί, με επικεφαλής τον υπομοίραρχο Χρυσάνθου, κατευθύνθηκε προς το Μεγάλο Λιβάδι, όπου ήταν συγκεντρωμένοι οι απεργοί. Στον δρόμο, οι χωροφύλακες χτυπούν όποιον βρίσκουν μπροστά τους. Αμέσως φυλακίζουν την ηγεσία του σωματείου. Μόλις φτάνει το απόσπασμα, δίνει 5λεπτη προθεσμία στους απεργούς να λήξουν τον αγώνα τους.Τα 5 λεπτά εκπνέουν και οι χωροφύλακες αμέσως πυροβολούν εν ψυχρώ. Πρώτος πέφτει νεκρός ο Θεμιστοκλής Κουζούπης, πατέρας τριών παιδιών. Ακολουθούν οι Μιχάλης Ζωίλης Μιχάλης Μητροφάνης και Γιάννης Πρωτόπαπας.Οι μεταλλωρύχοι εξεγείρονται. Ο Χρυσάνθου λιθοβολείται μέχρι θανάτου, ενώ ο αστυνόμος Τριανταφύλλου γκρεμίζεται από τη γέφυρα φόρτωσης στη θάλασσα.Η εξέγερση λήγει μέρες αργότερα,με μερική ικανοποίηση των αιτημάτων της απεργίας και ενώ η Αθήνα ήταν έτοιμη να στείλει στρατό. Ήταν μια νίκη της εργατικής τάξης. Η εκμετάλλευση συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια. Οταν οι κληρονόμοι του”επενδυτή” Γρόμαν βρήκαν φλέβες μεταλλεύματος στη Ν.Αφρική, εγκατέλειψαν τα μεταλλεία της Σερίφου.Το 1963 κλείνουν και το νησί ερημώνει.
