« Όταν πήγα δάσκαλος στη Βούρμπα, το 1924 και είδα την εκμετάλλευση του αγρότη από τον φορατζή, τον τοκογλύφο και το δάσκαλο που υποχρεώνει τα παιδιά να πηγαίνουν κάθε μέρα καλό φαγητό με τη σειρά, επαναστάτησα. Κατάργησα το φαγητό του δασκάλου, ξεσήκωσα τους αγρότες για τα ζητήματά τους, έκανα κάθε τι που θα τους καλυτέρευε τη ζωή, χωρίς όμως πρόγραμμα, χωρίς μπούσουλα και χωρίς εγώ να ξέρω τι θέλω καλά –καλά. Με λέγαν κομμουνιστή χωρίς να ξέρω!
Σαν σήμερα, 70 χρόνια πριν, το 1954, έπεσε στο Χαϊδάρι, από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος ο αγωνιστής Νικος Πλουμπίδης. Ένας ματωμένος επίλογος του εμφυλίου πολέμου, αφού είχε προηγηθεί η διπλή κατηγορία εναντίον του, η δίκη τον Ιούλιο του 1953, αφήνοντας το ισχυρό του αποτύπωμα στην κοινωνία και τους συντρόφους του. Στη φωτογραφία ο Νίκος Πλουμπίδης όρθιος στο κέντρο, δίπλα στην αδελφή του Λέλα.
Διδασκαλείο Πύργου, 1923-24.
